‘Uit liefde voor mij is mijn vrouw mee in Likoké gestapt, maar ze heeft dat cash betaald’ Beeld Koen Bauters
‘Uit liefde voor mij is mijn vrouw mee in Likoké gestapt, maar ze heeft dat cash betaald’Beeld Koen Bauters

De 7 HoofdzondenPiet Huysentruyt, sterrenchef en televisiekok

Piet Huysentruyt: ‘Als je struikelt, kan iedereen je niet snel genoeg laten vallen. Zo werd ik een rancuneuze zak’

In Zuid-Afrika ontdekte hij voorzichtig het vermogen tot vertragen, maar zelfs op de drempel van zijn 60ste verjaardag blijft Piet Huysentruyt (59) een rusteloze perfectionist, een clevere commerçant en een bon vivant met een bovengemiddeld ego. Dus keert hij terug met ‘SOS Piet XL’, liggen er twee nieuwe boeken op het schap en kijkt u straks in de supermarkt slechts met veel moeite naast de ‘SOS Piet’-potten, -pannen en -kruiden. Vakkundig voor u bereid: een stevige portie gulzigheid op een bedje van onkuisheid en hebzucht, geflankeerd door traag gegaarde afgunst, een schuimpje traagheid, geflambeerde woede en een snuif hoogmoed. Smakelijk!

Matthias Vanderaspoilden

PIET HUYSENTRUYT «Zondigen, biechten, verlossing… Ik heb niets met al die pastorale termen. Ik ben atheïst en daar voel ik me goed bij. Ik heb dat wel verborgen voor mijn diepgelovige, oer-West-Vlaamse ouders. In een interview heb ik ooit gezegd dat ik geloven maar niets vond en mijn moeder hing meteen aan de lijn: ‘Pietje, wuk ei je nu gezeid?! Heb ik mijn kinderen zo opgevoed?’

»Voor de lieve vrede ben ik wel ooit eens mee gaan bidden. Door een blunder ben ik mijn carrière gestart met een gigantische schuldenberg: ik had een zaak overgenomen, maar dat bleek een kat in een zak en ik kon niet meer onder dat contract vandaan. Mijn ouders hebben me toen meegetroond naar het Kelderke Gods, een kapel in de Kortrijkse Sint-Maartenskerk. Ik zat er vooral rond te turen, maar het is daarna wel goed gekomen.»

HUMO Heb je goede herinneringen aan de verplichte biecht in je collegetijd?

HUYSENTRUYT «Dat wel! In het college moesten we iedere donderdag biechten. Naast de studiezaal namen vier priesters de biecht af. Je kent het wel: ‘Vergeef me, meneer pastoor, ik heb gevloekt.’ We waren 16 toen Ferre, een goede vriend, voorspelde: ‘Pietje, na de biecht zie je mij niet meer terug in de studie.’ Bij de eerste priester hoorden we het bulderen tot in de studiezaal. Ferre komt uit dat kot, knipoogt en stapt bij de tweede priester naar binnen. Daar gebeurt exact hetzelfde. Bij de derde priester: wéér. Vervolgens moest ik gaan biechten, en daarna was er in de studiezaal geen spoor meer van Ferre. ’s Avonds hingen we aan zijn lippen. ‘Ik heb verteld dat ik al gepoept heb. En dat het veel deugd heeft gedaan!’ De pastoors waren razend, maar ze wilden het blijkbaar wel alle vier horen voor ze hem naar huis stuurden (lacht)

TRAAGHEID

HUMO Tijd voor een nieuwe biecht, Piet. Laten we snel beginnen, met traagheid.

HUYSENTRUYT (proeft het woord) «Traagheid. Niets voor mij! Als ik met 100 per uur wil leven, is dat toch mijn zaak? Het is de rode draad in mijn leven: stel niet uit tot morgen wat je vandaag kunt doen, en alleen het beste is goed genoeg. Dat was zo in de keuken en dat is zo in het leven.

