null Beeld

Prince of Persia: The Sands of Time

In de jaren twintig, dertig en veertig kon men ze heel vaak zien: wervelende avonturenfilms die zich afspeelden in Basra of Bagdad (toen nog sprookjesachtig klinkende namen!) en het publiek onderdompelden in feeërieke werelden vol vliegende tapijten, zwierige helden, onstuimige prinsessen en boosaardige kaliefen die men onveranderlijk kon herkennen aan hun lange, klauwachtige vingernagels.

Douglas Fairbanks Sr.
en Julanne Johnston
die samen op hun vliegend kamerbehangsel de zonsondergang tegemoet zweefden: those were the nights!

Dé topper is ongetwijfeld de Alexander Korda
-productie 'The Thief of Bagdad' uit 1940: de speciale effecten en de dialogen komen vandaag misschien een beetje gedateerd over, maar de luisterrijke decors, de fantastische vondsten (de speelgoedcollectie van de sultan!), de fijne vertolkingen (vooral van Sabu
, het beroemde Indische kindsterretje!), en het oogverblindend mooie Technicolor-kleurenpalet blijven, zelfs na zeventig jaar, een tintelend gevoel van verwondering en vreugdeoproepen. Zoek de Criterion-dvd en neem een Sinbad in pure magie.

Magie, verwondering, fantastische vondsten: laat dát nu net de belangrijkste specerijen zijn die voelbaar ontbreken in 'Prince of Persia: The Sands of Time', een halfgeslaagde poging van producent Jerry Bruckheimer
('Pirates of the Caribbean') om het zogeheten 'Arabian Nights'-genre nieuw leven in te blazen. I

edereen is nochtans van de partij: de avontuurlijke prins (Jake Gyllenhaal
, bekend van karakterdrama's als 'Brokeback Mountain' en 'Brothers', mag eens zijn multiplexpotentieel uittesten), de verleidelijke prinses (Gemma Arterton
), de goedaardige koning, de iets minder goedaardige grootvizier, de onbetrouwbare sjeik, de negerslaaf met het kromzwaard en een stel sinistere, in gitzwarte gewaden gehulde huurmoordenaars die vlak voor ieder gevecht schurkachtig beginnen te grijnzen. Cool!

En de film bevat nog wel meer tafereeltjes die een heerlijk oubollige, B-filmachtige charme uitstralen, zoals wanneer één van de slechteriken precies zoals het hoort (gillend en spartelend) in een kilometersdiepe afgrond verdwijnt. Leuk! Maar regisseur Mike Newell
('Harry Potter and the Goblet of Fire') is duidelijk Spielberg
niet.

In plaats van de Sabu in zichzelf eens los te laten (hij had wat ons betreft best wat meer van 'The Thief of Bagdad' mogen stelen), valt de cineast plot- en actiegewijs iets te vaak terug op het gelijknamige third person action-computerspel van Jordan Mechner
.

De acrobatische manoeuvres waarmee de prins over allerhande daken en muren klautert, bijvoorbeeld, hebben iets uitgesproken Xbox-achtigs. Alles bij mekaar ontbreekt het 'Prince of Persia' zeker niet aan fun, maar wel aan dwarrelend droomstof. We hebben zelfs geen Djinn gezien.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234