null Beeld

Poptrivia met Michael Kiwanuka

Nee, hij is niet de nieuwe Bill Withers, maar ‘gewoon’ een vierentwintigjarige zwarte jongen uit Londen, die gitaar leerde spelen door Kurt Cobain, kan zingen als een oude soulzanger en op school meer van doo-wop en Dylan hield dan van grime en Usher.

Minder gewoon is dat het fenomeen Michael Kiwanuka - winnaar van het vergiftigde geschenk genaamd BBC Sound of 2012 - buitenaards mooie songs maakt. Volgende week verschijnt z’n debuutplaat ‘Home Again’ - in afwachting van het verdict, het eerste interview.

Enkele quotes

HUMO Je hebt je plaat opgenomen met Paul Butler van The Bees als producer, maar er zijn ook opnamesessies geweest met Ethan Johns, bekend van z’n werk met Kings of Leon en Ryan Adams. Kiwanuka «Ik heb met Ethan tien songs opgenomen, maar er was iets dat ik maar niet kon vergeten: ik had eerder al met Paul in de studio gezeten. Hij was toen ook aan een nieuw album met The Bees bezig, waardoor er altijd snel-snel tussendoor moest gewerkt worden, maar de allerlaatste sessie die we gedaan hadden, was écht goed. We hadden toen een heel ander geluid uitgeprobeerd, en we hadden het gevoel dat we, na een jaar aanmodderen, iets nieuws hadden aangeboord. Uit die experimenten was ‘Tell Me a Tale’ trouwens voortgekomen. »Jammer van de sessies met Ethan, echt: sommige van die songs wil ik zeker nog uitbrengen. Maar het punt is: ik ben teruggekeerd naar Paul en maakte uiteindelijk mijn plaat met hem, voortbordurend op wat we met ‘Tell Me a Tale’ hadden gevonden. Het werd ook een heel speels proces, het piekeren en zoeken was voorbij.»
HUMO Je hebt onlangs wel met Dan Auerbach van The Black Keys in de Konk Studios van Ray Davies gezeten. Jullie hebben samen een B-kantje voor je opgenomen: ‘Lasan’. Zou je hem een bloedbroeder durven noemen? Kiwanuka «Ja natuurlijk. Soulvolle rock-‘n-roll: dat is wat we allebei maken. En er is nog zo’n groep: Alabama Shakes, we spelen binnenkort samen op South by Southwest. »Ik denk wel dat we een speciaal tijdperk aan het beleven zijn. Misschien is het wel begonnen met het ‘Brothers’-album van The Black Keys, dat toch zwaar door soul beïnvloed was. Maar anderzijds: it used to be like that! In ‘The Last Waltz’ van Martin Scorsese zongen The Staple Singers toch ook al met The Band? Of neem Booker T., die z’n krachten bundelde met Dylan op de soundtrack van ‘Pat Garrett & Billy The Kid’. Of de countryplaten van Ray Charles! Ik wil die lijn verderzetten.»
HUMO Denk je dat het gemakkelijker is voor blanke kids – The Black Keys, maar ook Adele, met wie je door Europa hebt getourd – om blue-eyed soul te spelen, dan voor zwarte tieners om gitaarmuziek te maken? Kiwanuka «Nee, integendeel: misschien heb ik het wel makkelijker – ik val meer op (lacht). I’m different to the eyes and ears. Alleen al mijn familienaam is anders. Ik heb niet het gevoel dat ik een strijd te strijden heb, alleen zie ik niemand anders doen wat ik doe. We hebben nochtans allemaal gitaar leren spelen met Jimi Hendrix. »Weet je wat grappig is? Ik heb een tijdje gedacht dat Jimi een blanke was. Zoals ik al zei, was er bij ons thuis geen muziek, en toen ik op mijn twaalfde zijn naam las in stift op rugzakken en pennenzakken tussen andere namen als NOFX en Green Day, dacht ik: dat zal ook wel zo’n punkzanger zijn (lacht). Tot ik een clip van hem op tv zag: bleek het een zwarte bluesgast te zijn. Ik kende niks van muziek en stootte meteen op een inspirerend voorbeeld: a black guy playing rock stuff. »En toch heb ik enorm veel faalangst gehad. Ik heb nooit getwijfeld aan wat ik goed vond – dat lijkt me vrij belachelijk – maar in de tijd dat ik bij Chipmunk speelde, had ik voor geen geld ter wereld mijn songs voor hem durven te zingen. Ik zong alleen thuis, want ik zat verveeld met mijn stem, die helemaal anders klinkt dan die van moderne R&B-zangers, met hun falset en zo – ik voel me vocaal meer verwant met Pops Staples dan met Usher of Chris Brown. »Echt stom dat ik zo bang was, want mensen houden van uiteenlopende dingen.»

Michael Kiwanuka speelt op maandag 30 april in de AB

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234