»Het tempo in de keuken is moordend. Dat moet als je de perfectie nastreeft. Tijdens mijn stage bij sterrenchef Gérard Boyer in Reims heb ik er lang mee geworsteld, maar na zes maanden was ik wel de snelste van de hele keuken. Zo dwing je respect af.

»Intussen heb ik de voordelen van traagheid ontdekt en laat ik het zelfs mondjesmaat toe in mijn leven. Acht jaar geleden hebben Véro (Vervaeke, zijn vrouw, red.) en ik iets gekocht in Franschhoek in Zuid-Afrika: alles gaat er tien tellen trager. Maar af en toe heb ik wel de afwisseling van mijn oude leven nodig.»

HUMO ‘SOS Piet’ keert terug omdat je je begon te vervelen?

HUYSENTRUYT «Dat niet. Die comeback is al vier jaar hangende. Ik moest eerst enkele neuzen in dezelfde richting krijgen en daarna gooide corona roet in het eten. Voor ik het besefte, was er vier jaar gepasseerd. Met ‘Piet ongezouten’, mijn biografie, en ‘Piet gepeperd’, een boek met mijn beste 77 gerechten, is het net zo gegaan. Zie je wel, ik heb écht geleerd de traagheid te omarmen.

»Ik laat mijn agenda ook niet meer door anderen bepalen. Op mijn leeftijd hoeft dat niet meer, en al zeker niet na mijn carrière. Voor de ploeg van ‘SOS Piet’ was het bij momenten frustrerend om me vast te krijgen voor een digitale vergadering: maandag is mijn vaste golfdag, dinsdag en woensdag neem ik doorgaans vrij, donderdag ga ik ook golfen... (lacht) Het was puzzelen, maar als er een afspraak was, hadden ze wel mijn volle aandacht.»

HUMO In België schakel je wel moeiteloos enkele versnellingen hoger. In hoeveel weken zijn de zes afleveringen van ‘SOS Piet XL’ opgenomen?

HUYSENTRUYT «In vijf weken was alles ingeblikt. Ik wilde het nog sneller doen, maar we waren afhankelijk van andere agenda’s. Af en toe heb ik gegromd, maar het was niet meer het gebulder van vroeger.»

HUMO Je beweert dat je ‘nog één keer’ wilt terugkeren met ‘SOS Piet’. Geloof je dat zelf? Als het programma weer een succes wordt, komt er toch een nieuwe reeks? En nieuwe merchandising? En nieuwe boeken?

HUYSENTRUYT «Ik snap dat je die vraag stelt, maar ik bekijk het echt van dag tot dag.»

HUMO Zegt hij met een veelbetekenende glimlach en fonkelende ogen.

HUYSENTRUYT «Natuurlijk wil ik dat ‘SOS Piet XL’ een succes wordt. Ik twijfel er ook niet aan dat er nog een groot publiek voor is, maar ik heb het niet in de hand. We hebben zes afleveringen opgenomen en de tweede staat tegenover een wedstrijd van de Rode Duivels geprogrammeerd. Dat maakt me toch lichtjes onzeker. De kijker zal beslissen.»

HUMO Die kijkt nu ook uitgesteld, en de Rode Duivels worden geen wereldkampioen. Noteer ik alvast dat je volgende zomer een tweede seizoen van ‘SOS Piet XL’ opneemt?

HUYSENTRUYT (grijnst) «Graag!»

‘Ik ben de op twee na best verkopende kok ter wereld, na Jamie Oliver en Yotam Ottolenghi. Dan denk ik toch: niet slecht gedaan, Pietje.’ Beeld Koen Bauters
‘Ik ben de op twee na best verkopende kok ter wereld, na Jamie Oliver en Yotam Ottolenghi. Dan denk ik toch: niet slecht gedaan, Pietje.’Beeld Koen Bauters

WOEDE

HUMO Na achttien seizoenen van ‘SOS Piet’ was je carrière bij VTM in 2013 plots voorbij. Hoe kwaad ben je geweest?

HUYSENTRUYT «Het heeft geen zin om oude koeien uit de sloot te halen. Natuurlijk was ik kwaad en ik heb dingen gezegd die ik beter niet had gezegd. Ik kan dat niet ongedaan maken, maar ik wil me er wel voor verontschuldigen. En ik heb geleerd om af en toe te zwijgen.»

