Queen, Bo en Ijeoma, laatstejaars van het Stedelijk Lyceum Quellin, in 'Iedereen beroemd'

Nog tot deze zomer gunt ‘Iedereen beroemd’ wekelijks een inkijk in het leven van enkele laatstejaars van het Stedelijk Lyceum Quellin in Antwerpen, waar maar liefst 77 nationaliteiten – en 9 religies – samen op de schoolbanken zitten.

'Oude mensen zijn vaak zo onverdraagzaam'

HUMO Over het algemeen hebben scholen als die van jullie geen al te beste naam.

Bo «Dat merk ik soms ook, ja. Zelfs familieleden vragen me weleens of dat niet raar is, met zoveel verschillende nationaliteiten. Terwijl ik daar zelf totaal geen probleem mee heb, wel integendeel: ik vind het hier veel leuker dan op een ‘blanke’ school. Mensen die zo’n multiculturele school nooit hebben meegemaakt, hebben soms wat vooroordelen. Maar eigenlijk vormen we één grote, hechte groep. Iedereen is ook gewoon vriendelijk voor mekaar.»

Ijeoma «Ik praat inderdaad met iedereen. Het is niet van: ‘Iejw nee, die daar kan ik echt niet uitstaan.’»

Queen «Ik heb het gevoel dat we dit jaar nog hechter geworden zijn. Na zes jaar ken je elkaar door en door, hè.»

Bo «Veel van mijn vrienden ken ik al van de kleuterschool. Ze zijn blank en gaan ook naar een ‘blanke’ school. Soms maken ze weleens grappen over mij en mijn gemengde school, maar dat is vooral omdat ze dat zelf niet kennen.»

HUMO Zo’n ‘blanke’ school, zou dat iets voor jullie zijn?

Bo «Eén van onze klasgenoten is onlangs een tijdje naar zo’n school gegaan, maar na een maand is hij alweer teruggekomen: hij kon er maar niet wennen.»

Ijeoma «Volgens mij zijn ze daar ook heel andersdenkend, en zijn ze bijvoorbeeld minder verdraagzaam tegenover andere culturen. Terwijl je hier bij ons op school al die andere culturen net beter leert kennen. Op zo’n ‘blanke’ school wordt er misschien in theorie veel geleerd over diversiteit, maar je ervaart het zelf veel minder.»

Bo «Ik vind het wel grappig dat je nu ook over ‘zij’ en ‘wij’ spreekt, precies of het twee aparte kampen zijn. Misschien moeten we de leerlingen van zo’n multiculturele en zo’n blanke school maar eens goed door elkaar hutselen.»

HUMO Bo, jij bent met je lichte kleurtje zelfs een uitzondering hier op de speelplaats.

Bo «Ja, al heb je natuurlijk ook veel gekleurde leerlingen die hier in België geboren zijn. Maar in mijn jaar zijn er maar twee blanken. Tot mijn tweede middelbaar ben ik ook naar een ‘gewone’, blanke school gegaan, maar voor het derde jaar moest ik op zoek naar een nieuwe. Ik ben hier toen op snuffelstage gekomen en dat beviel me wel. Omdat ik zo enthousiast was, hebben mijn ouders me hier meteen ingeschreven. Ik had hun wel niet verteld dat het Lyceum Quellin zo multicultureel was – dat leek me gewoon niet belangrijk. Toen mijn ouders mijn school daarna voor de eerste keer bezochten, schrokken ze wel even: zoveel nationaliteiten bijeen! Maar als ik me hier goed voelde, waren zij ook content.»

HUMO Queen, jij woont nog niet zo heel lang in België?

Queen «Nee, nog maar zes jaar. Ik ben geboren in Ghana, maar op mijn 12de ben ik hierheen verhuisd. Op zich had ons gezin het daar wel goed – we waren niet arm of zo – maar het Ghanese onderwijs is heel slecht. Als je ouders superrijk zijn, kan je daar een goed diploma kopen, maar voor de rest ligt het niveau er heel laag. We zaten ook vaak met 40 kinderen in één klasje, terwijl we hier hoogstens met 25 moeten samenzitten.»

