null Beeld

Queens Of The Stone Age - ...Like Clockwork

Dat Queens of the Stone Age de grote droogte die na, of misschien zelfs al tijdens ‘Lullabies to Paralyze’ werd ingezet nog te boven zou komen, daar hadden wij geen anderhalve eurocent op ingezet. Helemaal niet nadat we de vooruitgeschoven single ‘My God Is the Sun’ hadden gehoord. Als dit het ‘Make It wit Chu’ van deze plaat moest voorstellen, hoefden we ze misschien niet eens te horen.

Toch gedaan. ‘…Like Clockwork’ is niet dat soort plaat. Geen ‘Era Vulgaris’ dat gered werd door die ene single en tweeënhalve albumtrack. ‘...Like Clockwork’ is een plaat met tien songs waarvan we er geen enkele meer zouden willen missen. Wie waarop meespeelt – de hele vrienden- en familiekring passeert de revue, van Dave Grohl over mevrouw Josh Homme Brody Dalle tot Alex Turner en ouwe getrouwe Nick Oliveri – is niet zo belangrijk. Niemand springt eruit, zelfs Elton John niet, toch als springer geboren.

Trent Reznor springt er wel uit. In ‘Kalopsia’, een modern industrieel rockduet. De song begint ergens in de verte en blijft op de vlakte tot Reznor binnenkomt, een lucifer in een emmer benzine gooit en Homme een paar pertinente vragen toebrult: ‘Oh why you so sad? What have they done?’ En dan Homme­ weer, over zijn valiumbeat: ‘And I, that I can’t control, I don’t even try, why would I?’ Ook geen slechte vraag. Maar wat levert het op? Alvast de meest gewaagde song van ‘…Like Clockwork’, en knal in het midden.

Vooraan zit het swingende ‘I Sat by the Ocean’, dat vrolijker klinkt als je niet naar de ongemakkelijke woorden luistert. ‘If I Had a Tail’ wordt aangesneden met een zompige beat, een lijzige gitaar, en woorden die een wandeling in het park aankondigen: ‘Giuchie, giuchie, oh la la, I wanna suck, I wanna lick’. Als Homme de innerlijke hond uitlaat, wil hij tegen elke boom gepist hebben, overal hebben opgezeten. ‘My God Is the Sun’ werkt hier, in het oog van de storm, ineens wél.

De tweede helft, post-‘Kalopsia’, begint met ‘Fairweather Friends’, géén duet met Elton John. Wie goed luistert, hoort hem in de backings met een voor hem ongebruikelijke schreeuw. Elton op het droge – ze zullen hem die pianopartij van één noot toch niet hebben laten spelen? Met ‘Smooth Sailing’ lijken de demonen weer enigszins achter slot en grendel te zitten. ‘It’s all smooth sailing, from here on out’. Een plan of een droom?

‘Shock me awake / Tear me apart / I go missing / No longer exist / One day I hope / I’m someone you miss’. ‘I Appear Missing’ is dat, het voorlaatste wapenfeit, als de titelsong nog moet komen. Een ballad, bij gebrek aan een beter woord, maar geen liefdeslied. ‘Most of what you see my dear is purely for show / Holding on too long is just fear of letting go / Because not everything that goes around comes back around you know’.

Soms is dat goed, Josh, soms ook niet. Aan ons heb je niks. En ons, dat ben ik.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234