Pukkelpop 2017: het ideale parcours op vrijdag

Woensdagavond en donderdag een beetje weten te overleven? Mooi, want ook de derde festivaldag van Pukkelpop 2017 is een perfect uitgebalanceerde indiedag, tjokvol moois.


DILEMMA'S VAN DE DAG

NICOLAS JAAR (MARQUEE, 23.35) of BOYZ NOISE LIVE (DANCE HALL, 0.00)

Voor veel acts zou 90 minuten te veel speeltijd zijn, maar niet voor Nicolas Jaar. Als zijn prachtplaat ‘Sirens’ uit 2016 een indicatie is, dan heeft hij dat anderhalf uur net nodig om zijn set naar een orgelpunt te brengen. Zijn diepe, soms complexe ambient is niet altijd even makkelijk te bevatten, maar hij heeft al vaker bewezen dat de aanhouder wint. Na verloop van tijd gaat Jaar steeds meer strooien met beats, licks en kicks en krijgt de toeschouwer precies wat hij of zij wil: extase, catharsis en coolingdown. De beste Franse elektronica-act van het moment, en dat wil wat zeggen als je de concurrentie overziet in het land van Macron. En marche! Tenzij u Jaars muziek een beetje te moeilijk vindt voor de late vrijdagavond. Moeten we tenslotte niet al genoeg onze hersenen gebruiken? Moet het altijd moeilijk? Is een festival geen plaats voor wat gezond escapisme? In dat geval is de niet-lullen-techno van Boys Noize misschien toch meer uw kopje thee. Lekker knallen, geen lastige opbouw en de onderbuik blijft ook onaangeroerd. We geven het u maar mee ter overpeinzing. Maar: wij zouden toch naar Jaar gaan.


STUFF. (CLUB, 1.05) of BLACK LIPS (LIFT, 1.05)
Dat STUFF. een geweldige livegroep is, mogen ze ook stilaan buiten Vlaanderen gaan beseffen: de mannen uit Antwerpen en Gent tonen al jaren hoe fantastisch ze de ene baslijn in de andere weten te verweven, en hun shows bereiken altijd en overal het kookpunt. We hebben nog steeds geen idee welk etiket we erop mogen plakken – jazz? postrock? onclassificeerbaar? – maar feit is dat ze niet ten onder gaan aan vaagheid en pretentie, en dat is alleen voor de grootsten weggelegd. STUFF. is een groep als Tortoise: een categorie op zichzelf. Alleen: een tikje ingewikkeld, zo af en toe. In dat licht zijn de spring-in-‘t-velden van Black Lips makkelijker te verteren. Hoe dan ook: net als bij Jaar versus Boyz Noise kiest u toch maar voor de act die lastiger thuis te brengen is. Want áls het kwartje valt, is het gevoel meteen een pak bevredigender.


PALACE

CLUB, 13.20

Nee, Will Oldham heeft niet besloten om nog eens onder zijn allereerste nom de plume op Pukkelpop te komen spelen. Al doet de folkblues van dit Londense viertal bij momenten wel denken aan de songs van diens Palace, en aan die van Fleet Foxes. Toen ze in 2014 de EP ‘Lost In The Night’ uitbrachten, omschreef een recensent hun luie, ontspannen sound als ‘valium op muziek’, dus zelfs wie met een bonkende kater is opgestaan, kan met een gerust hart op de eerste rijen postvatten.


SEVN ALIAS

DANCE HALL, 14.05

Als u op donderdagavond echt hard bent gegaan en dus liever niet te vroeg wil beginnen, kunt u desnoods blijven liggen tot Sevn Alias het podium bestijgt. Sevn wie? Sevn Alias, een jongen die werd geboren als Sevaian Mook en opgroeide in de straten van Amsterdam en Almere. Zijn stijl is te vergelijken met die van de eeuwig controversiële Kempi, maar deze Surinaamse jongen mixt even leuk Marokkaanse of Caraïbische slang door zijn Hollandse grime. Het is ook reikhalzend uitkijken naar wie hij allemaal meeneemt naar Hasselt – Mook is het soort jongen dat feestjes nooit alleen op het podium viert. Topsingle ‘Kifesh’ – Marokkaans voor ‘hoezo?’ – is de track waarop u live het hardst uit uw dak gaat.