HUMO In je biografie noem je jezelf na zo’n nodeloze charge tot tweemaal toe een ‘onnozele eikel’. Je bent echt veranderd.

HUYSENTRUYT «Vroeger waande ik me onaantastbaar op mijn berg van succes. Maar ik heb gemerkt hoe snel het kan keren: toen ik op tv een levende kreeft doormidden sneed, werd ik plots door iedereen uitgespuwd. Als je succes hebt, wil iedereen zijn graantje meepikken. Als je struikelt, kunnen ze je niet snel genoeg laten vallen. Zo werd ik ineens een rancuneuze zak. Lesje geleerd.»

HUMO Hoe heb je dat geleerd? Door de sterrenchef Piet met pensioen te laten gaan, of toch vooral omdat Zuid-Afrika het beste in je naar boven haalt?

HUYSENTRUYT «Allebei. Alle puzzelstukjes zijn in elkaar gaan passen. Zoon Cyriel doet het goed in Likoké, dochter Marie maakt carrière in de Verenigde Staten. Mijn kinderen zijn ook mijn maten en Véro is behalve mijn vrouw ook mijn beste vriendin. Ouder worden heeft me niet alleen gezapiger gemaakt, ik ben met de jaren ook financieel onafhankelijk geworden. Het leven is gewoon fijner met een pak centen op de bank dan met een strop om je nek.

»Natuurlijk speelt Zuid-Afrika ook een rol. In 2018, enkele maanden voor haar dood, vertelde mijn moeder dat papa na hun gedwongen vlucht uit Congo eigenlijk een nieuw leven had willen beginnen in Zuid-Afrika. Maar zij zag dat niet zitten, ze wilde terug naar West-Vlaanderen. Dat verhaal heeft me de ogen geopend. Het besef dat ik onbewust de droom van mijn vader heb waargemaakt, heeft me nog rustiger gemaakt.»

HUMO Je vader is begin jaren 60 uit Congo moeten vluchten en is alles kwijtgeraakt: zijn koffieplantage, zijn voorraad en al zijn reserves. Dat je met hem nooit over dat verleden hebt kunnen praten, is een kras op je ziel.

HUYSENTRUYT «Een heel diepe kras zelfs. Dat ik bij momenten zo’n driftkikker ben geweest, is te wijten aan de cultuur in de keuken, maar ook aan mijn vader. Hij was het prototype van de nukkige West-Vlaming: zwijgen en alles onder de mat vegen. Toen hij 60 werd, wilden we hem een reis naar Congo cadeau doen. (Imiteert zijn vader) ‘Nu moeje allemoale goe lustern. Da goa nie gebeur’n. Begrep’n?’ Hij stond op en ging weg, en wij bleven sprakeloos achter. Hij heeft alles moeten achterlaten in Congo, ook zijn trots. Dat heeft hem ontzettend diep geraakt, maar hij kropte alles op. Die fout wilde ik niet maken.»

HUMO Maar tussen ‘niet opkroppen’ en ‘wild om je heen slaan’ liggen nog schakeringen.

HUYSENTRUYT «Kijk eens naar mijn carrière. Iedere investering hing als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd. Weet jij wat het is om te leven terwijl je door de enorme afbetalingen niet eens het einde van de maand kunt halen? Dat leidt tot een hoop stress en opgekropte woede. Op zulke momenten is een uitbarsting nooit veraf.»

HUMO Zou je de dingen anders aanpakken, als je het allemaal kon herdoen?

HUYSENTRUYT «Dat niet. Het roepen, het tieren, het bulderen: het is wie ik ben. Als ik een braaf schaapje was geweest, hadden we hier nu niet gezeten. Ik mag daar geen spijt van hebben, maar net daarom wil ik me ervoor excuseren.»

HUMO Waar kun jij je wel nog aan ergeren?

