null Beeld

Politiek analist, historicus én Trump-supporter Edward Luttwak: 'Ivanka moet de eerste vrouwelijke president van Amerika worden'

Terwijl de overheid een ongeziene troepenmacht op de been brengt om Trump in hellhole Brussel te beschermen, gingen wij op zoek naar iets wat vier maanden na zijn eedaflegging makkelijker te vinden is in Moskou dan in Washington: een supporter van The Donald. De invloedrijke Amerikaanse strateeg en consultant Edward Luttwak (74) houdt voet bij stuk.

'Na elke gebeurtenis blijkt dat jullie geheime diensten de verdachten al jaren volgen en een volledig dossier hebben. Het zijn geen politiediensten, maar biografen'

Edward Luttwak «Trump is bijzonder volhardend op het gebied van jobcreatie en het beschermen van bestaande jobs. Amerika en Canada vechten bijvoorbeeld al decennialang een handelsoorlogje uit omdat Canada zijn hout aan dumpingprijzen verkoopt op de Amerikaanse markt. Wel, in april trok Trump de importtarieven op naar 20 procent. Hij weet hoe belangrijk de houtindustrie is voor de noordelijke staten.

»Een president kan alleen maar zulke doortastende maatregelen nemen, als hij zich ontdoet van zoveel mogelijk ambtenaren. Zo heeft Trump meer ruimte voor zichzelf gecreëerd. Hij aanvaardt geen bureaucraten die zonder kennis van zaken menen te weten wat hij mag en wat hij niet mag, en daarin heeft hij gelijk.»

Dat zo’n aanpak naar despotisme ruikt, wil Luttwak niet gehoord hebben. Trump is in de eerste plaats een democratisch verkozen president die kon profiteren van het wanbeleid van zijn voorgangers, zegt hij.

undefined

'Trump wil de weg bereiden voor zijn dochter Ivanka. Zij moet de eerste vrouwelijke president van Amerika worden. Dat is zijn masterplan'

Edward Nicolae Luttwak, Roemeen van geboorte, is beroepshalve een historicus, een politiek analist en een strategisch consultant die door leiders uit de hele wereld wordt aangetrokken: hij adviseerde de regering van Kazachstan over de doeltreffendste manier om etnische Russen uit het noorden te verjagen, traint inlichtingendiensten in Azië en Zuid-Amerika en schrijft tussendoor operationele handboeken voor de CIA of naslagwerken over historische veldslagen. In 1968 al debuteerde hij met het controversiële pamflet ‘Coup d’État: A Practical Handbook’, over hoe men de perfecte staatsgreep diende te plegen. Het werkje kreeg in 1972 een cultstatus toen men een exemplaar terugvond in de zakken van een vermoorde Marokkaanse generaal die de toenmalige koning Hassan II wilde onttronen. Toen het Turkse leger vorige zomer een mislukte poging ondernam om president Erdogan af te zetten – ‘Zonder het staatshoofd vooraf gevangen te nemen, zonder de landingsbanen in de luchthavens af te zetten en zonder de nationale media te controleren?!’ – schudde Luttwak meewarig het hoofd voor zijn televisiescherm. Een bende amateurs, noemt hij ze. ‘Hadden ze mij vooraf gebeld, dan waren ze nu aan de macht.’

Luttwak praat zoals hij denkt: onophoudelijk, zelfzeker en zonder veel mededogen. Hij heeft een boon voor pragmatische machtspolitici als Donald Trump. Weinig verwonderlijk dus dat hij over ‘professor-president’ Barack Obama weinig goeds te vertellen heeft.