NORDMANN

LIFT, 15.00

Nordmann won bijna de Rock Rally 2014 met een mix van jazz, rock en cross-over die de Ancienne Belgique van genot uit elkaar liet klappen. Inmiddels zijn de jongens drie jaar, een plaat en een hele hoop andere ervaringen verder. Ze zijn er, zeker live, alleen maar beter op geworden. Verwacht zoals altijd een saxofonist die weet wanneer hij op de voorgrond mag treden én wanneer hij weer moet verdwijnen. Geef u over aan een ritmesectie die hard en subtiel kan zijn, en aan een gitarist die virtuoos is, maar dat niet per se de hele tijd hoeft te demonstreren. Extra tip: check de online playlists die de heren van Nordmann geregeld op Spotify slingeren. Muziekfreaks voor muziekfreaks: dat is Nordmann.



PARQUET COURTS
CLUB, 16.50
Wie termen als ‘indie’, ‘punk’, ‘arty’ en ‘totaal te gek’ graag combineert, moet bij het machtige Parquet Courts zijn. Hun livereputatie is al bijna net zo straf als hun sterke platen – ongeveer vijf stuks brachten ze uit in nauwelijks zes jaar, en met diezelfde arbeidsethos komen ze ook altijd het podium op. Of ze nu een valse trage spelen, of de waanzin bedrijven door punk, rare pop én hun diepste zielenroerselen in de blender te smijten: de groep rond A. Savage takes no prisoners. Niet te missen.

THE SHINS
MARQUEE, 17.50
Hun iconische plaat ‘Chutes Too Narrow’ katapulteerde The Shins – de groep rond indiepop- en rockmogul James Mercer, tevens bekend van z’n zijproject Broken Bells – vijftien jaar geleden bijna naar de top, maar toch haalden ze die nooit echt, althans niet aan deze kant van de oceaan – ondanks de liefdesverklaringen van Natalie Portman in de film ‘Garden State’. Misschien omdat de groep zijn gezicht in Europa wat minder laat zien dan in Amerika, waar Mercer net zo makkelijk met undergroundartiesten hangt als met Jay-Z en Beyoncé. Hoewel de muziek van de band eigenlijk nooit totaal uitbundig is, zijn The Shins toch een geoliede livegroep. Tel daar de voor hen perfecte Marquee bij en u weet waar u moet zijn, zo rond etenstijd.


PERFUME GENIUS
CLUB, 18.50
Heavy, intense stuff: dat is wat Mike Hadreas alias Perfume Genius brengt. Zijn fraaie mix van elektro, barokpop en voordracht zijn doorspekt met zijn persoonlijke kruistochten. Als de enige homo die er op school voor uitkwam, zat Hadreas al vroeg in de loopgraven. Op zijn platen doet hij onder meer verslag van de talloze doodsbedreigingen die hij als tiener kreeg, terwijl de autoriteiten de andere kant opkeken. Hij is te slim om openlijk activistisch te doen, maar een paar minuten Perfume Genius op plaat of podium laat er geen twijfel over bestaan: Hadreas komt uit voor wie hij is en nodigt eenieder uit hetzelfde te doen. Perfume Genius is een unieke act, en misschien wel de strafste live-act op de affiche vandaag. Enig minpunt is misschien dat de zon nog niet onder is als Hadreas het podium bestijgt, maar hem kennende zal hij er wel watop verzinnen.


THE FLAMING LIPS
MARQUEE, 19.45
Wayne Coyne is terug op een Vlaams festivalpodium, en wie de Flaming Lips een beetje kent, weet dat dat genoeg reden is om al vroeg vooraan in de Marquee te gaan staan. De laatste jaren leek Coyne in een midlifecrisis verzeild: een huwelijkscrisis, gedoe met bandleden (drummer Kliph Scurlock vertrok met slaande deuren), geflirt met Miley Cyrus… het was niet altijd duidelijk of Wayne ze nog op een rijtje had, of simpelweg een dirty old man aan het worden was. Gelukkig is de kunstenaar in hem nooit echt gaan slapen. ‘The Terror’ uit 2013 was een krankzinnig onbehaaglijke plaat, en voegde weer wat patina toe aan zijn moederschip. ‘Oczy Mlody’, van dit jaar, leek eerst een vingeroefening in psychedelica, maar ontvouwde zich langzaam tot een 24-karaatspopplaat. Benieuwd hoe de Lips dit alles naar het podium gaan vertalen. De strapatsen van weleer – confetti, Scientology- symboliek, dansende kerstmannen en aliens – zijn er naar verluidt nog steeds. Een uur lang de Flaming Lips op een vroege vrijdagavond in augustus – meer hoeft het soms echt niet te zijn.


