Pukkelpop: civiels van eels

Mark Oliver Everett, het brein en het rijkelijk bebaarde gezicht achter eels, leeft momenteel op een soort creatieve BP-boorput. Met 'Tomorrow Morning' levert hij zijn derde plaat in goed anderhalf jaar tijd af, en het is er eentje geworden waarop niemand doodgaat, kanker krijgt of al dan niet geslaagde zelfmoordpogingen onderneemt. Sterker nog, op 'Tomorrow Morning' bezingt E. zowaar het leven.

Als extra bonus bevinden we ons in het exquise Royal Garden Hotel in hartje Londen, waar E. audiëntie houdt in een fijne suite met uitzicht op Hyde Park. Het zonnetje schijnt, en iedereen in het park amuseert zich. De voortekenen voor een fijn gesprek lijken dus excellent, maar dat is buiten de waard gerekend.

Een cameraploeg die vóór ons E. interviewt komt met weinig hoopvol nieuws weer naar buiten: 'We kregen er echt niks uit!' Dat belooft, zeker als E. ons - na een nochtans uitermate vriendelijke begroeting - vertelt dat hij al een hele wéék aan van heinde en verre aangevoerde perslui non-stop interviews aan het geven is, en dat dat niet zijn favoriete bezigheid is. In dat geval zullen we er maar eens een lekker ouderwetse captatio benevolentiae tegenaan gooien:

HUMO Meneer E., ik zou willen beginnen met welgemeende felicitaties: 'Hombre Lobo' is bij ons in België zowaar een gouden plaat geworden.

E. «Ja, dat hebben ze mij verteld (lachje). Nice.»

HUMO 'Hombre Lobo' belandde zelfs op nummer één in onze hitparade.

E. «Heb ik ook gehoord, ja. Raar (zwijgt).»

HUMO eels die een hit scoren: daar lijkt 'raar' me inderdaad wel het juiste adjectief voor.

E. «Jaja. Amazing. Nooit verwacht.»

HUMO Of is zoiets u al in meer landen overkomen?

E. «Mmm... Dan toch niet vaak.»

HUMO Zegt het iets over België en de Belgen dat u bij ons wél een nummer één-hit scoort en in pakweg Frankrijk, de Verenigde Staten of IJsland nooit?

E. «Ik kan alleen maar oordelen op basis van het publiek dat ik voor me krijg, want dat is nu eenmaal het enige contact dat ik echt heb. En het Belgische publiek is altijd fantastisch voor me geweest: zeer warm, erg uitgesproken in hun appreciatie...»

HUMO Goed, laten we het dan maar over uw nieuwe hebben, 'Tomorrow Morning': de meest positieve uit uw carrière, me dunkt.

E. «Dat dacht ik ook. Of toch de meest openlijk vrolijke.»

HUMO Een compléét contrast met 'End Times', uw vorige.

E. «Ja, voor mij was de enige mogelijke richting na de vorige plaat up. Nog méér down gaan leek me geen goed idee.»

HUMO Ik was eerlijk gezegd een beetje bezorgd over u na het horen van 'End Times': u klonk wel zéér depressief.

E. «Ik apprecieer je bezorgdheid, maar voor mij was dat gewoon wat fun. Omdat ik toen al wist hoe het volgende hoofdstuk er zou gaan uitzien: deze plaat was al helemaal klaar toen 'End Times' uitkwam.»

HUMO Nou.

E. «Ik hou meer van platen maken dan van platen uitbrengen. Het hele gedoe dat aan zo'n release vasthangt is gewoon niet fijn. Neem nu zoiets als het opnemen van video's: ik ben dat compleet beu, vanwege te moeilijk en te veel werk. Er worden ook veel te véél van die clips gemaakt.»

HUMO Die van 'That Look You Gave That Guy' - waarin u door uw eigen hond Bobby Jr. van het scherm wordt gespeeld - was anders toch behoorlijk grappig?

E. «Dat was fun, ja, en ook best plezierig om te maken. Ik heb een erg professionele hond, een natuurtalent. Maar dan nog was het een boel werk.»

HUMO Was Bobby Jr. ook weer bij de opnames van deze plaat betrokken?

E.

HUMO Net zoals 'End Times' klinkt deze nieuwe plaat erg kaal. Ik zou bijna zeggen: demoachtig.

