null Beeld

Radja Nainggolan: voetbalgod in Sardinië

In Cagliari – en bij uitbreiding in heel Sardinië – dragen ze hem op handen, en ook in Indonesië, het land van zijn vader, is hij onmetelijk populair. Enkel België blijft nog achterwege, maar dat is een kwestie van tijd: voetballer Radja Nainggolan is een guerriero – een vechter, onverzettelijk op en naast het veld.

Het leven heeft de jongen uit Antwerpen, die als kind zijn alleenstaande moeder zag kampen met financiële problemen, niet gespaard. ‘Ik vind het verschrikkelijk als ik zie dat mensen hetzelfde meemaken.’

Geen regen of ander somber herfstweer op Sardinië, wel een stralende zon en temperaturen rond de 25 graden. ‘Zelfs in winter is het hier aangenaam, het kwik daalt nooit onder de tien graden,’ vertelt Radja Nainggolan (25) op zijn terras met zicht op de baai van Cagliari. We zijn op bezoek in zijn nieuwe en ruime appartement in de binnenstad, en we komen precies op het goede moment: vandaag liet Marc Wilmots weten dat er opnieuw plaats voor hem is bij de Rode Duivels voor de oefenwedstrijden tegen Colombia (hij zag zijn ploegmaats vanop de bank verliezen met 0-2) en Japan. ‘Het werd tijd,’ reageert hij fijntjes, waarna hij meteen doorgaat over hoe paradijselijk mooi dit eiland wel is, en hoe hij geniet van de warmte van de mensen.

Radja Nainggolan «Sardijnen zijn heel trots van inborst, ze stellen hun cultuur en hun volk boven die van het vasteland. Ze bezitten veel minder dan het gros van de Italianen, er is hier veel werkloosheid, maar ze zijn tevreden met het weinige dat ze hebben. En dat vind ik wel mooi. We spelen met Cagliari voor de eer van het hele eiland. Ik krijg veel respect van de mensen, en ik probeer zo veel mogelijk terug te geven.»

»Ze zijn hier wel kritisch: als het goed gaat, kan ik me alles permitteren. Maar o wee als ze me nu – we hebben drie keer op rij verloren – na 11 uur ‘s avonds op een terrasje zouden spotten. Het is een klein eiland, iedereen weet meteen alles.»

HUMO Giorgio, een krantenverkoper die we tegenkwamen in het centrum, staat erop dat je blijft: jij moet Cagliari op je eentje zien te redden.

Nainggolan (lacht) «Ik geef de mensen graag aandacht. Mocht ik het niet gemaakt hebben, dan zou ik het ook geweldig gevonden hebben om eens met een profvoetballer te kunnen praten.»


Jeugd op Linkeroever

Zijn tweejarige dochter Ayscha onderbreekt ons gesprek, ze heeft een beetje aandacht nodig. Haar moeder is een vrouw van het eiland – sinds zijn huwelijk is Nainggolan nog populairder dan hij al was. Moeiteloos schakelt hij over van het Italiaans naar de lingua franca – plat Antwerps. Op de achtergrond vrolijk gekwetter van vrienden die op bezoek zijn en de televisie die op een Italiaanse show staat afgestemd.

HUMO Je was amper 17 toen je in de Serie B voor Piacenza ging spelen. Waarom ben je zo vroeg naar Italië getrokken?

Nainggolan «Omdat ik er de kans toe kreeg: een Italiaanse makelaar had me toevallig zien spelen, en ze boden me een contract aan. Aangezien we thuis met zware financiële problemen kampten, ben ik er meteen op in gegaan. Ik kreeg 1.400 euro per maand, waarvan ik de helft opstuurde naar mijn moeder. Alles wat ik kon missen, ging naar haar. Bovendien kon ik ook op sportief gebied enorme stappen zetten. Ik speelde bij de jeugd van Germinal Beerschot, maar daar was geen geld voor een contract.

»Ik was helemaal niet klaar om op eigen benen te staan, maar alleen gaan wonen heeft een man van mij gemaakt. De eerste zes maanden kampte ik voortdurend met heimwee, ik wilde alleen maar naar huis, maar daar wou mijn broer niet van weten: ‘Je blijft ginder of ik breek je benen,’ zei hij altijd aan de telefoon (lacht). Hij is de enige persoon van wie ik ooit bang ben geweest, dus ben ik maar gebleven. Ik ben hem er nog altijd dankbaar voor, maar gemakkelijk was het niet: ik sprak de taal niet, en aan het karaktervoetbal dat ze hier spelen, geraak je niet meteen aangepast.»

HUMO Hoe was de financiële toestand van je moeder zo zorgwekkend geworden?

Nainggolan «Toen ik vijf jaar was, is mijn vader plots naar Indonesië teruggekeerd, maar niet zonder ons eerst op te zadelen met een hoop schulden. Mijn moeder heeft heel mijn jeugd gewerkt om het hoofd boven water te houden, en om ons toch maar íéts te kunnen geven. We woonden met z’n vijven in een klein appartementje op Linkeroever. Overdag had ze een job bij een kuisfirma, daarna werkte ze nog tot middernacht als serveerster in een café. We zagen haar nooit, en als we haar zagen, was ze altijd bekaf. Fysiek was zoiets natuurlijk niet vol te houden.»

HUMO Ze is twee jaar geleden overleden.

Nainggolan «Toen ik hoorde dat ze kanker had, heb ik het echt lastig gehad om door te gaan met profvoetbal. Ik was ver van huis, en vooral mijn zus had het zwaar – dat maakte het voor mij extra moeilijk.»

HUMO Je moeder heeft voor euthanasie gekozen. Had je het daar moeilijk mee?

Nainggolan «Ik denk dat het in haar geval de beste keuze was. In een katholiek land als Italië is euthanasie niet legaal, hier is dat hetzelfde als iemand doden. Maar het heeft ervoor gezorgd dat ze minder pijn heeft moeten lijden, en vooral: we hebben allemaal bewust en op een mooie manier afscheid van mekaar kunnen nemen. Ik weet niet of dat anders mogelijk was geweest.»

HUMO Heb je nog lang met haar gepraat?

Nainggolan «Ja, we hebben nog de hele nacht gebabbeld. Iedereen lag gezellig met elkaar te kletsen, alsof het een gewone familiebijeenkomst was. Tot dan opeens het moment kwam, en ook het besef.

»De avond voordien had ik na mijn wedstrijd het vliegtuig gemist. Verschrikkelijk natuurlijk, maar gelukkig ben ik nog op tijd bij haar geraakt. ‘Ik zal de bal voor je klaarleggen,’ zei ze al lachend. De week erop heb ik gescoord, mijn eerste goal in de Serie A – alsof ze me een teken wilde geven.

»Ik heb het vooral moeilijk als ik naar België kom. Normaal zag ik mijn moeder dan altijd.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234