'Radio Gaga' op Canvas

Wie Radio Gaga geen sympathieke, hartverwarmende televisie vindt, moet dringend aan een baxter antizuur gaan hangen.

Toen Radio Gaga twee weken geleden werd voorgesteld op de najaarspersconferentie van Canvas, waren Michel Vanhove van het productiehuis De chinezen, dat de reeks maakte, en Canvas-nethoofd Paul Peyskens tot tranen toe geroerd. Tikje overdreven, vonden we. Maar na één aflevering op een kleiner scherm, in de beslotenheid van onze huiskamer, moeten we die mening herzien: Radio Gaga is uw aandacht en ontroering best waard.

Met een plooicaravan die dienstdoet als radiostudio reizen theatermakers Dominique Van Malder en Joris Hessels van de ene microkosmos naar de andere, om de bewoners plaatjes te laten aanvragen en hen en passant enkele zieleroerselen te ontfutselen. Tussendoor krijgen we beelden te zien van de betreffende microkosmos, terwijl een transistorradiootje de krakende stemmen van Dominique en Joris de ether in stuurt via een tijdelijke fm-frequentie.

Het klinkt als de xl-versie van een rubriek uit Iedereen Beroemd en dat is het eigenlijk ook: miniatuurtjes van levens die aaneengeregen worden door hetzelfde lot – in dit geval: een plek waar de meesten niet per se zelf voor gekozen hebben. Zo houdt de radiokaravaan onder meer halt in een bejaardentehuis, een internaat, een psychiatrisch ziekenhuis, een asielcentrum en een Waals dorpje – toch ook een plek waar de bewoners het vaak niet voor het kiezen hebben.

Bij de eerste halte, het revalidatiecentrum in Pellenberg, loerde de snik echter nogal nadrukkelijk om de hoek. Zeker toen de dertienjarige Dany, een ontwapenende praatvaar die zwaar verbrand geraakte nadat hij met benzine had gespeeld, zich na een kleffe jingle excuseerde bij zijn mama. Of toen Albert 'Ik hou van jou' van Dana Winner opdroeg aan zijn vrouw Ria, die na een banale val vanaf haar kin verlamd geraakte. (Bekijk hier die scene)

Georges, een wat nukkige zeventiger wiens beide benen werden afgezet na een infectie, kon maar moeilijk wennen aan zijn nieuwe status als invalide: 'Altijd zelfstandig geweest, altijd gecommandeerd. Nu moet ik vragen.' Zijn nukken vonden echter geen gehoor – niet bij zijn vrouw, niet bij zijn familie, niet bij de kine, die hem allemaal op het hart drukten te focussen op wat hij wél nog kan. 'Dat kan allemaal wel zijn', bromde hij, 'maar ik moet leren om een oude mens te zijn.' Punten voor Georges: soms draait de medische molen gewoon te snel.

Het presenteren gaat Dominique en Joris prima af. Nooit werd het gênant en als kijker voelde je vaker wel dan niet het ongemak dat gepaard gaat met het gepulk naar persoonlijke details. Het duo bediende zich van een soort voorzichtige stunteligheid die haar effect op de bewoners niet miste – al stond de handrem soms te hard aangetrokken.

Voor wie tijdens het programma al niet overstag ging, hakte de uitsmijter erin: een genadeloze parallelmontage liet zien hoe Frans met veel moeite zijn rolstoel in de koffer van zijn monovolume duwde, om zich daarna aarzelend via het dakrail van zijn auto naar de bestuurdersstoel te hijsen. Ondertussen haalden Dominique en Joris fluks de zendmast naar beneden, klapten ze hun caravan weer in elkaar en reden ze weg – goed gezien van de monteur.

Veel viel er in de eerste aflevering van Radio Gaga niet te lachen – wat meer zelfrelativering, zoals de titel suggereert, had gerust gemogen. Wellicht iets voor één van de volgende weken, want dan zit Radio Gaga in een Oostends bejaardentehuis voor zeelieden. Haha!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234