E.

HUMO Kunt u dat met één concreet voorbeeldje misschien een beetje uitleggen?

E.

HUMO Het nummer dat er het meeste uitspringt - en mijn favoriete track op de plaat - is 'Oh So Lovely': een heerlijk warm, bijna ouderwets walsje.

E.

HUMO Ja, vanwaar opeens uw interesse voor elektronica?

E. «Omdat ik het een boeiend idee vond om eens een warme plaat te maken met instrumenten die je normaal met koude muziek associeert. Een uitdaging, zoals dat heet, maar dan een geestige uitdaging. De truc blijkt te zijn om altijd met een zonnige attitude naar de studio trekken. Zo dwing je die instrumenten bijna om op te warmen.»

HUMO Bent u eigenlijk into elektronische muziek?

E.

HUMO Dat doet me eraan denken: zij wil net als u wel eens met een waanzinnige baard op een hoes poseren.

E.

HUMO Na 'Hombre Lobo' vertelde u dat die plaat met uw baard meegegroeid was. Waaruit kwam deze plaat?

E.

HUMO Was het idee achter uw vorige baard niet dat u hem zó lang wilde laten worden dat u geen broek meer hoefde te dragen?

E. «Juist. Hij wás ook bijna zo lang, maar op een dag werd ik 'm beu en heb ik 'm afgedaan. En daarna, euh, was ik toch weer te lui om me te scheren. Zoek er vooral geen modestatement achter.»

stt

HUMO U hebt er nooit een geheim van gemaakt dat Ray Charles één van uw grote helden is. Mogen we het door gospel geïnspireerde 'Looking Up' als een knipoog naar hem beschouwen?

E. «Zoiets, ja. Ik heb altijd enorm van dat soort muziek gehouden, en Ray Charles was zonder twijfel één van de besten in dat genre. Hij was de eerste die kerkmuziek transformeerde tot the devil's music.»

HUMO Is dat niet intimiderend, op het terrein van je helden stappen?

E. «Maar ik probeer hem helemaal niet na te doen. Ik probeer gewoon mijn versie van dat soort muziek te maken.»

HUMO Is het een echt kerkkoortje dat we op die track horen?

E. «Een koor dat welgeteld uit één vrouw bestaat. Amy heet ze, en ze heeft alle stemmen ingezongen.»

HUMO U hebt in de loop van uw carrière ongeveer dertig verschillende muzikanten gebruikt. Aan welke voorwaarden moet een muzikant voldoen om op een eels-plaat te mogen meespelen?

E. «Doorgaans moet je gewoon op het juiste moment op de juiste plaats zijn. Zoals met dat koor: met wat mensen uit de buurt gaan we geregeld fietsen, een bicycle gang zeg maar, en Amy maakte deel uit van die gang. Op één van die avonden pakte ze opeens een gitaar vast en begon te zingen. Puur toeval, want ik wist niet eens dat ze kon zingen! Ze bleek een uitstekende stem te hebben, en dus heb ik haar gevraagd of ze geen zin had om op de plaat mee te doen. En dat had ze.»

HUMO U bent niet het type dat 'Songwriter zoekt bassist'-advertentie in een blad laat zetten of audities organiseert?

E. «Nee hoor. Ik vraag of ze mee willen spelen. En als het niet goed genoeg blijkt te zijn, gebruik ik die opnames gewoon niet. Zo simpel is dat.»

HUMO In 'The Man' schrijft u over uzelf als iemand die door werkelijk iederéén bejubeld en bewonderd wordt. Voelt u zichzelf dezer dagen vaak Het Mannetje?

E. «Bwa, op sommige dagen voel je je zo, hè? Het idee kwam van 'That Look You Gave That Guy' op 'Hombre Lobo'. Ik dacht bij mezelf: wat zou de keerzijde van dat nummer zijn? Wat zou diezelfde sukkel doen als hij zelfvertrouwen zou hebben? En dit is het resultaat. Mijn versie van één of andere opscheppende rapper, zeg maar.»

HUMO Over opscheppers gesproken: u hebt ooit een aanvaring gehad met soulzanger John Legend, de man die bij de opnames van 'Later with Jools Holland' eiste dat u uw sigaar zou doven. U noemde hem een cunt en zei dat échte legendes geen artiestennaam als Legend kiezen. Heeft hij nu al gereageerd?