'Queen kwam op haar 12de naar België: 'Bangelijk, zo'n heel nieuw continent. Alles was hier zo anders. En zoveel blanke mensen!'

HUMO Vond je het oké om hierheen te verhuizen?

Queen «In het begin vond ik het jammer dat ik al mijn vrienden moest achterlaten. Het was ook wel bangelijk, zo’n heel nieuw continent. Alles was hier zo anders. En zoveel blanke mensen! (lacht) Gelukkig had ik mijn oudere broer en zus, die al vroeger met mijn vader waren overgekomen. Mijn moeder woont nog altijd in Ghana. Ze is politieagente, en wil daar nog een paar jaar werken voor ze naar hier komt. Maar als ze vakantie heeft, komt ze ons altijd bezoeken en we bellen elkaar elke dag. Mijn broer en zus hebben mij veel tips gegeven over hoe ik me hier moest gedragen. En uitgelegd dat op een waterkraan rood voor warm en blauw voor koud water staat.»

HUMO Waren er nog dingen waar je aan moest wennen?

Queen «Het viel me vooral op hoe netjes alles hier is: de wegen, de gebouwen... In Ghana zaten overal putten in de weg, terwijl hier alles keurig wordt onderhouden.»

HUMO Voel je je ondertussen al een beetje Belg?

Queen «Ja, al vindt vooral mijn vader het belangrijk dat ik mijn roots niet verloochen en alleen maar Belg ben vanaf nu. Daarom spreken we thuis ook nog steeds Ghanees. Zelf vind ik dat ook belangrijk: ik wil niet vergeten waar ik vandaan kom.»

HUMO En jij, Ijeoma? Jij bent hier geboren, maar hebt Nigeriaanse roots.

Ijeoma «Ja, mijn vader is daar geboren, maar hij is naar België gekomen en heeft hier mijn moeder leren kennen, een Vlaamse. Ze zijn vroeg gescheiden en heel veel tijd breng ik niet door bij mijn vader. Ik heb die Afrikaanse cultuur dus niet echt meegekregen, maar helemaal Belg voel ik me toch ook niet. Ik wil sowieso ooit naar Nigeria reizen, om het land waar ik vandaan kom te leren kennen.»

HUMO Naast 77 nationaliteiten, lopen hier ook 9 religies kriskras door elkaar. Zijn jullie gelovig?

Queen «Ja, ik ben protestants, al ga ik niet elke zondag naar de kerk.»

Ijeoma «Ik ben ook protestants, maar op school volg ik gewoon zedenleer, niet de protestantse godsdienstles, omdat ik pas recent écht ben gaan geloven. Daarvoor was ik ook al een beetje gelovig, hoor. Maar dat was toch meer omdat ik van mijn papa naar de kerk moest gaan. Vorig jaar heeft mijn vriendin Barbara me eens meegenomen naar haar protestantse kerk – en dat vond ik geweldig: de pastor daar kon heel goed vertellen en er werd voortdurend gedanst en gezongen. Sindsdien ga ik elke zondag met veel plezier naar de kerk.»

Bo «Ik volg hier op school de les zedenleer. Eigenlijk ben ik atheïst, deels omdat ik dat van thuis uit heb meegekregen. Maar als ik erover nadenk, geloof ik ook echt niet dat er meer is dan wat we om ons heen kunnen waarnemen.»

Queen «Hier op school wordt er, buiten het klaslokaal, eigenlijk heel weinig over religie gepraat. Moslimmeisjes mogen ook geen hoofddoek dragen, en wij als protestanten ook geen kruisje.»

Bo (fluistert naar Humo) «Al zondigen sommigen daar weleens tegen.»