Luttwak «Obama’s buitenlandbeleid was gewoon niet ernstig. Zijn grootste blunder kwam er na de gifgasaanval van president Assad in Syrië in 2012. Obama trok een rode lijn, maar durfde die niet te verdedigen toen Assad erover ging. Syrië heeft op zich geen waarde voor Amerika, maar die rode lijn wel: geloofwaardigheid is voor een politicus wat krediet is voor een zakenman. Door zijn angstige gedrag vernietigde Obama Amerika’s gezag. Hij ontving de Nobelprijs voor de Vrede maar deed niets om eender welke oorlog op te lossen. Bovendien liet hij zich omringen door zelfverzekerde maar inhoudsloze figuren. Ik heb in mijn lange carrière met regeringen van allerlei strekkingen samengewerkt, maar daar stond ik voor het eerst tegenover een administratie waarmee ik werkelijk niets kon aanvangen. Obama’s nationale veiligheidsadviseur Susan Rice was zo overtuigd van haar eigen genialiteit dat ze de meest waardevolle informatie gewoon negeerde. Toen ik vóór iedereen vernam dat Rusland plannen had om de Krim in te nemen, speelde ik die informatie meteen door aan haar. ‘De Amerikaanse ambassade in Moskou moet onmiddellijk een onderzoek instellen,’ zei ik. Rice antwoordde, en ik citeer: ‘Rusland kan de Krim niet innemen, want sinds 1945 is het in Europa verboden om de grenzen met geweld aan te passen.’ Dat is natuurlijk grote onzin, want Rusland had in 2008 al eens een gelijkaardige operatie uitgevoerd in de Georgische deelrepublieken Abchazië en Zuid-Ossetië. Daarop zei ze: ‘Ja, maar die gebieden liggen niet in Europa.’ (Zucht) Dat was dus het niveau waarop ik onder Obama diende te werken. Rice was een idioot, en veel van haar collega’s ook.»

HUMO Is de geloofwaardigheid van Trump dan zo groot? Hij liegt aantoonbaar of vindt gewoon gebeurtenissen uit: de telefoontap door Obama, de rellen met migranten in Zweden of de historisch hoge opkomst bij zijn verkiezingsspeech.

Luttwak «Hij heeft een trump-iaanse manier van praten, dat zal ik niet ontkennen. Sommige zaken zijn waar, andere zijn onwaar. In feite maakt het mij weinig uit wat hij zegt, zolang hij maar resultaten boekt. Obama deed net het omgekeerde: mooie praatjes, maar geen resultaten. Het beste voorbeeld is het recente incident met de nucleaire tests door Noord-Korea. Trump organiseerde een ontmoeting met de Chinese president Xi Jinping, zónder zijn directeur van de Dienst Oost-Azië van Buitenlandse Zaken of andere ambtenaren erbij. Alle mensen die hem konden verbieden om dit of dat te zeggen had hij thuisgelaten, want dat werkt nu eenmaal efficiënter. Hij zei: ‘Als de Noord-Koreanen nog één keer een nucleaire test uitvoeren en jullie blijven je onderlinge handelsrelaties onderhouden, dan stop ik de Chinese import in de Verenigde Staten. (Amerika heeft een handelstekort van 350 miljard dollar met China, red.) U zult ervan versteld staan hoeveel maatregelen ik kan bedenken om jullie economie pijn te doen.’ Xi Jinping reageerde meteen.»

HUMO Door de voor Noord-Korea levensbelangrijke export van steenkool te blokkeren?

Luttwak «Neen. De reden waarom de Chinezen geen Noord-Koreaans steenkool meer kochten, was omdat ze hun jaarlijkse quotum hadden bereikt. Ze lieten het uitschijnen alsof het een economische sanctie was, omdat de Chinezen zich nu eenmaal graag van zulke trucjes bedienen. Precies daarom zei Trump tijdens die vergadering dat ze Obama misschien om de tuin konden leiden, maar hem niet. De vorige administraties verloren zich in ontelbare multilaterale gespreksrondes, terwijl Noord-Korea op de achtergrond gewoon zijn kernarsenaal uitbreidde. Trumps dreigementen hadden een ongeziene impact. U moet er de Aziatische media maar eens op nalezen. Nog geen 24 uur na de ontmoeting tussen Trump en Xi Jinping stonden er files aan de Noord-Koreaanse benzinestations in en rond hoofdstad Pyongyang. Kort daarop volgden statements vanuit de kring rond de Noord-Koreaanse president Kim Jong-un dat China een slaaf was van het Amerikaanse imperialisme. Het is bijna niet te geloven wat Trump daar heeft klaargespeeld en toch vond niet één Amerikaanse columnist het de moeite waard om er aandacht aan te besteden! Niemand die schreef: ‘Trump heeft na twee maanden verwezenlijkt wat Obama of Bush niet konden in acht jaar.’ Dat vind ik pas schandalig.»

