'Ik vond Marks gebrek aan respect voor regels vreselijk. Die rebel paste helemaal niet bij mijn preutse zelf.' Beeld ISOPIX
'Ik vond Marks gebrek aan respect voor regels vreselijk. Die rebel paste helemaal niet bij mijn preutse zelf.'Beeld ISOPIX

cherchez la femmepriscilla Chan, de vrouw van mark zuckerberg

Priscilla Chan: ‘Mark was onder de indruk dat ik zijn mopjes over programmeren en coderen snapte’

Priscilla Chan (36) en haar echtgenoot, Facebook-oprichter Mark Zuckerberg (37), zijn samen tientallen miljarden dollars waard. Met hun stichting Chan Zuckerberg Initiative willen ze bijna hun hele fortuin wegschenken aan goede doelen. In het langste interview dat ze ooit heeft gegeven, legt Priscilla uit waarom. ‘Dit is wat ik wil doen, hoeveel kritiek er ook op komt.’

Kirsty Lang

Facebook, het sociale netwerk dat Mark Zuckerberg heeft opgericht toen hij en Priscilla Chan samen aan Harvard studeerden, heeft op het moment van het interview nog maar eens een slechte week achter de rug. Facebook bevindt zich midden in een media- en politieke storm, en de vergelijkingen met de tabaksindustrie zijn niet van de lucht. Het bedrijf zou winst belangrijker vinden dan de gezondheid en de veiligheid van zijn klanten, en algoritmen gebruiken die systematisch twijfelachtige en zelfs potentieel schadelijke inhoud verspreiden.

Het interview vindt plaats in het hart van Silicon Valley, niet ver van hun huis in Palo Alto, in het nieuwe hoofdkwartier van de Chan Zuckerberg Initiative (CZI). Via die liefdadigheidsinstelling willen Priscilla Chan en haar man 99 procent van hun fortuin wegschenken. En aangezien ze de grootste aandeelhouders van Facebook zijn, gaat het om erg veel geld. Ze hebben grote ambities: ‘We willen ons steentje bijdragen zodat tegen het eind van deze eeuw alle ziekten te genezen, te voorkomen of te behandelen zijn.’ Ze willen ook ijveren voor een rechtvaardiger samenleving, waarin alle kinderen gelijke kansen krijgen. Tot dusver hebben ze al meer dan 3 miljard dollar weggegeven.

Priscilla Chan is één van de rijkste vrouwen ter wereld (haar man is op het moment van het interview 116 miljard dollar waard), maar dat is niet aan haar te merken. Ze draagt geen juwelen, behalve een trouwring, en is maar heel licht opgemaakt. Priscilla Chan en Mark Zuckerberg zijn in 2012 getrouwd, één dag nadat hij Facebook naar de beurs had gebracht, en in dezelfde week studeerde ze af aan de medische faculteit. Vier jaar later gaf ze haar job als kinderarts op om voltijds co-CEO van CZI te worden en het budget van miljarden dollars te beheren.

– Was dat geen grote aanpassing?

PRISCILLA CHAN «In het begin was ik helemaal in paniek. Maar Mark? Hij heeft altijd meer in mij geloofd dan ikzelf, wat me tegelijk vertedert en boos op hem maakt. Hij zegt altijd: je hebt het in je.»

Het koppel heeft twee dochtertjes, Maxima (5) en August (4). Op de dag dat Max werd geboren, kondigde Mark Zuckerberg in een open brief aan dat hij de stichting CZI zou oprichten. Hij vroeg Priscilla, terwijl ze aan het bevallen was, zelfs nog om raad over hoe hij enkele zinnen het best zou formuleren. Haar repliek luidde: ‘Werk die brief nu maar zelf af. Ik heb even wat anders te doen.’

Critici van Facebook, en dat zijn er niet weinig, sneren dat de stichting vooral dient om het imago van Zuckerberg op te poetsen, maar de motivatie om mensen te helpen is oprecht volgens zijn vrouw.

– Wiens idee was het om het op te richten, het jouwe of dat van je man?

CHAN «Mark en ik kennen elkaar al achttien jaar, dat is de helft van mijn leven. Hij heeft altijd geweten dat ik graag dingen wil teruggeven. En al heel vroeg, in 2005, toen het duidelijk werd dat hij geld zou verdienen met Facebook, besloten we dat we dat samen zouden doen.»

– Jouw naam komt voor die van je man in de naam van de stichting. Is dat een geste?

