Pixies - Indie Cindy

Is het toegestaan deze Pixies-plaat, hun eerste in drieëntwintig jaar, als de opvolger van ‘Trompe le monde’ te beschouwen, of mag je een groep niet met de eigen legende vergelijken? Het zou sowieso niet lukken, want al na tien seconden in ‘Indie Cindy’ is het duidelijk dat dit niet de nineties zijn.

Ook al zit Gil Norton (‘Doolittle’, ‘Bossanova’, ‘Trompe le monde’) opnieuw in de producersstoel: andere tijden klinken anders – kouder en harder. Ook voor de hoes werd de man van toen, Vaughan Oliver, opgetrommeld, en het bijzonder trieste nieuws is: die hoes is zowat het enige mooie aan ‘Indie Cindy’. Bassiste Kim Deal wuifde de groep vorig jaar vaarwel, de rest van de bende – Frank Black, David Lovering en Joey Santiago – is er in gedaante wel bij, maar lijkt niet in staat een bijdrage het keurmerk Pixies waardig uit de mouw te schudden.

Trademark stuff? Zacht-luid-zacht-luid? Surrealistische teksten waarbij je ook zonder beeld heelder Bunuel-films ziet voorbijtrekken? Of gewoon – wat hoop betreft mag een mens hoog mikken – supersongs? Niets van dat alles. Mocht de falsetto van Frank Black niet af en toe door de wolken scheuren, dan zou volstrekt niets erop wijzen dat hier de fuckin’ Pixies aan het werk zijn.

Strofes, refreinen, gitaarpartijen, backings, teksten, drums, noem maar op: het gaat het ene oor in en het andere weer uit. En als er al iets blijft hangen, is het om de foute redenen. Bij de eerste drie luisterbeurten dacht ik dat ik het niet snapte, bij de vierde ben ik kwaad geworden. What the hell moet ‘Blue Eye Hexe’ voorstellen? AC/DC? Niet eens zo slechte AC/DC, maar… AC/DC?!?

‘Silver Snail’ is iets wat je na vele keren horen een groeiertje zou kunnen noemen. Zou en kunnen, maar dan alleen omdat we ergens nog een T-shirt van Pixies in de kast hebben liggen. ‘Snakes’ maakt de omgekeerde beweging en verglijdt van frivool niemendalletje naar platte kak. De enige song waarvan je zou kunnen zeggen ‘Dat kan iets worden, die Pixies’, is ‘Ring the Bells’. Meer Frank Black solo, maar daar gaan we echt niet moeilijk over doen. ‘Andro Queen’Pet Shop Boys in versleten jeans en houthakkershemd – mag een absoluut dieptepunt worden genoemd. Het zou mij niet verbazen mocht na hun dood bekendgemaakt worden dat dat er écht eentje om te lachen was.

Snel ‘Doolittle’ nog eens opgezet. Fantastische groep, Pixies. Amai!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234