null Beeld

Pop Levi - The Return to Form Black Magick Party

Wat men zich in de eerste helft van de seventies voorstelde bij het jaar 2000. Floorfillers voor mensen met een haperende motoriek. T.Rex. Een naar Phil Spector gemodelleerde wall of sound.

Een festijn van tamboerijn en handjeklap. Gary Glitter. Disco met een onzichtbare beat. De knoken van John Peel in een rondedans. Nog eens T.Rex. O, u bent er al? We waren net onze eerste indrukken van Pop Levi aan het noteren, een verdraaid funky jongeling van net over het Kanaal en dan naar rechts. Hij liet voor het eerst van zich horen bij het avant-gardetrio Super Numeri (beslist eens uitproberen), liet zich tijdelijk door Ladytron inlijven als bassist, en komt nu voor de dag met een even sterk als uitzinnig debuut dat al een tijdje uit is, maar pas tijdens de recente lenteschoonmaak ontdekt werd, onderaan een stapeltje nog te beluisteren plaatjes. Met onze excuses, want dit had u al veel vroeger moeten weten: 'The Return to Form Black Magick Party' loopt over van lef en zelfvertrouwen, walst over veertig jaar muziekgeschiedenis, staat met twéé benen in de toekomst en bevat genoeg invallen en ideeën om een carrière op te bouwen.

Single 'Sugar Assault Me Now' deed ons meteen - stiekem - een been uitslaan: een donderende drumintro leidt een lap futuristische glamrock in die stijf staat van de adrenaline. 'Blue Honey' steunt op een primitieve riff die halverwege even heen en weer gekaatst wordt tussen gitaar en strijkers - een moment om in te lijsten. '(A Style Called) Crying Chic' is sixtiespop, onder handen genomen door de nu-folk generatie. 'Pick-Me-Up Uppercut' is de gemankeerde floorfiller waarvan sprake: een wonderlijk ding dat glitterbollen combineert met vetkuivenrock, meidengroepen met een mannenstem, en koffie met alcohol - horen is geloven. Verder nog: heerlijke, een eind weg zwevende psychedelische pop ('Skip Ghetto'), een hot date met Phil Spector ('Flirting'), een mondvol bubblegum ('Dollar Bill Rock', 'Hades' Lady'), nog een scheut weerbarstige glamrock ('Mourning Light') en ga zo maar door. Alles perfect uitgekiend, met geluidjes die elke song tot in het kleinste hoekje opvullen, maar nooit overdreven doordacht of protserig. Tell you what: als deze plaat over pakweg een halfjaar niks van zijn kracht heeft ingeboet, doen we er nog een halve ster bij.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234