undefined

'Ja, hij heeft een trumpiaanse manier van praten. Maar in feite maakt het mij weinig uit wat hij zegt, zolang hij maar resultaten boekt'

HUMO Heeft Trump dat niet voor een stuk aan zichzelf te wijten, met zijn voortdurende geschimp op de pers?

Luttwak «Dat maakt toch niet uit? De vrije pers beweert altijd onpartijdig over het nieuws te berichten, maar zulke zwaarwichtige feiten laten ze liggen. Een krant als The New York Times geeft econoom Paul Krugman een column waarin hij Trump dagelijks krankzinnig mag verklaren. Je kan van Trump dan toch niet verwachten dat hij daar nog langer aandacht aan besteedt? Het interesseert hem ook niet meer om de zegen van de elitaire media te krijgen. Hij heeft hen trouwens ook niet nodig, want hij communiceert met de buitenwereld via zijn eigen Twitterkanaal.»


Hebzuchtig circus

HUMO Eén van zijn tweets uit november 2012 ging over de klimaatopwarming: ‘Het concept van de klimaatopwarming is gecreëerd door en voor de Chinezen om de Amerikaanse productie van goederen niet-competitief te maken’. Meent hij dat echt?

Luttwak «Dat is een bericht van vijf jaar geleden en Trump is een provocateur, dat weet iedereen. Ik vind trouwens dat de klimaatbeweging even onwetenschappelijk tekeergaat. Niet alles is negatief aan de opwarming van de aarde, maar daarover hoor je nooit iemand. Sommige gebieden op onze planeet halen er net voordeel uit: in het noorden van Canada en Siberië zal het mogelijk worden om de globale graanproductie te verdubbelen. Ik ben zelf geen klimaatscepticus en evenmin een expert ter zake, maar als historicus bekijk ik het wel in zijn juiste context. Het is niet de eerste keer in de geschiedenis van de aarde dat er een drastische klimaatverandering plaatsvindt. Boringen in Antarctica tonen aan dat de Noordpool en Antarctica ooit tropische regio’s waren.»

HUMO President Trump verklaarde al dat hij zich wilde terugtrekken uit het door Obama afgesloten klimaatakkoord van Parijs.

Luttwak «In Trumps visie komt economie voor klimaat. In die zin is het dus logisch dat hij zich uit die akkoorden terugtrekt.»

HUMO Soms lijkt het alsof hij eerst en vooral komaf wil maken met Obama’s verwezenlijkingen. Zie ook Obamacare.

Luttwak «De gezondheidszorg in Amerika is een circus waar hebzucht primeert. Medicijnen die in Canada twintig dollar kosten, worden hier aan een veelvoud verkocht. De bevolking in landen als Israël of Japan, waar ze een fractie van ons gezondheidsbudget uitgeven, leeft langer dan de Amerikaanse. Obamacare zou daar niets aan veranderen. Het plan, dat sowieso al op het punt stond om in elkaar te klappen, steunde op de bescherming van verzekeringsmaatschappijen voor ongelimiteerde medische uitgaven. Een dokter die een patiënt in een Amerikaans ziekenhuis behandelt, is geen werknemer van het ziekenhuis maar een onafhankelijke ondernemer die de patiënt naar eigen goeddunken mag factureren. Wie hier op de spoeddienst terechtkomt, wordt aan alle mogelijke en onnodige testen onderworpen en krijgt vervolgens een rekening van tienduizenden dollars voorgeschoteld. Obamacare moest dus crashen, want geen enkele verzekeringsmaatschappij kan deze hebzucht dekken. De nieuwe president wil met Trumpcare grenzen stellen, maar dan zal hij weer de kritiek krijgen dat hij patiënten laat sterven. Zo is het altijd iets.»

undefined

null Beeld

undefined

'In de kwestie Noord-Korea heeft Trump in twee maanden al meer verwezenlijkt dan Obama of Bush in acht jaar.'


