Pello Múgica-Gonzalez helpt de kinderen van Myanmar

Eind december wordt Pello Múgica- Gonzalez 22. Vorig jaar richtte de student handelsingenieur samen met een vriend de vzw Peio op om straatarme kinderen in de staat Kayin in Myanmar, het vroegere Birma, een toekomst te geven. ‘Voor mij is dit even belangrijk als mijn studies.’

'Misschien worden jongeren harder geraakt door het onrecht in de wereld'

In oktober vorig jaar bezocht Pello Múgica-Gonzalez voor het eerst Myanmar. ‘Ik reisde mee met twee vrienden die erheen trokken voor een educatief project,’ zegt hij. ‘Tijdens de militaire dictatuur werd het land geboycot door het Westen en was het geïsoleerd van de rest van de wereld. Toen ik er arriveerde, wist ik bitter weinig over hoe Myanmar eraan toe was. Ik was danig onder de indruk en maakte mijn eigen fotoreeks over de overgang van de dictatuur naar de prille democratie. Tot vandaag mogen toeristen enkel het centrale deel van Myanmar bezoeken. Wij leerden echter iemand kennen die ons tot bij het vergeten volk van het grensgebied Kayin wou brengen. In de grensregio’s bulkt het van de grondstoffen, maar de bevolking wordt zwaar gediscrimineerd. Ik ben er twee maanden gebleven. In Kayin lijkt het alsof de dictatuur nog springlevend is. Mensen leven er in uiterst moeilijke omstandigheden. Sommigen hadden nog nooit een blanke gezien. Terug thuis wist ik dat ik iets moest ondernemen. Ik wou geld inzamelen om een lokaal schooltje te steunen. Toen heb ik vzw Peio opgericht.’

HUMO Waar staat ‘Peio’ voor?

Pello Múgica-Gonzalez «Het klinkt nogal narcistisch, maar ‘Peio’ is mijn naam, zoals hij door de Basken wordt uitgesproken. Samen met vrienden heb ik lang naar een vlot bekkende naam gezocht. Maar onze vondsten klonken allemaal kitscherig en klef. Uiteindelijk vonden we ‘Peio’ best catchy (lacht).

»Aan de Thaise grens ontmoette ik Ree Na Htoo Hser. Zij is geboren in Kayin. Tijdens de oorlog was ze samen met haar familie naar Thailand gevlucht. Daar groeide ze op in een vluchtelingenkamp en kon ze met de steun van ontwikkelingsorganisaties studeren. Later emigreerde ze naar Noorwegen. Ree Na spreekt perfect Engels en is voor Peio de perfecte bemiddelaar tussen Myanmar en België. Zij en haar man zijn terug in Kayin gaan wonen. Ze zien het als hun taak om de achterblijvers te helpen die niet konden migreren of vluchten.»

HUMO Wat hebben jullie tot nu toe verwezenlijkt?

Múgica-Gonzalez «Met het geld dat vrienden en sympathisanten ons schonken, kochten we basisgoederen en muggennetten voor 300 leerlingen van vier scholen. We zijn bezig met het opzetten van een eerstehulppost, werken aan de uitbouw van een microkredietensysteem voor landbouwfamilies en hebben zieke mensen tot bij een dokter of een ziekenhuis gebracht. De opbrengst van ons congres op 25 november willen we investeren in de bouw van een nieuwe school in het dorp Hta Lor. We zamelen ook geld in voor de veertienjarige Naw Mu Lay Kai. Tijdens het werken op het land sneed ze per ongeluk haar eigen keel door. In haar dorp is er geen dokter en haar familie moest haar naar Thailand smokkelen voor een goedkope behandeling. Ze ademt nu door een buisje. Een nieuwe operatie kan voor haar een nieuwe start betekenen.»

HUMO Is 21 jaar niet heel jong voor dit soort ontwikkelingswerk?

Múgica-Gonzalez «Ik krijg daar wel vaker opmerkingen over: ‘Zou je je niet beter op je studies concentreren?’ Maar ik vind Peio minstens even belangrijk als mijn opleiding handelsingenieur. Een jonge avonturier zoekt toch altijd een beetje de problemen op (lacht). Misschien worden prille twintigers emotioneel veel harder geraakt door het grote onrecht in de wereld dan ouderen. En ik ben niet het type dat bij de pakken blijft neerzitten, integendeel: als ik geconfronteerd word met ellende, krijg ik alleen maar zin om me te engageren. Ik ben ook erg geïnteresseerd in oorlogsjournalistiek, vooral in oorlogsfotografie. James Nachtwey en Don McCullin zijn mijn grote idolen. Als ze in interviews terugblikken op hoe zij waren als twintiger, herken ik daar veel van mezelf in – al probeer ik wat minder roekeloos te zijn.»

HUMO Wat staat er op het congres van 25 november op het programma?

Múgica-Gonzalez «Het wordt een kennismaking met de mensen van Kayin in de voormalige Franciscanenkerk Parnassus in Gent. Ondanks de zware problematiek wordt het gegarandeerd een leuke avond met swingende livemuziek en een lekker Myanmarees buffet.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234