HUYSENTRUYT «Ik erger me tegenwoordig vooral aan mezelf: aan de fouten die ik maak, of de dingen die ik door mijn verstrooidheid in het honderd laat lopen. Maar het gaat steeds beter: de calimero in mij is kleiner geworden, maar nog niet helemaal verdwenen.»

HUMO Golf spelen is je redding geweest, schrijf je. Hoeveel golfclubs zijn er al gesneuveld?

HUYSENTRUYT «Bijna één. Niet slecht toch? Zodra ik mijn geduld verlies, zegt dat ventje op mijn schouder: ‘Piet, dat kost wel geld, hè.’ Tja, ik blijf een West-Vlaming (lacht).

»Het grote voordeel van golfen is dat je niemand anders de schuld kunt geven. Je bent zélf verantwoordelijk en je moet achttien holes lang geconcentreerd blijven, honderd slagen na elkaar. Na één slechte slag heb je er drie nodig om die goed te maken. Dan leer je wel in de spiegel te kijken. De Piet van vijftien jaar geleden wees altijd naar een ander. Hij had ook geen tijd om te golfen: hij was te druk bezig met ruziemaken.»

HOOGMOED

HUYSENTRUYT «Hoogmoed meteen laten volgen op woede, dat zijn smerige streken!»

HUMO Je verwijst er zelf naar in je biografie: ‘Toen we net in Frankrijk woonden, mat ik me met mijn vedettenstatus soms goddelijke allures aan.’

HUYSENTRUYT (onderbreekt) «Dat is één van mijn belangrijkste levenslessen: waan je nooit onaantastbaar, blijf altijd met je voeten op de grond. Ik heb me vaak koning, keizer en god in één gewaand.»

HUMO Was er dan niemand die je met de voeten op de grond kon houden?

HUYSENTRUYT «Ik was een wandelende staaf dynamiet. Ik had die arrogantie nodig om te blijven groeien. Natuurlijk hebben Véro, Cyriel en Marie vaak gezegd: ‘Doe eens normaal, jongen.’ Maar ik kan niet zeggen dat ik goed heb geluisterd.»

HUMO Hoogmoed is ook: het leven uitdagen. ‘Ik denk niet dat ik na vier keer nog een joker overheb,’ schrijf je.

HUYSENTRUYT «Ik heb de dood twee keer in de ogen gekeken: de eerste keer toen ik als tiener met mijn brommer onder een vrachtwagen schoof en tien jaar later, toen ik een hartaanval kreeg. Tussendoor kwam de diagnose van diabetes en bijna tien jaar geleden werd ik geveld door een trombose. Ik heb daar altijd wat lacherig over gedaan, maar dat was een heel stevige waarschuwing. Alleen had ik dat toen niet door. Pure hoogmoed.»

HUMO Denk je vaak aan de dood?

HUYSENTRUYT «Steeds vaker. Op 7 december word ik 60, morgen kan het gedaan zijn. Alles is al geregeld, want ik wil dat wie achterblijft het zo goed mogelijk heeft. Ik heb voor mezelf wel beslist dat ik liever 80 word met een glas wijn in de hand en een lekker stuk vlees op de braai, dan 90 zonder van het leven genoten te hebben. Ik heb gelukkig een goede dokter die jaarlijks controleert of mijn aders niet dichtslibben.»

HUMO In je biografie ontdekte ik dat je, net voor je met Likoké zou starten, stage hebt gelopen bij sterrenchefs Viki Geunes en Sergio Herman.

HUYSENTRUYT «Ik kan wel nederig zijn, zo heel af en toe (lacht). Je moet weten: op dat moment was ik een achterlijke chef. Mijn stijl was hopeloos verouderd, dus ben ik me in de luwte gaan bijscholen bij bevriende topchefs. Dat was een harde confrontatie met mezelf, want ik ben toen héél diep moeten gaan.»

HUMO Het heeft geloond: niemand anders heeft tegelijkertijd het koken tot een kunst verheven én voor iedereen toegankelijk gemaakt. In Humo roemde Rudy Vandendaele je in 2004 als ‘kok des volks’.