Geen cadeautjes

HUMO Trumps presidentschap wordt al van dag één overheerst door het Rusland-onderzoek. Niet alleen verdenkt men Rusland ervan de verkiezingen in het voordeel van Trump te hebben beïnvloed, elke week lezen we ook meer en meer verontrustende feiten over de banden tussen zijn entourage en het Kremlin.

Luttwak «Rusland heeft Trump van in het begin openlijk gesteund, en Trump was daar openlijk blij om. Maar het idee dat Rusland de verkiezingen zou hebben beïnvloed, is een grap. De Russen hebben geen enkele impact gehad. Trump heeft gewonnen omdat Hillary Clinton een rampzalige campagne gevoerd heeft.»

HUMO Volgens de Amerikaanse inlichtingendiensten zijn er redelijke twijfels over de connecties tussen het Witte Huis en het Kremlin. Trumps schoonzoon en politiek adviseur Jared Kushner, zijn adviseur Buitenlands Beleid Carter Page of voormalig veiligheidsadviseur Michael Flynn hadden allemaal in het geheim contact met iemand uit de entourage van Poetin.

Luttwak «Ik was op de hoogte van al die ontmoetingen en ik kan u zeggen dat niemand van die mensen zijn mond heeft voorbijgepraat over het Amerikaanse beleid. Zelfs nog voor zijn nominatie als Republikeins presidentskandidaat was Trump heel duidelijk: ‘We hoeven onze tijd niet te verspillen met Rusland, we moeten ons vooral focussen op China. Daarom zal ik ook snel de best mogelijke deal sluiten met Poetin, zodat we ons kunnen bezighouden met wat echt telt.’ Ik zou niet weten welke geheimen Kushner en die anderen zouden moeten bespreken. De meetings die u aanhaalt, waren van geen belang. Alles wat daarover wordt gezegd en geschreven, is dan ook onzin.»

HUMO Waarom spraken ze dan in het geniep af in dure privéresorts op de Seychellen?

Luttwak «Omdat de Russische ambassadeur daarop aandrong. De Russen wilden allerlei voordelen, zonder er zelf iets voor terug te geven. Poetin dacht dat hij geen toegevingen zou moeten doen, dat een Rusland-gezinde Trump de sancties gewoon zou opheffen. (Toenmalig president Obama legde Rusland in 2014 sancties op omwille van hun annexatie van de Krim, red.) Nu heeft Poetin mogen ontdekken dat er met Trump niet te sollen valt. Rusland blijft agressief in Syrië, steunt Assad na de gasaanval begin april en vervolgens vraagt het om cadeautjes. Zo werkt het niet.»

HUMO Heeft Trump respect voor Poetin als persoon?

Luttwak «Hij beschouwt hem als eender welke andere wereldleider met wie hij moet samenwerken. De macht van Poetin wordt al te vaak overdreven. De hele discussie is veranderd sinds de publicatie van de Panama Papers. Daarin stond zwart op wit te lezen dat Poetin een oligarch is, een gangsterachtige zakenman. Zolang de welvaart groeide en er duidelijke militaire overwinningen te rapen waren, zoals in de Krim, kon zijn bevolking hem nog een demagogisch appeal toedichten. Maar dat wordt steeds lastiger nu de welvaart daalt en de oorlogen onoverzichtelijker worden. Poetin heeft geen enkele poging gedaan om de Russische economie op een moderner spoor te zetten. Wie in Rusland een bedrijf wil opzetten moet eerst voorbij de bureaucratie en de torenhoge corruptie. Ze weten er niet meer hoe je de wol van het schaap haalt. Ze hebben het schaap gedood.

»Ik zou niet al te optimistisch zijn over Poetins toekomst. Zijn huidige demonstratie op het internationale toneel is onbeduidend en wellicht van korte duur.»