CHAN «Met een feministische oprisping heeft het niets te maken, als je dat zou denken (lacht). We hebben allebei een sterk ontwikkeld gevoel voor orde en logica, en woorden alfabetisch rangschikken is een manier om orde te scheppen.»

COMPUTERMOPJES

Priscilla is de dochter van vluchtelingen van de Vietnamoorlog, die duurde van 1955 tot 1975. Ze groeide op in Quincy, een arbeidersbuurt in Boston. Haar ouders spraken amper Engels, en ze combineerden verschillende jobs om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. Haar vader, Dennis, kon uiteindelijk genoeg geld bij elkaar sparen om een Chinees restaurant te openen. Hij en haar moeder, Yvonne, klopten toen dagen van achttien uur, en het meisje werd opgevoed door haar grootmoeder.

‘Er is geen simpel medicijn tegen racisme. Het is heel complex en we moeten het met zijn allen aanpakken. Ik weet van Mark dat Facebook er werk van maakt.’

exclusief voor Humo Beeld Jessica Chou
‘Er is geen simpel medicijn tegen racisme. Het is heel complex en we moeten het met zijn allen aanpakken. Ik weet van Mark dat Facebook er werk van maakt.’exclusief voor HumoBeeld Jessica Chou

Priscilla ging naar Quincy High School, een beroepsschool die leerlingen opleidt tot loodgieter en elektricien. Ze voelde zich daar een outsider, en werd er ook vreselijk gepest. Ze at haar lunch doorgaans in de meisjestoiletten, zodat ze niet naar de speelplaats hoefde. De school was wel sterk in wetenschappen, ook in robotica, en Priscilla was een uitblinker. Eén van haar leraars, meneer Swanson, hielp haar bij haar beursaanvraag om biologie te studeren aan Harvard. Hij moedigde haar ook aan om te leren tennissen en coachte haar, omdat hij wist dat de universiteit een gevarieerd curriculum vitae op prijs zou stellen.

– Hebben je ouders je ook aangemoedigd?

CHAN (lacht) «Zij wisten niet beter dan dat Harvard gewoon de naam van een metrostation was.

»Binnen raken aan zo’n prestigieuze universiteit was één van de mooiste momenten in mijn leven, maar opnieuw voelde ik me er helemaal niet thuis. Iedereen sprak hetzelfde taaltje, liep even trendy gekleed en wist hoe je moet studeren... De rijkere meisjes hadden ook allemaal handtassen van Longchamps, recht uit Parijs. Ik had die nooit eerder gezien en kon ook niet begrijpen waarom iets dat van plastic was gemaakt en waarin wat leder was verwerkt, zoveel geld moest kosten.»

– Naar verluidt moest je bijklussen om rond te komen?

CHAN «Ja, ik serveerde één keer per week thee voor mijn medestudenten.»

– Thee?

CHAN «Ja (glimlacht). Harvard is gemodelleerd naar Cambridge en Oxford, het is een beetje Harry Potter-achtig. We leefden allemaal drie jaar lang in studentenhuizen en één van de tradities van het onze was dat alle studenten elke donderdag werden uitgenodigd voor de thee. Mijn studentenbaantje was Rice Krispies bakken en chai-thee voor de studenten zetten.»

Mark Zuckerberg zat een jaar hoger – hij was een wiskundenerd die al sinds zijn tienerjaren computerprogramma’s schreef. Priscilla en hij kwamen elkaar tegen op een feestje terwijl ze aanschoven voor de toiletten.

– Klikte het meteen?

CHAN «We hebben hetzelfde gevoel voor humor. En hij was onder de indruk dat ik zijn mopjes over programmeren en coderen snapte. Hij was wel aardig, maar ik vond zijn gebrek aan respect voor regels en reglementen vreselijk. Ik ben niet iemand die snel regels zal overtreden. Ik had moeten vechten om in Harvard te raken, en hij stond op het punt eruit gegooid te worden.»

Dat jaar had Zuckerberg de universiteit op stelten gezet met zijn website Facemash, waarop studentes van Harvard werden onderverdeeld in de categorieën ‘hot’ of ‘not’. Hij riskeerde een disciplinaire tuchtmaatregel omdat hij de privacyregels van de universiteit had geschonden, en verwachtte dat hij weggestuurd zou worden.

CHAN «Dat was ook de reden waarom hij me zo snel uit vroeg. Hij dacht dat hij niet veel tijd meer had. Al zijn vrienden waren ervan overtuigd dat hij van de universiteit getrapt zou worden. Het was eigenlijk een soort afscheidsfeestje.