HUYSENTRUYT (leunt achterover) «Een mooie titel. Vroeger kookten de tv-chefs in een ivoren toren en met een strikje aan: ‘Kijk maar goed, want het lukt toch niet om dat zelf te doen.’ Ik heb dat inderdaad veranderd.»

HUMO Je reageerde als volgt op die eretitel: ‘Als ze van hem ooit zullen zeggen dat hij zijn volk leerde koken, dan kan het culinaire genie, het woelwater en de koppigaard Piet Huysentruyt met een goed gevoel sterven.’ Je praat over jezelf in de derde persoon: best wel hoogmoedig.

HUYSENTRUYT «Ik zou het nu niet meer zo scherp stellen. Dat hoeft ook niet meer: de mensen zeggen het intussen zelf. Is dat hoogmoed? Ik vind het veeleer gezonde trots.»

‘Ik heb gelukkig snel geleerd wat mijn waarde op televisie was. De redenering is simpel: als je jouw deel van de koek niet opeist, gaat een ander ermee lopen.’ (Foto: in ‘SOS Piet XL.) Beeld vtm
‘Ik heb gelukkig snel geleerd wat mijn waarde op televisie was. De redenering is simpel: als je jouw deel van de koek niet opeist, gaat een ander ermee lopen.’ (Foto: in ‘SOS Piet XL.)Beeld vtm

HEBZUCHT

HUMO Is het hoogmoedig of toch vooral hebzuchtig om je naam te verbinden aan mixers, kruiden, potten en kant-en-klaarmaaltijden?

HUYSENTRUYT «Het hoorde er gewoon bij. Wat weinig mensen weten, is dat ik ieder product vooraf wel uitvoerig heb getest én bijgestuurd. De eerste mixers heb ik zelfs meteen in de vuilnisbak gekieperd, waarna ik er samen met de producenten één heb ontworpen. In China heb ik de potten en pannen gecontroleerd en over alle kruiden en bouillons had ik het laatste woord.»

HUMO Zien we straks ook een revival van alle merchandising rond ‘SOS Piet’?

HUYSENTRUYT «Dat is de bedoeling, ja. De mensen hebben niet alleen ‘SOS Piet’ gemist, maar ook zijn producten. Daar ben ik zeker van.»

HUMO Eens een commerçant, altijd een commerçant.

HUYSENTRUYT «So be it. Ik ben zo blij als een kind dat ‘SOS Piet’ terug is en dat het programma nog altijd zo’n status heeft.»

HUMO Hoe hebzuchtig is die comeback? Want laten we eerlijk zijn: voor het geld hoef je dit niet te doen.

HUYSENTRUYT «Natuurlijk niet. Televisie heeft me al veel geld opgeleverd. Dit is een leuk hobbyproject: het hoeft niet meer, maar ’t is zo plezant.

»Ik heb gelukkig snel geleerd wat mijn waarde op televisie was. De redenering is simpel: als je jouw deel van de koek niet opeist, gaat een ander ermee lopen. ‘Elk vo zin skelle,’ zei Briek Schotte. Ik hoef me daar toch niet schuldig over te voelen?»

HUMO Gun je jezelf af en toe een extraatje? Je verzamelt bijvoorbeeld oldtimers.

HUYSENTRUYT «Ik heb er nog een aantal, maar ik heb de helft alweer verkocht. Soms droom ik van nog een nieuw exemplaar, maar Véro is er als de kippen bij om dat uit mijn hoofd te praten.»

AFGUNST

HUYSENTRUYT «Ik ken nauwelijks afgunst. Ik ben een leerling van de Amerikaanse school: als iemand het goed doet, zal ik bewonderend schouderklopjes uitdelen. In Europa is er veel meer afgunst: in Frankrijk hebben ze drie keer een dikke kras in mijn auto gekerfd. Waarom? Dat het een Jaguar was en geen Renault, zal er wel iets mee te maken gehad hebben. Ach, de jaloezie van zure mensen.»

HUMO Hoe ga je met dat type om?

