Pukkelpop 2014: de backstagetapes! Onze man bij The National

The National gaat stilaan naar het einde van een cyclus. Nog een paar zomerfestivals, een paar clubshows met een laatste concert in november, en dan mag het Kerstmis worden. En dan is het tijd voor een nieuwe plaat en begint alles weer van voor af aan opnieuw. We spreken bassist Scott Devendorf anderhalf uur voor het concert van The National op de Main Stage.

HUMO Naar welk aspect van de cyclus kijk je het minst uit?



Scott Devendorf
«Gek genoeg naar het creatieve. Ergens is het ook het meest opwindende, maar er is altijd een periode waar we aan het schrijven zijn en het niet echt duidelijk is waar het allemaal naartoe moet. We veranderen ook altijd van aanpak. Vroeger werkten we allemaal samen aan songs, nu worden ideeën rondgestuurd. Meestal zijn het Aaron (Dessner, gitarist, red.) of Bryce (ook Dessner, ook gitarist, red.) die een voorzet geven. Ik verzin er iets bij, mijn broer Bryan legt er een beatje onder, waarna de handel bij Matt (Berninger, zanger, red.) belandt, die alles verknipt en verkloot waarna we weer opnieuw kunnen beginnen (lacht). ’t Is een periode van grote onzekerheid.»



HUMO Zijn er songs waarvan je niet snapt dat het publieksfavorieten zijn geworden?



Devendorf
«Ja, en het zijn niet noodzakelijk songs die ik niet goed vind, maar wel doorgaans ingewikkelde songs, dingen in een vreemde maatsoort. Als het publiek begint mee te klappen dan kun je er bijna zeker van zijn dat het iets is wat begint in 4/4 en overgaat naar ¾ of zo. In ieder geval: iets wat ze gaan upfucken. En mij maakt dat allemaal niet zo heel veel uit, maar ik weet dat het Matt in de war brengt. Hij heeft een hoop teksten waar hij zich op moet concentreren, en hij heeft geen instrument om op terug te vallen, en dan zie ik hem meegaan met het publiek, en denk ik: daar gaan we (lacht)



HUMO We moeten het nog snel hebben over ‘Mistaken For Strangers’, de nieuwe tour-documentaire gemaakt door Matts broer Tom. Hebben jullie gezamenlijk naar de première gekeken? Gevolgd door een lange stilte?



Devendorf
(lacht) «We hébben ‘m voor het eerst samen gezien, ja. Maar die stilte viel wel mee. Ik denk dat het vooral voor Matt confronterend was. Anderzijds: hij heeft ‘m zelf mee helpen editen, dus hij wist waaraan hij zich kon verwachten. Wij wisten nauwelijks van iets. Tom heeft die de beelden in 2010 gedraaid, en pas nu is die film er. Ze hebben er hun tijd voor genomen. De rest van de groep was er al lang niet meer mee bezig. En het resultaat mag er zijn, vind ik. Het gaat natuurlijk veel meer over Matt en Tom dan over The National. I don’t mind. At all (lacht). En in tegenstelling tot wat je uit de film zou kunnen concluderen: we waren allemaal dol op Tom. Hij is een grappige kerel. Alleen: hij deed zijn job niet. In plaats van het tourmanagement voor zijn rekening te nemen, zat hij de hele tijd iedereen lastig te vallen met zijn camera. Soit, het heeft iets opgeleverd. Ik ben blij voor hem.»

'Een periode van grote onzekerheid'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234