»Op onze tweede date vertelde hij dat hij eigenlijk moest studeren voor een toets de volgende dag, maar dat hij liever bij mij was. Ik vond hem een rebel, iemand die helemaal niet bij de stijve, preutse Priscilla paste (lacht)

‘Mijn eigen dochtertjes zullen niet voor hun 13de op sociale media mogen, dat zijn nu eenmaal de regels.’ (Links: Priscilla met mama Yvonne en haar jongere zusje, begin jaren 80; rechts: Mark in 1984.) Beeld rv
‘Mijn eigen dochtertjes zullen niet voor hun 13de op sociale media mogen, dat zijn nu eenmaal de regels.’ (Links: Priscilla met mama Yvonne en haar jongere zusje, begin jaren 80; rechts: Mark in 1984.)Beeld rv

MENSEN EN BEESTEN

Zuckerberg werd toch niet van de universiteit gestuurd, maar hij zou er later zelf de brui aan geven om het sociale netwerk op te starten dat zou uitgroeien tot Facebook. Ondertussen deed Priscilla in haar vrije tijd aan vrijwilligerswerk. Ze gaf bijles aan kinderen uit achtergestelde gezinnen in een buurt niet ver van waar ze zelf was opgegroeid. Na haar studie kon ze aan de slag als lerares wetenschappen op een middelbare school.

Hun achtergrond had niet meer kunnen verschillen. Mark Zuckerberg groeide op in een ontwikkeld Joods middenklassegezin in New York. De ouders van Priscilla Chan waren in de jaren 70 Vietnam ontvlucht in gammele bootjes.

CHAN «Ik ben van Chinese afkomst, maar mijn grootouders woonden in Saigon en probeerden hun kinderen op alle mogelijke manieren het land uit te smokkelen. Ze waren bang dat, als ze hen allemaal in één boot lieten wegvaren en die boot zonk, ze dan al hun kinderen kwijt zouden zijn. Dus splitsten ze hen in groepen op. Kun je je voorstellen dat je die denkoefening moet maken? En dat je je kinderen in het holst van de nacht in een bootje duwt, in volle oorlogstijd, de Zuid-Chinese Zee in?»

Haar moeder, Yvonne, was 12 jaar oud op dat moment, en belandde in hetzelfde bootje als de dochter van een vriend van de familie. De meisjes werden opgepikt en in een vluchtelingenkamp in Thailand ondergebracht. Een paar jaar later ontmoette Yvonne de broer van haar vriendin, Dennis, en ze trouwde met hem. Maar het zou nog tien jaar duren voor alle leden van de twee families herenigd waren in de Verenigde Staten. Chan werd geboren in Massachusetts op 24 februari 1985. Ze krijgt tranen in haar ogen als ze haar verhaal vertelt.

CHAN «Sorry, maar ik huil makkelijk sinds ik zelf kinderen heb.»

– Hoe voelde je je toen president Trump duizenden advertenties op Facebook plaatste, waarin hij immigratie om-schreef als ‘een invasie’? Immigranten noemde hij ‘geen mensen, maar beesten’.

CHAN «Het was choquerend, om een president zoiets te horen zeggen.»

– Je hebt in het Witte Huis gedineerd met de president en zijn vrouw, was dat niet ongemakkelijk?

CHAN «Ik geloof dat... Laat het me zo zeggen: als je dingen gedaan wilt krijgen en je belangrijke mensen kunt ontmoeten die de richting bepalen die ons land uitgaat, dan moet je dat doen. Daarom heb ik president Trump ontmoet, en ook president Obama

Toen Priscilla Chan en Mark Zuckerberg in 2012 trouwden in zijn huis in Palo Alto, waren er minder dan honderd gasten uitgenodigd, en veel mensen waren verrast dat de oprichter van Facebook al jaren een vriendin had. Voor velen was hij het hoofdpersonage in de film ‘The Social Network’ van Aaron Sorkin, een nerd die een website had gebouwd om de studentes te rangschikken, als een vorm van wraak omdat hij ze niet in bed kon krijgen. Pas de jongste jaren stapt Priscilla weleens in de spotlights, maar dat doet ze alleen om promotie voor haar stichting te voeren. Na het interview heeft ze een vergadering met haar man, zoals elke donderdagmiddag.

CHAN (glimlacht) «We leven erg georganiseerd. Op die vergadering moeten Mark en ik een aantal belangrijke knopen doorhakken. Ik hou de agenda bij en die nemen we dan door. Vandaag zullen we het hebben over de budgetten voor CZI.»