HUYSENTRUYT «Ik probeer hen te negeren, maar ik kan ze ten zeerste mijn biografie aanraden. Veel mensen zijn jaloers op de Piet van nu, maar wellicht niet op de Piet van veertig jaar geleden. Door mijn verhaal zullen ze hopelijk begrijpen dat ik heel hard heb gewerkt om er te raken.»

HUMO Je hebt in je leven twee Michelin-sterren behaald: eentje in Wortegem, een tweede in 2014 met Likoké. Maar je hebt altijd een haat-liefderelatie met het instituut gehad.

HUYSENTRUYT «Ze konden niet altijd even goed om met mijn attitude en dat was wederzijds. Ik verwijt Michelin vooral dat het zichzelf amper ter discussie stelt en niet mee evolueert. Ik ben ooit een controleur bijna naar de nek gevlogen: hij had kritiek omdat ik met ingrediënten werkte die hij niet kende. (Blaast) Als je de pretentie hebt om te willen oordelen, moet je mee zijn met de nieuwste trends. Dat geldt ook voor recensenten: ze hoeven geen gellekes te kunnen maken, maar ze moeten wel weten hoe die gemaakt worden. Pas dan mag je oordelen.»

HUMO Hier zit een perfecte controleur voor mij.

HUYSENTRUYT «Dat weet ik. Alleen kan ik moeilijk ergens incognito binnenstappen. Maar in Frankrijk of Zuid-Afrika: heel graag.»

HUMO Kun je jaloers zijn op het talent van andere chef-koks?

HUYSENTRUYT (denkt lang na) «Neen. Er zijn zeker chefs die veel meer talent hebben dan ik. Maar in de gastronomie is talent slechts 30 procent van het plaatje. De rest is hard werken, nooit opgeven, koppigheid, productkennis, karakter tonen...

»Ik ben wel jaloers op het snelle succes van de huidige generatie chefs. Toen ik jaren geleden mijn eerste ster kreeg, nota bene samen met Peter Goossens en een handvol andere chefs, stond dat onderaan in een hoekje in de krant. Dat was alleen belangrijk in de culinaire wereld. Nu zijn sterrenzaken maanden op voorhand volzet. Dat steekt toch een beetje.»

‘Véro en ik zijn intussen 36 jaar getrouwd. Makkelijk was het niet, met een zotte vent die alleen maar aan zichzelf denkt.’ Beeld Koen Bauters
‘Véro en ik zijn intussen 36 jaar getrouwd. Makkelijk was het niet, met een zotte vent die alleen maar aan zichzelf denkt.’Beeld Koen Bauters

ONKUISHEID

HUMO Oesters, selder, honing, basilicum... De keuken zit vol afrodisiaca. Is het ook een oord van verderf?

HUYSENTRUYT «Dertig jaar geleden, ik had toen nog mijn restaurant in Wortegem, ben ik ooit uit de keuken geroepen. Er zat een vrouw in de zaal die alleen ondergoed aanhad. Ik vroeg haar of alles naar wens was. ‘O, chef, dit was een culinair orgasme,’ kreunde ze. Toen heb ik toch even de wenkbrauwen gefronst. (lacht) Het was mooi om te zien, maar toch ook onkuis.

»Het klopt dat er in de keuken buitengewoon veel machopraat wordt verkocht: seks, drugs en rock-’n-roll. Toen ik in 1982 als snotaap stage liep in het tweesterrenrestaurant L’Ecailler du Palais Royal in Brussel, verwelkomde chef Attilio Basso me als volgt: ‘Dans ma cuisine, on parle que du cul, des femmes en du foot.’ ‘Geen probleem,’ antwoordde ik, ‘ik praat toch niet graag over voetbal.’ (lacht) Een leugen, maar het hoorde bij de cultuur.»

HUMO Een snuifje #MeToo was nooit veraf, lijkt me.

HUYSENTRUYT «Als die golf er twintig jaar eerder was gekomen, zou iedere chef een klacht aan zijn been hebben gekregen. Ik wil het absoluut niet minimaliseren, maar het was helaas de realiteit. Ik vind het héél goed dat er nu verhalen naar boven komen. Het is absoluut onaanvaardbaar dat een baas zijn positie of macht misbruikt om vrouwen lastig te vallen. Maar we mogen ook niet overdrijven: wat is er verkeerd aan een compliment geven of een vrouw bewonderend nafluiten?