De Italiaanse methode

HUMO Sinds Rusland zich in de burgeroorlog in Syrië heeft gemengd, lijkt het conflict alsmaar uitzichtlozer te worden. In 2013 bestempelde u die oorlog nog als een godsgeschenk voor Amerika.

Luttwak «Natuurlijk! Wie kon er iets op tegen hebben dat Iraniërs, Al Qaeda en al die andere vijanden van Amerika elkaar begonnen af te maken? Die regimes en salafistische groeperingen knopen mensen op omdat ze een afwijkende mening hebben. Sorry, daar voel ik weinig sympathie voor.

»Ook in dit dossier heeft Trump in mijn ogen indruk gemaakt. Organiseert het regime een gifgasaanval? Amerika reageert met Tomahawk-raketten. Dát is wat er gebeurt wanneer je de rode lijn overschrijdt.»

HUMO Voor Europa is die oorlog anders minder goddelijk uitgedraaid. Bij ons opgegroeide jongeren trokken naar daar om te vechten, sommigen komen terug om aanslagen te plegen.

Luttwak «De paus, Angela Merkel en enkele linkse regeringen nodigden de vluchtelingen uit om naar hun land te komen. Als Europa ervoor kiest om enerzijds haar eigen grenzen niet te bewaken én anderzijds haar terreuraanpak niet ernstig neemt, dan moeten ze achteraf niet komen klagen. Hoe komt het dat er in Italië de voorbije jaren nog geen enkele aanslag is gepleegd? Omdat de Italianen weten hoe ze terrorisme moeten bestrijden. De Italiaanse methode is nochtans geen geheim, maar toch heeft niemand uit de drie Franse pseudo-antiterroristische eenheden de moeite genomen om in Rome eens een kijkje te gaan nemen.»

HUMO U uitte na de aanslagen in Brussel kritiek op de Franse, maar ook op de Britse en Belgische geheime diensten omdat ze niet efficiënt zijn.

Luttwak «Ik had vooral kritiek op het feit dat ze weigerden hun veiligheidsbeleid professioneel te organiseren. Als iemand in Italië nog maar het woord ‘jihad’ uitspreekt, dan wordt die naar het politiebureau geroepen. Als blijkt dat het gaat om een opschepper die tijdens de ondervraging om zijn mama roept, dan wordt hij opnieuw vrijgelaten. Als hij daarentegen begint over de Italiaanse troepen in Irak enzovoort, dan verdwijnt hij zonder veel omhaal in de gevangenis. Ze houden hem vast omdat hij zijn hondenbelasting niet heeft betaald, of omdat ze plots een probleem ontdekken in één of andere aangifte. Gaat het om een immigrant, dan zetten ze hem op het vliegtuig naar huis omwille van een spellingsfout op pagina 29 van zijn visumaanvraag. Het interessante aan deze tactiek is dat deze personen in hun thuisland door de lokale politie worden beroofd, in elkaar geslagen en ondervraagd, want dat is de standaardprocedure in moslimlanden. Als die mensen daarna naar Italië terugkeren, dan denken ze wel twee keer na voor ze nog eens over de jihad beginnen.

»Wie vindt dat we onze democratie in functie van de Koran moeten inrichten, moet gewoon eens aan den lijve ondervinden wat dat precies betekent. Deportatie werkt, zelfs als die gedeporteerden nadien terug naar Europa komen. Dat bewijst Italië elke dag.»

HUMO Hoe zou u de Belgische aanpak dan omschrijven?

Luttwak «Net zoals de Fransen en de Britten volgen ze een aanpak die na de feiten altijd leidt tot gejammer: ‘Leg de schuld niet bij ons. Er zijn teveel verdachten, we kunnen ze niet allemaal volgen.’

»Na elke gebeurtenis blijkt dat de lokale veiligheidsdienst de verdachte al negen jaar volgde en een volledig dossier had aangelegd met onderschepte telefoontjes, foto’s en bankgegevens. Dat zijn geen politiemensen, dat zijn biografen. En nooit zullen ze de verdachte eens interviewen. Een Italiaans dossier bestaat bij wijze van spreken uit één pagina, mét een verhoor. In al die andere Europese landen is het een dik boek, zónder verhoren.»

undefined

null Beeld

undefined

'Poetin heeft al mogen ontdekken dat er met Trump niet te sollen valt.'


