null Beeld

Pukkelpop 2018: Dat luchtje op de camping – hoe houdt u het hier vol?

Het ochtend- annex middaglicht priemt voor de op-één-na-laatste keer door de gaten en scheuren in uw tent, opgelopen tijdens drie dagen afzien op die ondraaglijk viezige camping.

Mogelijke omschrijvingen voor de geur die uw drie dagen gemarineerde lichamen voortbrengen: de afvalcontainer van een sushirestaurant op een hete zomerdag, glow-in-the-dark geitenkaas, de prut onder de nagels van uw bedpartner, de maaggassen van een golden retriever met indigestie, het poeltje zweet dat drie dagen in uw bergschoenen ligt te soaken – of een combinatie van al die geuren. Aromatisch!

Toegegeven, u stinkt, maar u stráált. Nochtans heeft het menswezen naast u (waarschijnlijk nog snurkend als een verkske) ’s nachts een magische transformatie doorgemaakt of een hele reeks oog-, neus-, keel- en oorcorrecties laten uitvoeren, want hij of zij is plots véél minder aantrekkelijk dan gisterennacht.

Waar zijn die draaikolken van ogen naartoe? Die forse rijpe vruchten aan dat lijf? Die aanlokkelijke lippen in de vorm van de Hoorn des Overvloeds? Allemaal in rook opgegaan, verteerd, onschadelijk gemaakt zoals uw lichaam momenteel de alcohol in uw bloed probeert te verwerken. U blijft achter met een handjevol schimmen en herinneringen aan een wilde nacht. Denkt u.

Niet dat het hier allemáál een grijsgrauwe bedoening is die enkel dankzij uw verbeelding openbloeit – integendeel: het eten smaakt zoals dat enkel kan op een festival of op een survivaltocht door de Amazone, de zon warmt maar schroeit niet, de wind verfrist, uw voetstappen zijn vederlicht.

Het volk alhier mag dan misschien duchtig brak zijn, de festivalganger is een noeste werker, een doorzetter die voor niets terugdeinst (behalve voor zijn of haar gevoeg doen in een Dixietoilet). Ook nu trekt u weer naar de wei, duikt u onversaagd het lawaai in om nog één dag en nacht zo intens te dansen en kronkelen dat Chokri stante pede aan de telefoon hangt om een duiveluitdrijving te bestellen.

Voorlopig is het nog niet zo ver gekomen; we zien wel vermoeide maar bovenal bijzonder blije kopjes over de wei glijden, als kleine bekaterde feeën die vol voorpret richting een betoverd woud naar keuze fladderen. Er mist nog wel wat glitter, toegegeven, maar daar doen we nooit moeilijk over. Of toch zelden. Een schoon zicht, lieve mensen!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234