null Beeld

Prince - 3121

U kent ze, en u begroet ze de laatste vijftien jaar met een mengeling van afgrijzen en medelijden: rabiate Prince-fans van het eerste uur. Zelfs toen de Purperen Messias zo rond 1995 finaal van z'n voetstukje viel - of een hiel brak, zo u wil - gaven ze niet op, alsof ze met z'n allen een lijk tot wederopstanding hoopten te staren. 'Dude! Hij bewoog een teen! Hij LEEFT!' - 'Euh, nee, dat was 'Chaos&Disorder''.

Ik weet waarover ik het heb, want ik was zelf ooit een schaap uit de paarse kudde. ('All the purple boys and girls, soon the boat will sail & take us all away', zo eindigden de album credits van 'Sign o' The Times'. Ik heb gewácht op die boot, en wel op iets letterlijker wijze dan ik hier graag gedrukt zou zien.)

Er waren sprankeltjes hoop, de laatste jaren: 'The Rainbow Children' was enigszins te pruimen, en 'Musicology' bevatte een paar nummers die niet zouden misstaan op een Best Of, gesteld dat die vijf cd's zou beslaan. Nu is er dus '3121', en de vormgeving is alvast Princeness as usual: licht mystieke foto van de man op het hoesje, binnenin foto's van een soort themahuis dat hij speciaal voor de plaat heeft laten inrichten (en ja, zijn interior designer zit nog steeds aan de crack). Openingsnummer '3121' is vintage Prince: een vette P-funk groove met het versnelde stemmetje dat zich vroeger Camille liet noemen. Tegen het einde wel een eerste cringe-moment: 'It's going down, people. Like the wall of Berlin,' zingt Prince. Hey, actualiteit betekent vast iets helemaal anders als je ervan overtuigd bent dat de wereld elk moment kan vergaan.

Jehovah laat zich ook gelden op 'Lolita': de jarretellendragende Prince zo'n jong wicht gewoon op z'n oversized motorfiets zou hebben gegooid en meegetroond naar z'n mansion, luidt het nu: 'Lolita, you're sweeter/ but you'll never make a cheater out of me'. Opluchting alom dus wanneer Prince eindelijk nog eens een brok dampend hete seks serveert: op 'Black Sweat', dat op het Black Album had kunnen staan, 'You'll be screamin' like a white lady when I count to three: one two three'. Zo hebben we onze dwergen het liefst: schuimbekkend geil, en steeds bereid blanke dametjes aan het schreeuwen te brengen.

Maar áls u deze plaat al moet kopen, dan wel om 'Fury', de beste Prince-song in jaren - hij mag op een greatest hits dubbel-cd: neem een keyboardriff uit '1999', meng met 'All along the Watchtower' in de versie van Hendrix en presto: honderd procent scorchio poprockmagie. Een nummer dat zonder aarzeling het epitheton 'geniaal' verdient - dat was lang geleden - en dat je meteen opnieuw wil horen, en opnieuw, en opnieuw: ook dat was lang geleden. 'Fury' is zelfs goed genoeg om Prince het waarlijk afgrijselijke, Richard Clayderman eske 'The Dance' te vergeven (hij heeft Clayderman vóór z'n optredens jarenlang als walk-in music laten spelen: tongue geenszins in cheek, zo blijkt nu). Elders op deze plaat: de obligate ballad ('Satisfied'), de religieuze R&B ('The Word') en het nummer-met-de-nieuwste-protegee: Beyonce-alike Támar ('Beautiful, Loved & Blessed') - helaas is de song maar half zo spectaculair als heur dijen.

Voor lieden met de attention span van een fruitvlieg: '3121' bevat één moordnummer, tien best beluisterbare maar geenszins onsterfelijke nummers en één gigantische stinker. Het lijk heeft z'n neusvleugels bewogen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234