Ijeoma «Met mijn gelovige vriendin, Barbara, praat ik soms over het protestantisme, maar hier op school praten we eigenlijk alleen tijdens de godsdienstles over ons geloof. (Lachje) Wanneer het moet, dus.»

'Pas toen ik naar België kwam, ontdekte ik dat sommige mensen holebi zijn'

HUMO Vooral gelovige jongeren zouden volgens een enquête niet erg tolerant zijn tegenover holebi’s. Merken jullie dat op school?

Ijeoma (knikt) «Religie heeft daar zeker iets mee te maken.»

Queen «In mijn cultuur mág het gewoon niet, homoseksualiteit. Toen ik nog in Ghana woonde, wist ik niet eens dat er zoiets bestond als gays. Daar werd gewoon niet over gesproken. Pas toen ik naar België kwam, ontdekte ik dat sommige mensen holebi zijn. Toen ik daarover met mijn vader praatte, zei hij dat homoseksualiteit niet goed was.»

Ijeoma «Van onze religie mag dat inderdaad niet, maar ik denk dat wij daarin wel wat breeddenkender zijn dan onze ouders. Wij tillen daar minder zwaar aan.»

HUMO Kennen jullie leeftijdsgenoten die holebi zijn?

Bo «Mijn moeder dacht een tijdje dat ík homo was.»

Ijeoma «Was dat niet omdat je altijd zo lang voor de spiegel stond?»

Bo «Ze vermoedde het in elk geval, en heeft me er ’s avonds aan tafel eens op aangesproken. Ik verzekerde haar dat ik op meisjes viel, maar ze bleef maar aandringen: ‘Wij zouden dat oké vinden, hoor, je mag dat gerust toegeven’ (lacht). Ik ken best veel holebi’s, maar hier op school eigenlijk niet.»

HUMO Hoe zouden jullie reageren als iemand van jullie vrienden zei dat hij of zij holebi is?

Queen «Ik zou die zeker niet verstoten, maar in het begin zou ik het wel wat raar vinden.»

Ijeoma «Mijn beste vriend is gay, en ik heb daar helemaal geen probleem mee.»

HUMO Hebben jullie al een lief?

Ijeoma «Bo en ik wel! Mijn lief is een Ghanees, net als Queen. Ik heb ’m via Facebook leren kennen. Hij is al even in beeld gekomen in ‘Iedereen beroemd’, maar hij durfde zelf niet te kijken (lacht).»

Bo «Mijn vriendin wilde liever niet op televisie komen, tenzij ik dat écht wou. Ik ken haar al langer, ze zat bij mij in het eerste middelbaar, maar pas onlangs zijn we verliefd geworden tijdens een feestje van mijn beste vriend. Mijn vriendin is blank – ze heeft blond haar en blauwe ogen – maar eigenlijk is ze voor één achtste Indonesisch. Haar zus heeft wel een donkere huidskleur.»

Queen «Wow, echt? Cool.»

'Er vindt ergens in de wereld een aardbeving plaats – en dan? Moet ik dat daarom absoluut weten?'


Para’s en Terroristen

HUMO Hebben jullie het tijdens de lessen vaak over de actualiteit?

Bo (zucht) «Daarnet nog twee uur lang: een heel overzicht van 2016, met alle rampen, aanslagen en aardbevingen van vorig jaar. Het waren er véél.»

HUMO Weten jullie nog hoe jullie die ene rampdag, 22 maart, hier op school beleefd hebben?

Bo «Volgens mij waren we die dag met een kunstproject bezig.»

Ijeoma «Ja, dat klopt. Ik weet nog dat ik naar school onderweg was, en andere leerlingen van alles zag lezen op hun smartphone over de bommen in Zaventem en Maalbeek. Ook in de klas hielden de leerkrachten ons op de hoogte van wat er aan het gebeuren was. En ’s middags mochten we niet naar buiten voor de lunch, dus gingen de leerkrachten broodjes voor ons halen.»

HUMO Merkten jullie dat de sfeer die dag anders was op school?