»Ik wil niets goedpraten, ik bekijk het gewoon vanuit mijn perspectief – dat van een blanke, mannelijke bijna-zestiger. Ik schrik zelf als ik vlak vóór de opnames een medewerkster even aanraak om haar aandacht te vragen. Mag dat nog? Hetzelfde met de discussie over zwart of wit. Ik zal het n-woord nooit meer uitspreken, maar wat met de termen zwart en wit? In Zuid-Afrika hadden we het aanvankelijk over coloured, gekleurd, maar ook dat lag gevoelig. Moeilijk, hoor. Zeker omdat sommige gekleurde vrienden in Zuid-Afrika ons op het hart drukken dat er niets mis is met black en white.»

HUMO Terug naar onkuisheid. Als sterrenchef trok je vast grote ogen toen je plots een populaire televisiechef werd. Wat is het gekste dat je ooit hebt meegemaakt?

HUYSENTRUYT «Ik heb voor een groot bedrijf eens twee kookworkshops gegeven aan driehonderd vrouwen. Aansluitend was er een uitgebreid diner, waarna ik aan iedere tafel goeiendag ging zeggen. De drank vloeide rijkelijk en aan de laatste tafel wilde de hele groep met mij op de foto. Niet zomaar een kiekje, maar een groepsfoto waarbij die vrouwen mij optilden en in hun armen hielden. Allemaal goed en wel, tot één van hen plots in mijn kruis grijpt. Ik heb haar meteen vermanend toegesproken, maar verder dan wat gegiechel kwam ze niet.»

HUMO Hoe ging Véro daarmee om? In je boek beschrijf je hoe lastig de tol van de roem was voor haar.

HUYSENTRUYT «Véro is altijd achter mij blijven staan en heeft me alle vrijheid gegund om mijn ding te doen, terwijl zij het huishouden draaiend hield. We zijn intussen 36 jaar getrouwd. Makkelijk was het niet, met een zotte vent die alleen maar aan zichzelf denkt.»

GULZIGHEID

HUMO Last but not least: is er een hoofdzonde die je beter past dan gulzigheid?

HUYSENTRUYT «Ik denk het niet. (lacht) Als ik iets zie wat goed is gemaakt, eet ik het op. Maar ik ben wel slimmer geworden: nu doseer ik mijn gulzigheid. Ik sta mezelf twee gulzige dagen per week toe. Zie ik er niet goed uit?»

HUMO Euh, zeker. Maar je hebt al scherper gestaan.

HUYSENTRUYT «Ik ben afgelopen zomer tweeënhalve maand in België geweest en heb op bijna elke uitnodiging ja gezegd. Tien kilo erbij!»

HUMO Dat is een kilo per week.

HUYSENTRUYT «Soms sta ik er niet bij stil en bestel ik vijf gangen en drie flessen wijn. Ik heb natuurlijk makkelijk praten, want ik heb goed geboerd. Maar ik heb jarenlang keihard gewerkt, dus ik mag – neen: móét – nu gulzig genieten.

»Eten blijft ontzettend belangrijk voor me. Wie met mij een programma opneemt, weet dat ik ’s middags tijd maak om te eten. Niet van die vieze belegde broodjes, maar écht eten. Ga zitten, neem je tijd en overschouw wat is geweest en wat nog komt. Praat, plan en geniet.»

HUMO Je afkeer van broodjes heeft je zelfs van uitgever doen veranderen, onthul je in je biografie.

HUYSENTRUYT «Ik was een topauteur bij Standaard Uitgeverij en bij iedere bespreking sleurden die Nederlanders me mee naar de kantine in de kelder van het gebouw. Daar keuvelden we gezellig onder een zoemende tl-lamp bij een belegd broodje en een lekker soepje. Gezellig? Verdomme, dat is niet gezellig! Alleen al dat geknisper van de plasticfolie volstond om weg te lopen. Natuurlijk hebben er ook andere elementen gespeeld, maar bij Lannoo voelde ik me meteen gewaardeerd en gesoigneerd – het zijn niet toevallig ook West-Vlamingen.»

