Peter Terrin - Patricia

‘Je praat alsof ik een misdaad heb begaan.’ ‘Alsof’ lijkt het sleutelwoord in ‘Patricia’, de nieuwste roman van Peter Terrin. De sinistere dreiging hangt voortdurend in de lucht, zonder dat er ook maar één druppel bloed vloeit. Terrin, één van die ‘handvol écht interessante Nederlandstalige schrijvers’, aldus NRC Handelsblad, heeft dan ook een onversneden psychologische thriller geschreven. Zijn bonte oeuvre, met het bekroonde ‘Post mortem’, de gave parel ‘Monte Carlo’ en het grillige ‘Yucca’, heeft er zo een heel nieuwe telg met een heel eigen smoel bij.

In zijn vorige roman ‘Yucca’ lonkte Terrin al voorzichtig naar het genre van de thriller. Dat geflirt is in ‘Patricia’ uitgegroeid tot een volbloed romance. De schrijver laat een vrouw aan het woord die op een dag haar iPhone in het badsop ziet glijden, en – nu die moderne levensader definitief doorgesneden lijkt – besluit om weg te vluchten uit haar eigen leven. Dat leven lijkt ze anders best op orde te hebben: een rijke echtgenoot, een schattig zoontje, een boeiende job... Waarom ze toch plots beslist om in haar auto te stappen, rustig weg te rijden en haar leven vanop een afstand gade te slaan, geeft Terrin maar mondjesmaat prijs. Het exacte motief voor haar verdwijning lijkt de schrijver zelfs maar matig te boeien. Wat haar drijft om aan de zijlijn van haar vertrouwde leven te blíjven staan, interesseert hem duidelijk veel meer. De vrouw kan elk moment gewoon naar huis terugkeren, maar die weg lijkt steeds meer versperd.

Wanneer de vrouw op een avond een vreemde auto voor haar huis ziet staan, wordt ze niet alleen buitenstaander, maar ook detective in haar eigen leven. Vanaf dan slaat de sfeer in ‘Patricia’ definitief om: Terrin grabbelt gretig in de lade van vervreemding en suspense, terwijl hij de grens tussen realiteit en fantasie steeds radicaler uitgomt. Gelukkig laat de schrijver geregeld een broodkruimeltje achter voor de lezer: een snelle blik in een spiegel, een zijdelingse opmerking die toch betekenisvol blijkt, een schok van herkenning tijdens het binnengluren… Het geheugen blijkt een onbetrouwbaar moeras waarin je zo kunt verdwalen. Op zich geen bijster originele gedachte, maar in ‘Patricia’ wordt die vervreemding wel zeer overtuigend geschetst. Dat zit ’m vooral in de manier waarop Terrin net genoeg toont én verhult: als een bekwame chirurg weet hij precies hoe diep hij het scalpel in het vlees mag duwen.

Het is niet al literair verantwoorde vervreemding en onthechting wat de klok slaat in ‘Patricia’. Uiteindelijk draait deze roman rond een heel herkenbare fantasie: zou het niet fijn zijn om jezelf een paar dagen uit je eigen leven, en alle verplichtingen die daarbij horen, weg te gommen? Net als ‘Monte Carlo’ straalt ‘Patricia’ opnieuw die internationale klasse uit die Terrin tot ver buiten onze landsgrenzen zou moeten brengen. En in een roman waarin niets aan het toeval wordt overgelaten, nodigt ook de titel tot speurwerk uit. De film noir-achtige scènes, de beklemmende suspense, het spel met herinnering en identiteit... Goed mogelijk dat Terrin een eerbetoon brengt aan Patricia Highsmith, die dankzij ‘Strangers on a Train’ en ‘The Talented Mr. Ripley’ wordt beschouwd als één van de grootste misdaadauteurs van de 20ste eeuw.

Dat weerhoudt Terrin er niet van om gretig zijn eigen vingerafdrukken achter te laten. Ook nu weer blijkt hij een meester van de miniatuurscènes: kleine momentopnames, zo haarscherp vastgelegd dat je ze niet lijkt te lezen maar te beléven. Terrin observeert met een jaloersmakend oog voor detail en schrijft het in zijn typische, cleane stijl loepzuiver neer. Toch valt hier en daar een schoonheidsfoutje te ontwaren: de ik-vertelling zit ‘Patricia’ niet altijd als gegoten, en enkele ontmoetingen van de vrouw voelen te geforceerd aan. Wie van netjes aan elkaar geknoopte eindjes houdt, zal het einde ook maar niets vinden. Zoals elke aantrekkelijke vrouw blijft ‘Patricia’ immers tot aan het einde een mysterie. Iets anders hadden wij van Terrin ook niet verwacht.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234