Queen «Sommige mensen waren wel bang, ik ook trouwens. Zo’n aanslag kan evengoed hier in Antwerpen gebeuren, hè.»

Bo «Ik niet, ik ben nogal nihilistisch ingesteld op dat vlak: als zo’n aanslag gebeurt, dan gebeurt-ie. En als ik dan bij de slachtoffers zit, of iemand van mijn familie: so be it. Als gewone burger heb je daar toch geen controle over.»

HUMO Op een boogscheut van jullie school passeerde ik daarnet twee para’s, die sinds de aanslagen over die gewone burger moeten waken.

Ijeoma «In het begin schrok ik daar een beetje van: ‘Wow, die hebben een echt geweer vast.’ Maar nu kijk ik daar al lang niet meer van op. Ze staan daar elke dag, hè. Ik vind het ook een beetje onnozel.»

Bo «Ik ook.»

Queen «Huh? Ik vind dat net heel goed. Zij beschermen ons toch tegen de terroristen?»

Bo «Ach, alsof zo’n paar para’s iets gaan helpen. Wie een aanslag wil plegen, laat zich daar echt niet door tegenhouden.»

Ijeoma «Ja, die terroristen weten toch al dat ze hoogstwaarschijnlijk gaan sterven tijdens zo’n aanslag. Volgens mij zijn die para’s er vooral om de mensen hier in Antwerpen een veilig gevoel te geven.»

Bo «Precies.»

HUMO Queen, jij zei dat je die 22ste maart behoorlijk bang was. Ben je dat nu soms nog?

Queen «Nee, nu niet meer. De weken na die aanslag ging ik na schooltijd altijd zo snel mogelijk naar huis, omdat ik niet te lang op straat durfde te blijven hangen. Maar die angst is gelukkig weer weggegaan.»

Ijeoma «Dat is ook wat die terroristen willen, natuurlijk: dat we altijd bang zijn. Ik vind niet dat we daaraan mogen toegeven.»

Bo «Na die aanslag op de kerstmarkt in Berlijn was mijn moeder anders weer heel bang. Ik was de avond nadien langs de kerstmarkt in Antwerpen gefietst. Toen ik thuiskwam was ze in alle staten: (schril) ‘Dat is wel een hotspot, hè Bo!’

»Maar ik schrok er ook van hoeveel jongeren zich vlak na de aanslagen in Zaventem angstig gedroegen. Sommigen begonnen zelfs spontaan te huilen, omdat ze bang waren dat zoiets ook in Antwerpen zou gebeuren. Terwijl ik net dacht: er is nog maar juist een aanslag geweest, de kans is net kleiner dat er weer eentje komt.»


Bange bejaarden

HUMO Bo, jij slaakte daarnet een diepe zucht toen ik over de actualiteit begon. Kijken jullie soms naar het journaal?

Bo «Nauwelijks. Als mijn ouders naar het journaal zitten te kijken, ga ik meestal naar mijn kamer. Wanneer er écht iets belangrijks is gebeurd, hoor ik het daarna wel van mijn vader, maar voor de rest interesseert het me weinig.»

Ijeoma «Vroeger keek ik vaak mee met mijn moeder als die naar het journaal zat te kijken, maar sinds vorig jaar heb ik daar minder tijd voor.»

Queen «Ik kijk bijna nooit, ook omdat het me niet echt interesseert. Via vrienden vang ik soms wel iets op – of via Facebook.»

Ijeoma «Ja, ik volg ook HLN.be op Facebook. Als er iets groots gebeurt, lees ik het daar wel.»

HUMO Op het vlak van nieuws hebben jullie dus geen last van fomo – fear of missing out?

Bo «Pff, nee. Er vindt ergens in de wereld een aardbeving plaats – en dan? Zulke dingen gebeuren nu eenmaal. Moet ik dat daarom absoluut weten?»

