null Beeld

'Project K' op VTM

Nog maar eens een tv-programma waarin het woord ‘uitdaging’ ongetwijfeld vaker zal vallen dan mij lief is. Ik heb net zo’n hekel aan uitdagingen als aan verrassingen – mijn bed uitkomen vind ik al uitdagend genoeg, en telkens weer hoop ik dat ik die dag niet voor nog meer verrassingen zal komen te staan dan het radionieuws en ‘De ochtend’ op Radio 1 al te bieden hadden.

‘Het kan niet anders of het ontbreekt lieden die voortdurend op uitdagingen uit zijn aan verbeelding,’ hoorde ik mezelf zeggen tegen niemand in het bijzonder. Dat moest mij van het hart alvorens ik op de laatste avond van de zomervakantie tegen schappelijke vergoeding ‘Projekt K’ onder ogen zag, en ondertussen even dacht: ‘Ik hoef morgen niet naar school.’

In dat programma probeert Koen Wauters onder auspiciën van de Vlaamse Televisie Maatschappij zijn jongensdromen, of jongensdromen die een redactie hem heeft aangepraat, in het ruime blikveld van een cameraploeg waar te maken. Hij bleek al van jongs af aan te reikhalzen naar een rit in een F1-auto, maar bezitters van zo’n brullende bolide staan naar verluidt niet te springen om die zomaar aan, bijvoorbeeld, de zanger van Clouseau toe te vertrouwen, ook al houdt die staande dat hij een rijbewijs heeft en hoofdredacteur van Menzo is. Volgens het scenario van dit programma kon Jacky Ickx mogelijk iets regelen, maar zijn dochter Vanina stelde als voorwaarde dat Koen eerst aan de World Solar Challenge moest deelnemen, een race voor prototypische automobielen die op zonne-energie lopen, en zo’n 120 kilometer per uur halen. Zij zullen de planeet tot redding strekken en er ten langen leste voor zorgen dat we niet meer afhangen van oliehoudende schurkenstaten. Maar genoeg gratuit optimisme. De World Solar Challenge vond uitgerekend in Abu Dhabi plaats, de parel van de Verenigde Arabische Emiraten die er door kafirs – we kennen er allemaal wel één – van verdacht worden dat ze om godswil het internationale moslimterrorisme financieren. Niet alleen barsten die Emiraten van de aardolie, de zon laait er ook het hele jaar door als gek, zodat ze er ook potentiële zonne-energie zat hebben. Allemaal Gods wil, hoor.

We zagen hoe Koen op een circuit met een gezapig vaartje, de maximumsnelheid, voorrondes reed en daarbij een prototypisch gebrek aan zitcomfort sportief probeerde op te vatten. We zagen ook hoe hij tussen die voorrondes door op een raar drafje naar het urinoir liep alsof zijn hevige aandrang hem net vóór was geweest. Ik denk dat ik van één van die voorrondes gebruik heb gemaakt om zelf ook een kleine boodschap te doen in de daartoe bestemde ruimte. Nadien had ik niet de indruk dat ik veel gemist had, want de World Solar Challenge was volgens Koen geen snelheidsrace maar een race van de intelligentie. ’t Was onderhand de hoogste tijd voor een onvermijdelijke verrassing: in een videoboodschap zei Vanina Ickx dat Kris Wauters, Koens langere broer, óók aan de World Solar Challenge zou deelnemen, maar dan bij de concurrentie: een Australisch team. Als Kris vóór Koen finishte, mocht híj met een F1-auto scheuren, en Koen lekker niet. Kris bleek zich al die tijd incognito in de onmiddellijke omgeving van zijn broer te hebben opgehouden, enigszins aan het zicht onttrokken door een keffiyeh, een Palestijnse sjaal, die hem de aanblik gaf van een jihadist in een boulevardklucht.

De race van de intelligentie tussen de broers was zo spannend dat de okergele woestijnlandschappen waar ze doorheen reden méér mijn aandacht trokken. Vóór de uiteindelijke race haar beslag kreeg, maakten de broers zich op voor een nacht in een woestijntent, waar Koen Wauters zijn longinhoud naar een luchtmatras probeerde over te hevelen. Zo gepiept, dacht hij. Deze scène had veel weg van een amateurfilmpje gemaakt tijdens een padvinderskamp. Ik vroeg me erbij af hoelang een televisiepersoonlijkheid op zijn sympathieke uitstraling kan teren, waarna ik me weer afvroeg of ik me niets beters af te vragen had, en het antwoord schuldig bleef.

Na veel vijven en zessen haalde Koen het op Kris, waardoor hij op het Circuit du Var in de Provence zijn jongensdroom met een F1-auto voorbij mocht ijlen. VROAAA! Naar de hel met zonne-energie! Na afloop kreeg hij er de tranen van in de ogen: een ontroering waarin ik me helaas niet kon verplaatsen. Een slotconclusie valt zo nu en dan niet te vermijden: aangezien het leven kort is, had de breed uitgemeten eerste aflevering van ‘Projekt K’ ook wel een halfuurtje korter gemogen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234