E. «Nog altijd niet, nee. Totaal niks. Zo stilaan begin ik me toch wel een béétje zorgen te maken (lacht).»

HUMO Opvallend: dit is alweer een nette eels-plaat: geen shits, fucks of motherfuckers te bekennen.

E.«Neen, niks. Ik ben een gezinsvriendelijke artiest tegenwoordig, hè.»

HUMO U werd ooit verplicht een gekuiste versie van 'It's a Motherfucker' uit te brengen...

E. «Compléét belachelijk.»

HUMO Ik heb anders goed gelachen met 'It's a Monstertrucker'. Maar waar ik naartoe wou: zou het, om die moraalridders terug te pakken, niet leuk zijn nu ook onwaarschijnlijk smerige versies van uw cleane platen uit te brengen?

E. «Kijk, dát noem ik nu eens een interessant idee. Heeft iemand dat ooit al gedaan? Ik dacht van niet. Ja, dan lijkt het me best doenbaar, voor de lol.

»Ach, dat hele gedoe is nog erger dan vroeger. Sinds die toestand rond de blote borst van Janet Jackson op de Super Bowl zijn radio- en tv-stations in de VS zo mogelijk nog méér op hun tellen gaan passen.»

HUMO Is het waar dat u vroeger weleens songs wegschonk, bij wijze van verjaardagsgeschenk bijvoorbeeld?

E. «Ja. Maar ik ben daarmee gestopt toen ik ontdekte wat voor een fout dat was.»

HUMO Fout? Mij lijkt het helemaal te gek een song cadeau te krijgen!

E. «Mja... Het liep toch niet altijd goed af. Ik heb ze soms aan de verkeerde mensen gegeven, denk ik (zwijgt).»

HUMO Hebt u nadien ooit één van die nummers uitgebracht?

E. «Ja. 'Manchester Girl', een nummer op één van de E.-albums (de platen die hij maakte voor hij met eels startte, red.) was er eentje.»

HUMO U hebt zelf geregeld covers opgenomen, maar vreemd genoeg zijn uw eigen songs zowat nooit gecoverd.

E. «Blijkbaar beginnen rappers mijn muziek nu te ontdekken voor samples. Maar traditionele covers zijn er inderdaad niet zo heel veel, al zal dat met de tijd wel veranderen. Ik denk dat het ermee te maken heeft dat mijn teksten vaak zo persoonlijk zijn, zo helemaal van mij alleen.»

HUMO U hebt nu al enkele jaren niet meer getourd. Was u het optreden beu?

E. «Min of meer. Bij het eind van élke tour weet ik heel zeker dat ik het nooit meer wil doen. Touren is een geweldig vermoeiende bezigheid, en het duurt soms een hele tijd voor je zo ver bent dat je weer de baan op wíl. En ik weiger op tournee te gaan alleen maar omdat dat nu eenmaal is wat muzikanten verondersteld worden te doen. Als je er niet met je hart bij bent, is het niet echt fair tegenover het publiek.»

HUMO Maar nu ziet u het dus weer helemaal zitten?

E. «Totaal! Helemaal! Al kan ik je helaas niet garanderen hoe lang dat gevoel blijft duren (lacht). Als je maar verveeld genoeg raakt, komt de zin om te touren automatisch terug.»

HUMO Kortom: leve de verveling!

E. «Yep. Boredom serves its purpose.»

HUMO In België speelt u op Pukkelpop: komt uw toch wel zeer persoonlijke getinte muziek op zo'n megafestival wel goed tot haar recht?

E. «O ja, dat hebben we toch al genoeg bewezen? Ik ben ook niet zo stom om op een festival als Pukkelpop met alléén maar mijn akoestische gitaar het podium op te stappen en dan te denken dat iedereen uit de bol zal gaan. Alhoewel: nu ik mezelf dat zo hoor zeggen, lijkt het me enorm interessant om net dát eens te proberen. Enfin, ik heb nog totaal geen idee hoe ik de komende tournee ga aanpakken. Da's het eerste wat ik meteen na deze interviewreeks eens ga uitvissen, zie.»

HUMO Tot op Pukkelpop dan maar?

E. «Tot op Pukkelpop.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234