HUMO En wat met zo’n aanslag in ons land, waardoor jullie ’s middags niet naar buiten mogen? Dan komt het nieuws toch heel dichtbij?

Bo «Dat is zo, maar ik weiger me daardoor bang te laten maken. Hetzelfde geldt voor al die onheilsberichten die je op het journaal ziet.»

Ijeoma «Het is inderdaad alleen maar kommer en kwel als je naar het nieuws kijkt. Alsof er in de wereld alleen maar slechte dingen gebeuren.»

Bo «Wat was er vorig jaar voor positief nieuws op de televisie? Dat België een paar medailles op de Olympische Spelen had gewonnen, dat was het zowat.»

Ijeoma «Het draait ook elke dag rond dezelfde thema’s: de vluchtelingencrisis en de aanslagen. Dat wordt een beetje, eh, vervelend, zeker omdat we daar op school ook al de hele tijd mee bezig zijn.»

Bo «Tijdens de les Engels zijn we wel bezig geweest met de verkiezingen in Amerika. En bij geschiedenis kregen we de hele geschiedenis van de Belgische politieke partijen voorgeschoteld.»

Ijeoma (valt uit de lucht) «Ja? Hebben wij dat gezien?»

Queen «Maar ja, gij! Over de N-VA en zo.»

HUMO Volgens Humo’s recente jongerenenquête is maar 15 procent van jullie leeftijdsgenoten geïnteresseerd in politiek.

Bo «Ik heb al dat gedoe afgezworen tot ik 18 ben. Bij ons thuis aan tafel ging het altijd over politiek, tot ik eens geprotesteerd heb: ‘Stop daar nu eens mee!’ Als ik 18 ben en moet gaan stemmen, zal ik me er wel in verdiepen, maar laat me tot dan alsjeblieft nog even met rust. Ik weet dan ook amper waar elke Belgische partij precies voor staat.»

Queen «Mij interesseert dat ook allemaal niet.»

Ijeoma (voorzichtig) «Mij wel een beetje. Ik vind het belangrijk om te weten waar elke partij voor staat. Soms kan ik me ook kwaad maken over politieke beslissingen. Gisteren hoorde ik bijvoorbeeld nog een voorstel van een partij – ik weet niet meer precies welke – om het aantal studierichtingen in het middelbaar onderwijs terug te schroeven. Wat een slecht idee! De N-VA was tegen dat voorstel gekant, en ik ook. (Snel) Ook al ben ik voor de rest niet zo voor die partij.»

HUMO Jullie naderen stilaan de stemgerechtigde leeftijd. Wat zijn jullie dan van plan in het stemhokje?

Bo «Als het zover is, ga ik me zeker informeren.»

Ijeoma «Ik ook, want ik wil er zeker van zijn dat ik op de juiste persoon stem. Blanco stemmen zou ik sowieso nooit doen, want dan steun je automatisch de meerderheid. Wie weet geef ik mijn voorkeur dan aan iemand die het helemaal niet verdient.»

Bo (kucht) «Vlaams Belang.»

Ijeoma «Dat is die extreem-rechtse partij, niet? Veel van hun aanhangers zijn racistisch, al denk ik dat de vluchtelingenstroom hen ook weer populair heeft gemaakt. Sommige Vlamingen zijn bang dat die mensen naar hier komen om aanslagen te plegen. Mijn moeder zegt dat soms ook: ‘Als ze die aanslagen hadden willen vermijden, hadden ze al die vluchtelingen hier maar niet moeten binnenlaten.’ Ik ben het daar niet mee eens, maar ja: daar met haar over discussiëren heeft toch geen zin.»

HUMO Vinden jullie dat ons land vluchtelingen moet opvangen?

Bo «Ja, dat is toch normaal? Ik bedoel: die mensen zijn letterlijk op de vlucht voor oorlog, dan moet je ze toch helpen? Waar ik minder begrip voor heb, is als vluchtelingen eisen gaan stellen over het land waarin ze worden opgevangen. Dat ze bijvoorbeeld alleen maar naar Duitsland willen omdat hen dat economisch beter uitkomt. Dan vlucht je niet meer uit noodzaak.»