President Ivanka

HUMO U zei in het begin van ons gesprek dat Trump lak heeft aan bureaucratische regels. Toch kan een democratie gelukkig niet zonder. Eind januari tekende hij de zogenaamde ‘moslimban’, een uitvoeringsbesluit dat inwoners uit zeven islamitische landen de toegang tot het Amerikaanse grondgebied weigerde, maar dat verbod werd meteen opgegeven door het Hooggerechtshof.

Luttwak «De moslimban was Trumps poging om aan te geven dat hij hoofddoeken uit het Amerikaanse straatbeeld wil bannen. Hij bekijkt de islam als een ideologie die lijnrecht staat tegenover het Amerikaanse ideaal van pluralisme, waarbij iedereen vrij is om te gaan en te staan waar hij wil. De islam is een religie van verboden en botst met zijn idee van vrijheid. Hoe meer moslims hij toelaat op Amerikaans grondgebied, hoe groter de kans dat ze de maatschappij zullen beïnvloeden. In geen enkel moslimland is er vrijheid van meningsuiting of enige vorm van democratie. Het is nu eenmaal onmogelijk om de Koran en de democratie met elkaar te verenigen.»

HUMO Waarom beperkte hij zich dan tot die zeven landen en niet tot alle andere moslimlanden, waar Amerika al dan niet toevallig handelsrelaties mee heeft?

Luttwak «Hij koos voor de oplossing die administratief het minste problemen zou opleveren. De zeven aangehaalde landen stonden immers al op Obama’s lijst van problematische landen. Trumps uitvoeringsbesluit was bijgevolg een compromis. Zijn voornaamste doel was uiteindelijk het zenden van een boodschap: ‘We willen jullie niet in Amerika, blijf thuis. Obama omarmde de islam, maar ik niet.’»

HUMO Is het niet de taak van een president om te verenigen, in plaats van te verdelen?

Luttwak «Trump wil het volk verenigen door Amerika’s historische ideologie van vrijheid te verdedigen. En nu wil u over die Mexicaanse muur beginnen, zeker?»

HUMO Klopt.

Luttwak «Die muur maakte deel uit van zijn veiligheidsbeleid, maar nu heeft het Congres het budget daarvoor geschrapt. Al is dat voorlopig bijzaak voor Trump. Hij is vooral opgetogen omdat hij het Congres kon overtuigen zijn financiering van de federale regering goed te keuren. Het was een kwestie van prioriteiten. Die muur komt er misschien over zes maanden of een jaar.

»U moet vooral onthouden dat Trump niet in korte termijnen denkt. Hij is een zakenman. Hij ziet een stuk land, bekijkt wat hij er kan bouwen en hoe hij er geld kan uitslaan en vervolgens gaat hij aan de slag. Zes jaar later is het hele project afgerond en komen de eerste resultaten tevoorschijn. Dat zijn de termijnen waarin hij rekent. Dat betekent dat hij nu al bezig is met de Congres-verkiezingen van 2020 en de presidentsverkiezingen van 2024. Hij wil de weg bereiden voor zijn dochter Ivanka. Na acht jaar training in het Witte Huis, moet zij de eerste vrouwelijke president van de Verenigde Staten worden. Dát is zijn masterplan. Maar luister eens, ik moet er eigenlijk vandoor. Hebt u eigenlijk nog veel vragen?»

HUMO Toch nog enkele…

Luttwak (haakt de telefoon in)

HUMO (enkele dagen later) Meneer Luttwak, wuift u de berichten over al te nauwe banden tussen Trump en Poetin niet te makkelijk weg? Er wordt intussen al volop gespeculeerd over een afzettingsprocedure.

Luttwak «Ik apprecieer uw interesse in mijn standpunten, maar ik heb u al genoeg van mijn kostbare tijd geschonken (haakt opnieuw in).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234