Ze hebben ook een vaste uitgaansavond, waarop ze bijvoorbeeld uit eten gaan. Een ex-collega van Mark Zuckerberg zei eens dat hij het koste wat het kost vasthoudt aan die afspraakjes, en dat hij zelfs ooit een bedrijfsretraite van News Corp voortijdig heeft verlaten: hij legde mediamogol Rupert Mur-doch uit dat hij met Priscilla naar de film ging.

– Gebruikt hij jou weleens als klankbord? Bijvoorbeeld nu Facebook de wind flink van voren krijgt?

CHAN «We praten over alles. En telkens merk ik hoe behoedzaam hij is en over alles nadenkt. Ik luister graag naar zijn mening.»

Mogelijk blijft het bij eenrichtingsverkeer. In een tv-interview voor de ontbijtshow van CBS bij het koppel thuis in Palo Alto grapte ze over de lessen Mandarijn van Mark dat hij beter is in praten dan in luisteren. Het zou geen gewaagde gok zijn om te veronderstellen dat het er in het Engels net zo aan toegaat ten huize Zuckerberg.

In hetzelfde interview is Chan met haar dochtertjes aan het bakken aan een kookeiland in een ruime keuken. Hun woning is een traditioneel huis met een wit geverfde houten buitenbekleding, een veranda met een schommelstoel, en binnen witte muren en houten vloeren, grote grijze sofa’s en een haard in de woonkamer, met aan beide zijden planken vol boeken. Mark Zuckerberg betaalde er in 2011 de ronde som van 7 miljoen dollar voor, en hij kocht later vier aanpalende woningen voor samen 44 miljoen dollar: ze leggen er gasten te logeren en er zijn ontspanningsruimtes ingericht.

‘Aan de universiteit vroeg Mark me heel snel uit. Hij was ervan overtuigd dat hij eruit gegooid zou worden.’ (Foto: op hun trouwfeest in 2012.) Beeld reuters
‘Aan de universiteit vroeg Mark me heel snel uit. Hij was ervan overtuigd dat hij eruit gegooid zou worden.’ (Foto: op hun trouwfeest in 2012.)Beeld reuters

JOODS EN CHINEES

Zuckerberg nam twee maanden vaderschapsverlof toen August in 2017 werd geboren, en volgens zijn vrouw is hij een erg toegewijde vader. Ze verdelen de zorg voor de kinderen onder elkaar: zij neemt de ochtenden voor haar rekening, hij stopt ze elke avond in bed. Overdag gaan de meisjes naar de kleuterschool.

– Heeft hij vaste gewoonten als hij de meisjes in bed stopt?

CHAN «Nu eens lezen ze samen boekjes, dan weer werken ze aan een programmeercode. Daar kijk je misschien raar van op, maar ze zijn er erg snel mee weg, en het is ook allemaal heel visueel. Hij doet dat met August al sinds haar 3de.»

De kinderen worden volgens het joodse geloof opgevoed: Zuckerberg spreekt een kort avondgebed uit, maar in het Mandarijn. Chan sprak in haar kinderjaren zelf Kantonees en Mandarijn.

– Zijn je kinderen dan meertalig?

CHAN (zucht) «We hebben het geprobeerd, zonder veel succes. Maar we doen er alles aan om hen multicultureel op te voeden. Elke vrijdag komen er vrienden en familie voor het sabbatmaal, en dan serveer ik niet alleen koosjere gerechten: er staan ook Chinese hapjes op het menu.»

– Hoe hebben jullie de lockdown beleefd?

CHAN «Tijdens de eerste lockdown verbleven we in Palo Alto, waar Mark en ik thuiswerkten en we de kinderen lesgaven. We hadden, zoals iedereen, de grootste moeite om onze boodschappen aan huis geleverd te krijgen. Ik kook graag zelf, zie je. Ik ben ook een grote fan van programma’s als ‘The Great British Bake Off’. Ik hou ervan omdat iedereen zo aardig is tegen elkaar. Ze helpen elkaar allemaal. In de aflevering die ik net heb gezien, maken twee vrouwen koekjes, en ze steken elkaar de hele tijd een handje toe. Dan denk ik: zo iemand zou ik ook wel in de buurt willen hebben.»

– De twee andere miljardairskoppels van de big tech, Bill en Melinda Gates en Jeff Bezos en MacKenzie Scott, zijn gescheiden. Wat is het geheim voor een gelukkig huwelijk?