Queen «Ze moeten inderdaad blij zijn met de opvang die ze krijgen.»

HUMO En als ze hier willen blijven, moeten ze zich dan integreren?

Ijeoma «Ik vind dat je op z’n minst de taal moet kunnen spreken. Bij mijn vader merk je dat Nederlands niet zijn moedertaal is, maar hij kan zich wel voldoende uitdrukken om een conversatie te voeren.»

Bo «Taal is belangrijk, ja. Maar op cultureel vlak mag iedereen voor mijn part zichzelf blijven. Moslimvrouwen die naar hier komen, mogen gerust hun hoofddoek dragen, bijvoorbeeld.»

HUMO Ondervinden jullie weleens dat sommige Vlamingen minder tolerant zijn?

Ijeoma «Hier in de stad Antwerpen valt dat goed mee, omdat er, net als op onze school, zoveel nationaliteiten door elkaar lopen. Maar toen ik nog maar net in Borsbeek woonde, voelde ik me soms wel bekeken. Borsbeek is maar een klein dorp, en op straat zie je voornamelijk oude, blanke mensen rondlopen. Die staarden mij in het begin vaak aan.»

Queen «In Boom, waar ik woon, zie je ook maar weinig zwarten op straat. De mensen kijken er soms ook een beetje raar. Of als ik met mijn broers mijn zus ga bezoeken, die in Hasselt studeert: daar wonen precies alléén maar blanken! Als we daar met z’n vieren rondlopen, zie je mensen weleens kijken: Wat komen jullie hier doen? (Haalt schouders op) We trekken ons dat gewoon niet aan.»

'Mijn oma vraagt mij elke keer als ik haar bezoek of dat wel veilig is, zo'n school vol moslims'

HUMO Blijft het bij kijken, of hebben jullie ook al racistische opmerkingen moeten slikken?

Queen «Nee, ik denk dat mensen daarvoor te bang zijn van mij. Je ziet ze van alles denken, maar ze durven het niet luidop te zeggen.»

Ijeoma «Soms vragen mensen aan mijn moeder of ze ons geadopteerd heeft – alsof het zo vreemd is dat ze als blanke vrouw donkere kinderen heeft! En een vriendin van mij heeft weleens negatieve opmerkingen gekregen op haar hoofddoek, van een bejaarde blanke man. Die zijn vaak bang van moslims, omdat ze denken dat dat allemaal terroristen zijn.»

Bo (rolt met ogen) «Oude mensen zijn vaak zo onverdraagzaam. Ze horen dat één moslim een aanslag heeft gepleegd, en dus vertrouwen ze geen enkele moslim meer. Vooral oude mensen die in een klein dorp wonen, kunnen heel intolerant zijn. Mijn oma vraagt mij bijvoorbeeld elke keer als ik haar bezoek of dat wel veilig is, zo’n school vol moslims.»

Ijeoma «In het weekend werk ik bij de bakker in Borsbeek, en één van de vaste klanten daar is een oud vrouwtje dat altijd tegen mij begint te praten. Onlangs nog heeft ze bijna een halfuur staan uitleggen waarom de jongste generatie – mijn generatie – niet deugt. In haar tijd, toen België nog geen lidstaat was van de EU, was alles veel beter. Nu, met al die vluchtelingen, is ons land volgens haar helemaal naar de knoppen.»

HUMO Heb je haar van antwoord gediend?

Ijeoma (zet grote ogen op) «Nee, ik heb haar gewoon laten uitspreken: klant is koning, toch?»


Een nieuwe oorlog

HUMO Zien jullie de toekomst ook zo somber in?

Bo «Ik geloof wel dat er nog veel slechte dingen zullen gebeuren, zoals de aanslagen van vorig jaar, voor het weer beter wordt.»

Queen «Trump zal ook niet helpen.»

