null Beeld

Porter Wagoner - Wagonmaster

Anti Records blijft aan monumentenzorg doen. Eerst werd Tom Waits opgepikt, daarna werd de carrières van Bettye LaVette en Mavis Staples nieuw leven ingeblazen, en nu is countrylegende Porter Wagoner aan een opfrisbeurt toe.

Jürgen Beckers

De tachtigjarige Wagoner voor beginners: in 1961 legde hij met zijn eigen tv-show de fundamenten voor wat heel veel later music television zou gaan heten; in 1967 ontdekte hij de piepjonge maar alreeds fors geëquipeerde Dolly Parton, waarna ze samen tien jaar lang bijna ononderbroken in de country-hitparades stonden (na de split schreef zij 'I Will Always Love You' voor hem); hij was de eerste artiest die de flamboyante rhinestone-pakken van de excentrieke Californiër Nudie ging dragen (zie later ook Gram Parsons én Bobbejaan Schoepen). In 1983 stopte Porter Wagoner met platen maken - een mislukte comeback met 'The Best I've Ever Been' in 2000 niet te gesproken.

undefined

Om 'Wagonmaster' in goede banen te leiden, werd een beroep gedaan op bekwame countryziel Marty Stuart. Die viel op zijn beurt terug op de succesformule die Rick Rubin hanteerde bij de herlancering van Johnny Cash (Marty Stuart is nog getrouwd geweest met dochter Cindy Cash). Dat wil zeggen: Wagoner zingt Wagoner, zo weinig mogelijk in de weg gezeten door toeters en bellen allerhande. Een stem van plooibaar beton, een akoestische gitaar, hier en daar een gedienstige viool, en pedal steel, véél pedal steel.

Anders dan Rubin bij Cash haalde Stuart zijn covers niet bij de hippe namen, maar plukte hij uit het grote countryarchief de traditioneelste honkytonks. Het prachtige foute liefdeslied 'Who Knows Right from Wrong' van Pearl Butler, 'Hotwired' van Shawn Camp en Mark Sanders, of 'I Hear That Lonesome Whistle Blow' van Hank Williams, dat op hilarische wijze wordt ingeleid met een stukje spoken word. 'I give you five dollars if you sing it,' zegt Marty Stuart, 'I'll do it for nothing,' antwoordt Wagoner, waarop hij dat machtige lied inzet dat wij nooit genoeg gehoord zullen hebben. Elders, als Wagoner 'Albert Erving' inleidt met een tekst die nagenoeg samenvalt met de songtekst, werkt de spoken word-formule minder goed, al blijft de stem van The Wagonmaster ook zonder muzikale begeleiding uiterst aangenaam om naar te luisteren.

Het hoogtepunt van de plaat heet 'Committed to Parkview', door Johnny Cash jaren geleden speciaal voor Wagoner geschreven, maar door geen van beiden ooit opgenomen. Een song over de psychiatrische instelling Parkview in Nashville, waar beide heren ooit te gast waren. 'There are those who never made it / Those who did and now are through / Some came of there own good choosing / Some committed to Parkview (...) My days are kind of foggy / And my nights are dreamy too / For they're taking good care of me / While committed to Parkview'.

The Wagonmaster is terug.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234