CHAN «Veel tijd doorbrengen met het gezin, samen sporten en graag gezelschapsspelletjes spelen. Ik ben dol op ‘De kolonisten van Catan’, ‘Citadels’ en ‘Monopoly Deal’. De Duitsers zijn de beste makers van gezelschapsspellen. Je kunt gewoon kiezen voor wat zij het beste spel van het jaar vinden, dan zit je altijd goed.»

De Zuckerbergs spelen geen computerspelletjes samen, maar schermtijd voor de kinderen lijkt geen issue.

CHAN «Max heeft haar eigen iPad waarop ze spelletjes speelt en wiskundevraagstukken oplost, en de meisjes hebben onder toezicht toegang tot computers op de kleuterschool.»

– Instagram, ook eigendom van Facebook, ligt nu onder vuur omdat volgens een intern onderzoek één op de drie tienermeisjes zich slecht in haar vel voelt door dat netwerk. Zullen je dochtertjes erop mogen?

CHAN «Niet voor hun 13de, want dat zijn nu eenmaal de regels.»

– Mijn nichtje van 14 voelde een grote sociale druk om op Instagram te gaan, zelfs als het haar ongelukkig maakte en het haar het gevoel gaf dat ze dringend moest gaan lijnen.

CHAN «Dat kan ik begrijpen. Het is belangrijk om daar met je kinderen over te praten, en hen aan te moedigen het over hun gevoelens te hebben. Je moet ze leren omgaan met sociale druk.

»Sociale media zijn een onlinegemeenschap, maar kinderen maken deel uit van meerdere gemeenschappen waar zij noch wij de volledige controle over hebben. En er zijn veel factoren die bepalen of ze gelukkig en mentaal gezond zijn.»

– Antivaxers gebruiken Facebook om verkeerde informatie over de coronavaccins te verspreiden. Je stichting CZI heeft geld gedoneerd voor het onderzoek naar nieuwe behandelingen tegen de ziekte, vind je het dan niet schokkend wat zij doen?

CHAN «Het is belangrijk dat je met mensen praat over de informatie die ze tot zich nemen en dat je echt luistert naar hen. Als je hen meteen afserveert, is het moeilijk om te weten wat hen eigenlijk bezorgd maakt.»

Priscilla Chan paste zich als dochter van Chinees-Vietnamese immigranten aan de Amerikaanse samenleving aan door het principe van ‘zwijgen, niet opkijken en hard doorwerken’ te huldigen. Ze groeide op met het idee dat racisme iets was dat werd ervaren door historisch achtergestelde zwarte en Spaanstalige bevolkingsgroepen, maar sinds de aanvallen tegen Aziaten in het begin van de coronacrisis – toen president Trump het over ‘het Chinese virus’ had – denkt ze daar anders over.

CHAN «Het was een ruw ontwaken, vooral omdat sommige vrouwen die werden aangevallen op mijn oma leken, die mij heeft grootgebracht. In een cultuur waarin respect voor je ouders het belangrijkste is, is zoiets erg pijnlijk.»

— Facebook wordt ervan beschuldigd dat het geld verdient door haatboodschappen en foute informatie te verspreiden. Het geld waarmee CZI projecten steunt, en ook de donaties aan antiracismegroeperingen, komt van een platform dat baat heeft bij verdeeldheid, en ze zelfs in de hand werkt. Wat is jouw antwoord daarop?

CHAN «Dat ik dit werk hoe dan ook zou doen. Het is persoonlijk en betekenisvol en ik ben dankbaar dat ik het op deze schaal kan doen. Dit is waar ons hart ligt, het mijne en dat van Mark.»

‘Mark leest boekjes met de meisjes, en een andere keer steken ze een programmeercode in elkaar. Ze zijn er erg snel mee weg.’ Beeld AFP
‘Mark leest boekjes met de meisjes, en een andere keer steken ze een programmeercode in elkaar. Ze zijn er erg snel mee weg.’Beeld AFP

HAAT IN DUIZENDVOUD

Een paar dagen eerder stond Frances Haugen, een klokkenluidster van Facebook, leden van een Senaatscommissie in Washington te woord. Ze legde uit dat het bedrijf waarschuwingen van zijn eigen onderzoeksteams heeft genegeerd over hoe de algoritmes van Facebook de mensen richting schadelijke inhoud duwt. Haugen zei dat Facebook wordt gebruikt om ‘verschillen te benadrukken, democratieën te destabiliseren en jonge meisjes en vrouwen zich slecht te doen voelen over hun lichaam’.