Ijeoma «Zeker nu hij vriendjes wil worden met Poetin

Bo «Inderdaad. Ik ga me met deze mening niet populair maken, maar misschien ben ik wel voorstander van een nieuwe oorlog.»

Queen (gechoqueerd) «Wat?!»

Bo «Laat me even uitspreken: een oorlog is eigenlijk een soort reset button. De periode daarna gedragen mensen zich altijd beleefder, omdat ze dan weer beseffen dat ze maar beter met elkaar leren opschieten. Vandaag is het duidelijk weer steil bergaf aan het gaan met onze wereld, dus: waarom niet nog eens op die reset button duwen? Volgens mij zal het er ook echt van komen, een nieuwe oorlog.»

Queen «Maar dan gaan er zoveel mensen dood!»

Bo «Tja, er zijn wel vaker veel mensen doodgegaan. Volgens mij is het de enige manier om iedereen weer helder aan het denken te krijgen. Nu blijft iedereen zich koppig achter zijn eigen mening verschansen, zonder naar de ander te luisteren.»

Queen «Oké, daarin heb je wel gelijk. Al vind ik nog steeds niet dat er een oorlog moet komen!»

Ijeoma «Ik ook niet, maar ik volg Bo als hij zegt dat het eerst slechter moet worden, voor we weer beterschap krijgen. Zeker met Donald Trump als nieuwe president van Amerika houd ik mijn hart vast.»

HUMO Voor drie mensen die de actualiteit nauwelijks volgen, hebben jullie er wel klare meningen over.

Bo (droog) «Omdat we al die dingen hier op school hebben gezien, natuurlijk.»

HUMO En jullie eigen toekomst? Hebben jullie al nagedacht over wat jullie gaan doen als jullie middelbareschooltijd erop zit?

Ijeoma «Ik wil graag rechten gaan studeren, en later advocaat worden. Daar droomde ik als jong meisje al van: mensen verdedigen die iets mispeuterd hebben. Ik vind dat iedereen recht heeft op een tweede kans.»

Bo «Ik weet alleen wat ik alvast niet wil gaan studeren: talen of biologie.»

Queen «Ik wil sowieso een wetenschappelijke richting gaan volgen. Ik ga mijn kans wagen bij het ingangsexamen geneeskunde. Als dat niet lukt, wil ik graag laborante worden.»

'Bo: 'Ik ben klaar om thuis te vertrekken. Niet dat ik ruzie heb met mijn ouders, maar ik snak stilaan naar wat zelfstandigheid.'

HUMO Zouden jullie graag op kot gaan?

Bo «Ja, ik ben klaar om thuis te vertrekken. Niet dat ik ruzie heb met mijn ouders, maar ik snak stilaan naar wat zelfstandigheid.»

Ijeoma «Als ik hier in Antwerpen ga studeren, hoef ik niet per se op kot. Dat is dan toch maar geldverspilling.»

Queen «Inderdaad. Ik blijf volgend jaar ook gewoon thuis wonen.»

'Ik wil later een walk-in closet, met één kant voor mijn man en één kant voor mij. En véél schoenen'

HUMO Hebben jullie nog grote dromen voor wat er daarna komt?

Queen «Die vraag heeft Lidewij ons ook gesteld. Ik zou later heel graag een walk-in closet hebben, zo’n grote inloopkast met dan één kant voor mijn man en één kant voor mij. En véél schoenen. Dan word ik dokter, maar wel zo eentje die er elke dag perfect gestyled uitziet.»

Ijeoma «Ik wil gewoon een gezin stichten en gelukkig zijn. Liefst met twee kinderen, of met vier. Maar geen drie!»

Bo «Als het even kan, ga ik later ergens anders wonen. Onlangs ben ik met mijn ouders naar Singapore op vakantie geweest – daar zou ik wel willen wonen. Ik ben het hier in België een beetje beu. Plus: ik heb het heel snel koud.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234