null Beeld

R&S Label Night: 'Synkro'

Geen idee waar u zich dezer dagen laat omverblazen, maar op 11 en 12 december moet u in de Antwerpse club Ampère wezen, alwaar het tussen Gent en Londen hinkende label R&S podium en deejay booth bezet zal houden.

Joe McBride «Voor alle duidelijkheid: ik kom een potje deejayen, want mijn liveset is nog lang niet klaar. Elektronische muziek naar het podium vertalen is geen kattenpis: je moet opnieuw de studio in om je tracks te ontmantelen en de onderdelen vervolgens weer in elkaar te puzzelen, liefst op zo’n manier dat je ze achteraf makkelijk uit een keyboard of controller tevoorschijn kunt toveren. Nu ja: veel collega’s zijn daar te lui voor. Ze mikken de hele zwik in hun computer en laten een softwarepakket het harde werk doen, waarna ze de hort op gaan en doodleuk het woord ‘live’ achter hun naam plakken. (Trekt een vies gezicht) Daar pas ik voor.

»Ach, met deejayen is het niet anders: het is niet omdat je een handvol nummers in de computer gooit en ze met software aan elkaar lijmt dat je een goeie set speelt, hè? Als je een troep dansende mensen mee op reis wil nemen, moet je goed nadenken over de platen die je kiest, en blijven experimenteren. Ik spendeer alleszins veel tijd aan het uitzoeken van nummers die je op het eerste gehoor nooit na elkaar zou draaien, maar die je toch kunt combineren in een club.»

HUMO Klinkt heel gedienstig. Nooit zin om pakweg het snerpende ‘Ventolin’ van Aphex Twin op te leggen, gewoon omdat je daar zin in hebt?

McBride «Nee. Als een organistor Synkro boekt, dan moet hij er toch een beetje op kunnen rekenen dat ik dingen draai die in de lijn van Synkro liggen, nee? Ik bedoel maar: ’t is vast heel geestig om de tent te zien leeglopen, maar ik weet wel zeker dat ze me geen tweede keer vragen. Pas op: als ik niet van mijn muziek moest leven, dan konden ze allemaal de boom in en draaide ik de hele avond metal, noise, krautrock en rare ambient. Maar helaas heb ik geen job buiten de muziek waarop ik kan terugvallen: als ik weirde shit wil horen, dan moet ik dat maar thuis doen (lacht). Serieus: ik beschouw het ook een beetje als mijn plicht om de mensen te amuseren. Als ze naar een club gaan om te dansen, dan moet ik ervoor zorgen dat ze kunnen dansen; je kunt ze hoogstens wat straffe nummers voorschotelen die ze nog niet kenden.»

undefined

null Beeld

'Als ik weirde shit wil horen, dan moet ik dat maar thuis doen'

HUMO Als je liveset voor ‘Changes’ klaar is, speel je ’m dan even in de knusse setting waarin het Gentse elektronicaduo Gamelan Voices optreedt – liggend, hangend en zittend op tapijten, met gedimd licht en muntthee binnen handbereik?

McBride (lacht) «Klinkt geweldig: alsof ik in mijn huiskamer zou zitten. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik heb de allerheftigste ervaringen met muziek altijd beleefd als ik in mijn eentje naar een plaat zat te luisteren – alleen dan maak ik een echte connectie met muziek. ’t Staat iedereen vrij ‘Changes’ tot zich te nemen op de wijze die hij of zij verkiest, maar voor mij komt-ie het best tot zijn recht als je ’m thuis onder de koptelefoon beluistert. Mijn muziek vertaalt zich nu eenmaal minder goed in een clubomgeving. Het is geweldig om in een club met je armen te zwaaien terwijl je wacht op de volgende drop, maar het is echt niet de enige manier om door muziek omvergeblazen te worden. Veel hedendaagse muziek is ontworpen om snel geconsumeerd te worden, maar de muziek die mij het meest aanspreekt, pakt je niet van bij de eerste beluistering. (Grinnikt) Meer nog: als je ze meteen vat, trekt ze waarschijnlijk op geen zak.»

HUMO Aan nummers als ‘Changes’ en ‘Let Me Go’ te horen, heb je onmiskenbaar een slag van de Burial-molen gehad.

McBride «Klopt. Hij is natuurlijk niet de enige die me zwaar beïnvloed heeft, maar ik bewonder ’m mateloos. Vooral omdat hij één van de enige elektronicaproducers is die erin slaagt zijn gevoelens bijna letterlijk te verklanken – je weet als luisteraar hoe hij zich voelde toen hij aan zijn muziek werkte.»

HUMO Je labelgenote Paula Temple – ook present in Ampère – schreef onlangs op haar Facebookpagina dat ze had moeten huilen toen ze aan haar remix van Finks ‘Pilgrim’ werkte.

McBride «Snap ik heel goed. Soms zit je heel diep in je eigen nummer verzonken en word je plots geraakt door één of andere klank; dan kunnen fysieke reacties niet uitblijven. Ik heb dus ook weleens zitten janken in de studio.»


Tickets voor de Antwerpse club Ampère kan u hier kopen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234