R.E.M. - Collapse Into Now

Net toen het ernaar uitzag dat we R.E.M.
definitief mochten afschrijven, sloeg het trio uit Athens in 2008 even verrassend als keihard terug: 'Accelerate' was een splinterbom, hun beste plaat in tijden. Dus keken wij ditmaal wél reikhalzend uit naar de opvolger. Aan de sterren hierboven kon u al aflezen dat 'Collapse Into Now'
niet teleurstelt: geen enkele slechte song, zelfs geen middelmatige. Maar een full strike is het evenmin, omdat sommige songs iets te nadrukkelijk ouder werk echoën.

Met een beetje overdrijving en slechte wil zou je 't een best of met nieuwe titels kunnen noemen. Zo had 'Überlin' (góéie nieuwe titel, dat wel), dat te veel op 'Drive' leunt, net als 'Every Day Is Yours to Win' niet misstaan op 'Automatic for the People': een compliment, maar die plaat hébben we al. En 't is dat 'It Happened Today' alleen door de Elysische samenzang tussen Michael Stipe , Mike Mills , Eddie Vedder en Joel Gibb (van The Hidden Cameras ), z'n door vurig koper opgetilde finale en de alom geestdriftige sfeer al gewéldig is, want die mandoline had Peter Buck onaangeroerd mogen laten.

Wij horen Buck liever zijn zwarte Rickenbacker geselen, zoals in 'Discoverer' , 'That Someone Is You' en het schijnbaar uit 'Green' weggelopen, diamant splijtende 'All the Best' - waarin R.E.M. laat horen dat het vuur van 'Accelerate' bij vlagen nog hoog oplaait. Maar de rustpunten zijn ditmaal veel talrijker. Zoals het aan - sorry, we kunnen het ook niet helpen - 'How the West Was Won and Where It Got Us' herinnerende 'Me, Marlon Brando, Marlon Brando and I' , het rond een weemoedige piano opgetrokken 'Walk It Back' en de sombere afsluiter 'Blue' ,met Patti Smith en haar gitarist Lenny Kaye in een glansrol. Of 'Oh My Heart' , een vervolg op 'Houston', de drie jaar oude klaagzang voor New Orleans: 'If the storm doesn't kill me, the government will' zong een bittere Stipe toen; dit keer klinkt hij een stuk opgeruimder: 'The storm didn't kill me, the government changed'. Het is de enige politieke noot tussen vooral persoonlijke teksten, waarvan we soms niet eens wíllen weten wat hij ermee bedoelt ('Mine smells like hu, hu, hu, honey, uh!').

Een deel van 'Collapse Into Now' is opgenomen in de legendarische Hansa Tonstudio in Berlijn, waar heel wat schoon volk (Bowie , Cave ,U2 )al essentiële platen inblikte, maar die volgens Buck vooral gekozen werd omdat Stipe zin had in een zomertje clubben. Daarbij liep hij de in de Duitse hoofdstad residerende Peaches tegen het ranke lijf, waarop hij haar prompt naar de studio noodde voor de backings van de rücksichtslose gitaarsong 'Alligator_Aviator_Autopilot_Antimatter' , die zo weggelopen lijkt uit 'Life's Rich Pageant'.

Is het u opgevallen dat wanneer we hier naar andere platen verwijzen, het stuk voor stuk onverslijtbare R.E.M.-classics zijn, en niet een sof à la 'Around the Sun'? Sta ons daarom tot slot - de eindredacteur staat al over onze schouder mee te lezen - deze woordspeling toe: 'Collapse into Now' is een klassieke R.E.M., maar geen klassieker.

Beluister:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234