MOUNT KIMBIE
CASTELLO, 20.50
Vrijdagavond, feestavond? You bet! Het begint allemaal met Mount Kimbie, al jaren een van de beste live-acts van de dance. ‘Crooks & Lovers’, hun debuut (uit 2010 alweer) was een totale bom, hun liveact deed de rest. Er is geen plek of festival binnen de partywereld waar dit Britse duo nog niet eerder ten dans speelde. En altijd met hetzelfde gevolg: een van oor tot oor grijnzend publiek. Kai Campos en Dominic Maker zijn ook artistiek nooit gestopt met indruk maken. Na hun bliksemdebuut trokken ze naar kwaliteitslabel Warp en sloegen nieuwe zijwegen in: zo slingerden ze ook ambient, postrock en zelfs field recordings bij hun postdubstep. Hun nieuwe plaat heet ‘Love What Survives’, verschijnt daags na Pukkelpop (andermaal op Warp) en belooft alweer nieuwe kralen aan de ketting te rijgen.




LONDON GRAMMAR
MAIN STAGE, 20.45
Het had een ‘dilemma van de dag’ kunnen zijn, want vijf minuten voor Mount Kimbie eraan begint, zullen op de Main Stage al de eerste noten van London Grammar weerklinken – we durven er geld op in te zetten dat het een stukje a capellazang van frontvrouw Hannah Reid zal zijn. Maar laten we wel wezen: beide groepen liggen zo ver uit elkaar dat niemand vrijdagavond échte keuzestress zal ervaren: wie een feestje wil, trekt richting Mount Kimbie, wie rust zoekt, gaat naar de ingetogen popsongs van London Grammar luisteren. U zult in ieder geval niet afgeleid worden door een waanzinnige podiumact of grappige bindteksten: toen het Londense trio enkele maanden geleden in een Antwerpse kapel haar tweede plaat ‘Truth is a Beautiful Thing’ kwam voorstellen, leken Reid en co. nog steeds even onwennig bij alle succes als ten tijde van hun doorbraak. Charmant, wel.


ELBOW
MARQUEE, 21.45
We hebben Elbow inmiddels al vaak op de Vlaamse podia aan het werk gezien, en echt verrassen doet de groep rond de sympathiekste frontman aller tijden Guy Garvey al een tijdje niet meer. Sterker, wij waren al bijna vergeten dat ze dit jaar een plaat hebben uitgebracht – ‘Little Fictions’. Zeggen dat die elpee een blijvende indruk heeft achtergelaten, is de waarheid flink geweld aandoen. En toch hebben we er zin in: in de topsongs van weleer, in Garveys warme begroetingen, in het meebrullen met ‘On a Day Like This’ en meestampen op ‘Grounds for Divorce’. Nee, met Elbow is live niks mis, en zo op de nog niet late avond zijn ze mogelijk precies wat uw dag nodig heeft. Grootse emoties, soms een glimlach en op het einde het glas heffen met Guy.




SAMPHA
CLUB, 22.45
Sampha is alweer een bewijs dat de beste, meest innovatieve muziek anno nu afkomstig is uit het urbangenre. De man uit Londen is net als Anderson .Paak een meester in het samenbrengen van soul, hiphop, fusion en nog 80 andere stijlen. Zijn debuutplaat ‘Process’ is één van de beste platen van dit jaar: een geweldige mix van bovenstaande stijlen, maar vooraleen staalkaart van Sampha de rasverteller – in tegenstelling tot Amerikaanse evenknieën als Frank Ocean durft Sampha Lahai Sisay zijn kwetsbaarheid wél openlijk belijden. Geen gedoe, geen maskers: hij is een feilbaar mens, en vindt het geen probleem als u dat te weten komt. Misschien is het daarom wel dat zijn plaat zo’n indruk maakt: het is een spiegel voor al wie zich door het moderne leven worstelt.


Lees ook:
Het ideale parcours voor woensdag
Het ideale parcours voor donderdag
Het ideale parcours voor zaterdag






Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234