null Beeld

Prem Radhakishun - Het ontroerparcours

Voor al wie zoekt naar schoonheid in het leven: Prem Radhakishun, specialist Nederlandse kwesties in ‘Reyers Laat’, geeft een masterclass: ‘Alles is goddelijk, ook een hondendrol. Als er geen poep is, dan ook geen mest. En mest heb je nodig voor de circle of life.’

Frederick Vandromme

Prem Radhakishun is medelander van Surinaamse herkomst, en naar eigen zeggen ‘multimediaal informatieverstrekker’. Zijn winnende tandem van aangeboren balorigheid en verbluffende taalvaardigheid stookt al geruime tijd onrust in de Nederlandse media. Met regelmaat en onverholen plezier blaast hij nieuw leven in wat net zo goed zijn lijfspreuk zou kunnen zijn: een dichte vijand is beter dan een verre vriend. Geen wonder dat Prem in Nederland vaker dan gemiddeld in één adem genoemd wordt met Pim Fortuyn en Theo van Gogh – dat geeft namelijk een lekker cachet.

Prem «Mijn vader, die stierf toen ik negen was, was hindoe. Maar hij leerde ons dat een religie niet moet worden opgelegd, dat je het zelf dient te kiezen. Veel gebruiken uit religies vind ik onzin. Minstens de helft. In wat overblijft zitten soms interessante dingen.»

HUMO De religie als supermarkt: van elk geloof heb je de lekkerste brokken gekozen?

Prem «Nou, veel mensen vinden dat net níét de lekkerste brokken (lacht). Hindoes vinden dat ik geen hindoe ben omdat ik rundsvlees eet en openlijk over seks praat. Boeddhisten menen dat ik te materialistisch ben om echt boeddhist te zijn. Moslims vinden me sowieso niet leuk omdat ik Allah een varken noem en Mohammed een geitenneuker. Joden willen me niet omdat ik vind dat zij Jezus afgeslacht hebben. Katholieken noemen me een lul omdat ik aldoor maar zeg dat de paus een aap in een jurk is, en dat Jezus nóg eens dood zou gaan als hij zag dat hun Kerk iedereen het geld uit de zakken klopt. Nee, de meeste gelovigen zouden het bepaald geen reclame noemen als ik tot hun religie behoorde.

»Ik denk over alles meer na dan de doorsnee mens. Ik behoor bij die twee procent mensen in de samenleving die permanent over alles nadenken. Ik denk ook na over de dood. De enige zekerheid in het leven. Zelfs belastingen betalen is geen zekerheid meer, want het koningshuis en Apple doen er niet aan mee. Te veel mensen willen de zekerheid van de dood niet onderkennen: men wil het eeuwige leven. Ik niet. Als ik een hartaanval krijg, laat me dan alsjeblieft creperen. Als ik kanker krijg, doe ik er lekker niets aan. Ga ik lekker dood. Iedereen gaat dood.

»Ik wil later ook mijn organen niet afstaan. Ik wil ze verkopen, maar dat mag niet van de medische maffia in Nederland. Iedereen hier mag geld verdienen aan mijn organen – de artsen, de verzekering – maar ik niet. Nou, dan wil ik maar dat alles verbrand wordt.»

HUMO Kun je nog geraakt worden door een beeld, in de zee van ellende die de nieuwsuitzendingen over ons uitstorten?

Prem «Over welke ellende heb je het?»

HUMO Een greep: de honderden doden die elke dag in Syrië, Boston of Bangladesh vallen.

Prem «Maar dat is geen ellende. Ik leg je net uit dat de dood het meest natuurlijke is. Om het geweten te sussen, wordt er een actie opgestart om geld richting Syrië te sturen. Zelf geef ik nooit geld. Als iemand me vraagt: ‘Wat doe jij voor de maatschappij?’ antwoord ik: ‘Ik betaal 52 procent belastingen.’ De Belgische regering is door jullie verkozen, maar verlaat die regering de NAVO? Nee. We kunnen er allemaal iets aan doen, maar we willen het niet.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234