HUMO Op de boekenmarkt ben je eveneens een veelvraat: je hebt ruim vijftig boeken gepubliceerd, goed voor 3,6 miljoen verkochte exemplaren.

HUYSENTRUYT «Ik sta daar zelf veel te weinig bij stil. In Zuid-Afrika schoven ze me onlangs een statistiek onder de neus: als je rekening houdt met het taalgebied waarin ik publiceer, ben ik de op twee na best verkopende kok ter wereld, na Jamie Oliver en Yotam Ottolenghi. Dan denk ik toch: niet slecht gedaan, Pietje.»

HUMO Voor je 40ste verjaardag hield je vier dagen feest, voor je 50ste vijf dagen. Hoe ga je volgende maand je 60ste verjaardag vieren?

HUYSENTRUYT «We gaan zes dagen gulzig feesten. Er komen honderdvijftig vrienden naar Franschhoek voor wie we een heel programma hebben uitgedokterd, met de focus op wijn proeven en goed eten. We wonen er niet voor niets in de beste wijndriehoek ter wereld. Er is zelfs een Piet Huysentruyt Golf Tournament, met een beker voor de winnaar en één voor de echte winnaar – degene die net na mij eindigt.

»Ik gééf gewoon graag: wie bij ons op bezoek komt, wordt in de watten gelegd. Dan duik ik in de keuken en tover ik een twaalfgangenmenu op tafel. Véro verklaart me zot, maar het is sterker dan mezelf.»

HUMO Leidt die goesting ooit nog tot een restaurant?

HUYSENTRUYT «Ik droom daar stiekem van, ja. Maar ik ben de enige die het al voor mij ziet. ‘Pietje, ge gaat mij iedere dag zien,’ zegt Véro dan. ‘Maar alleen aan tafel.’ (lacht) Ik mag mijn droom niet meer op haar projecteren. Ze heeft al die jaren haar leven opzijgezet en voor mijn droom geleefd. Het alleen doen? Dat lukt me nooit.»

HUMO Want die gulzigheid heeft jullie allebei een flinke kater bezorgd.

HUYSENTRUYT «Makkelijk is het niet geweest: ik heb een knoert van een depressie gehad en Véro een nog zwaardere burn-out. Ik voel me daar ontzettend schuldig over: mijn gulzigheid heeft haar over die grens geduwd. Zij wilde geen Likoké meer, maar ik heb koppig doorgezet – ik moest en zou nog eens een ster halen. Uit liefde voor mij is ze mee in dat avontuur gestapt, maar ze heeft het cash betaald. Ze is veertien dagen lang niet uit haar bed gekomen en toen ze mij daarna in de keuken bezig zag, is ze weer ingestort. Intussen zijn we er allebei bovenop, maar het heeft lang geduurd. Dat doet je wel nadenken.»

HUMO Ik móét het aan het eind van dit gesprek vragen, Piet: wat hebben we vandaag geleerd?

HUYSENTRUYT (lacht) «Eén: deze Piet is rustiger geworden dan vijftien jaar geleden. Twee: hij is nog altijd grappig, maar kan alles beter relativeren. En drie: Piet blijft een vakman. Alleen is hij nu iets aangenamer dan vroeger.»

HUMO Waarvan akte.

‘SOS Piet XL’, VTM, woensdag 16 november, 20.45

Piet Huysentruyt, ‘Piet ongezouten: het verhaal van mijn leven’, ‘Piet gepeperd: de 77 beste recepten’, uitgeverij Lannoo

Lees ook

Tahmina Akefi, de verloofde van Peter R. de Vries: ‘Toen hij in coma lag, liet ik hem ons liedje horen. Er rolden twee tranen uit zijn ooghoek’

Wat zullen de Rode Duivels er in Qatar van bakken? Het grote WK-debat: Hazard zou je niet meer mogen meenemen naar een WK’

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234