Tijdens haar getuigenis zei Haugen dat Facebook zijn algoritmes zo afstelt ‘dat de inhoud engagement of reactie moet uitlokken’. Het bedrijf is zich ervan bewust dat, als het de algoritmes veiliger maakt, ‘mensen dan minder tijd zullen doorbrengen op het netwerk, ze minder op advertenties zullen klikken en Facebook dus minder geld zal verdienen’. Ze wees er ook op dat, aangezien Facebook wereldwijd blijft groeien, het simpelweg niet in staat is om haatdragende boodschappen in duizenden talen en dialecten te monitoren.

In een ongewone blijk van eensgezindheid leken zowel Democraten als Republikeinen bereid om gehoor te geven aan haar verzoek om strengere regelgeving. Maar in een reactie op de beschuldigingen zei Facebook: ‘Elke dag moeten onze teams een evenwicht zoeken tussen het recht van miljarden mensen om zichzelf vrijelijk uit te drukken en de noodzaak om ons platform veilig en positief te houden. Elke suggestie dat wij negatieve inhoud aanmoedigen en er niets tegen doen, is gewoon onwaar.’

– Raken die beschuldigingen je? Dan denk ik bijvoorbeeld aan de racistische haatboodschappen.

CHAN «Er is geen simpel medicijn tegen racisme. Het is heel complex en we moeten het met zijn allen aanpakken. Ik weet van Mark dat Facebook er werk van maakt. En ik heb er alle vertrouwen in dat ze elke dag moeilijke en ingewikkelde vraagstukken oplossen.»

– Een ander punt van kritiek dat je vaak hoort, is dat de big tech beter belastingen zou kunnen betalen zoals iedereen, in plaats van geld weg te geven via liefdadigheidsinstellingen.

CHAN «Niemand ontsnapt aan de fiscus, laat dat duidelijk zijn. En we gaan ermee akkoord dat ieder zijn deel moet betalen en iets teruggeeft aan de samenleving – maar dan wel op een manier waarop iedereen er baat bij heeft.»

– Je stichting heeft recent 350 miljoen dollar gedoneerd aan The Just Trust, naar verluidt de grootste gift die ooit is gedaan om het Amerikaanse juridische systeem te hervormen.

CHAN «In de VS is één op de twee inwoners ofwel direct het slachtoffer van het gerecht ofwel indirect, via een dicht familielid. Eén op de twee mensen! Denk eens aan al het potentieel aan talent dat we achter slot en grendel stoppen. Het breekt mijn hart.

»Kinderen uit mijn eigen schooltijd zijn later in de cel geëindigd. Nadat ik mijn diploma als kinderarts had behaald, ging ik werken in een ziekenhuis in San Francisco waar je alleen naartoe gaat als je je geen ziekteverzekering kunt permitteren. Eén van mijn eerste patiëntjes was een chronisch ziek meisje van wie de vader in de gevangenis zat. Ik heb de moeder en het meisje voorbereid op de dag dat hij zou vrijkomen, en we hadden het erover hoe we hem konden betrekken bij de zorg voor zijn dochtertje. Twee afspraken later zat hij echter weer in de cel. Dat deed me erg veel pijn.»

Het lijkt er sterk op dat Priscilla Chan het morele kompas is dat Mark Zuckerberg volgens de critici van Facebook niet kan zijn. Maar de kwestie is veel fundamenteler: het is natuurlijk bewonderenswaardig dat een koppel 99 procent van zijn fortuin weggeeft, maar het doet vragen rijzen over hoe ze dat fortuin hebben vergaard en tegen welke prijs. Ten koste van de mentale gezondheid van tienermeisjes? Door foute en misleidende informatie te verspreiden? Maria Ressa, de Filipijnse journaliste die dit jaar de Nobelprijs voor de Vrede heeft gewonnen, noemt Facebook een ‘bedreiging voor de democratie’.

Kan het bedrijf zijn zonden ongedaan maken door zijn winst weg te geven en zo ziekten te bestrijden en het onderwijssysteem en het gerechtelijke apparaat te hervormen?

– Rijkdom brengt in ieder geval een grote verantwoordelijkheid met zich mee.

CHAN «Absoluut. We voelen een enorme drang om iets terug te doen en onze bijdrage te leveren.»

Het valt te hopen dat haar echtgenoot leert om beter te luisteren.

© The Sunday Times

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234