null Beeld

Rake riffs en harde klappen: de terugkeer van Guns N' Roses

Een reünie van The Beatles leek lange tijd waarschijnlijker, maar inmiddels weet u dat de herenigde Guns N’ Roses volgend jaar Werchter Classic in het verderf zullen storten, inclusief de twee voormalige kemphanen Axl Rose en Slash. Het verwende rotjong en de relaxte gitaarheld hadden sinds 1996 nauwelijks nog met elkaar gesproken. Is het geld de grote drijfveer achter deze ‘Not in This Lifetime Tour’, of is er toch sprake van een beetje echte liefde?

'Slash is een gezwel dat beter weggehaald kan worden'

27 mei, 2006. Het is warm in de Portugese hoofdstad Lissabon, waar Guns N’ Roses vanavond het festival Rock in Rio afsluit. Nu ja, Guns N’ Roses: zonder Slash en Duff McKagan is de groep, bestaande uit zanger Axl Rose en een aantal competente huurlingen, volgens de echte fans niks meer dan een veredelde coverband. Achter het podium maakt Rose zich klaar voor een interview. Ik zit recht tegenover hem, vijf bodyguards vormen een cirkel om ons heen. Het is een raar tafereeltje. Het bebaarde gezicht van de rosse zanger staat op onweer, en bij de zesde vraag gaat het al fout. Het noemen van de naam Slash alleen al maakt het beest in hem los. Even wacht hij, frommelt wat aan de kruisketting om zijn nek, staat dan op en beent met grote passen weg. Waarna hij toch nog even terugkomt om de Slash-vraag te beantwoorden. Het optreden zal die avond ruim anderhalf uur later dan gepland van start gaan. Axl heeft een goudkleurig jasje in zijn hotel laten liggen en iemand van de crew moet zich door de verkeerschaos begeven om het kledingstuk op te halen.

Nog geen jaar later sta ik naast de kwelgeest van Rose in Georgetown, de fraaie studentenwijk van Washington. Slash maakt op dat moment furore met zijn band Velvet Revolver, waarin ook Guns N’ Roses-bassist McKagan en drummer Matt Sorum emplooi hebben gevonden. De plek is de met dure apparaten volgestouwde sportclub van het The Ritz Carlton Hotel. Slash staat op een loopband en ik sta ernaast. Zijn imposante bodyguard staat als een standbeeld met een flesje water in zijn knuist aan de andere kant. Een halfuurtje later zitten we tegenover elkaar. De hoed is af en de gitarist frunnikt wat aan zijn neusringetje. Victor, dat is de naam van de bodyguard, zet een longdrink met wodka en veenbessensap voor de neus van Slash. ‘Dat vind ik lekker na het sporten. Alcohol maakt mijn geest vrij.’ Zijn lange lijf hangt nonchalant in de stoel en op het moment dat ik van mijn cola light wil nippen, rukt Victor het glas uit mijn hand en neemt in één beweging de bijna volle longdrink van Slash mee. Ik protesteer, maar Slash legt zijn hand op mijn arm. ‘Victor heeft de opdracht om telkens na drie minuten de glazen te verversen. Ik hou niet van lauw drinken.’

undefined

null Beeld

undefined

'Overal ter wereld kom ik kinderen tegen die heel wild luchtgitaar gaan spelen als ze mij zien. Ze noemen mij geen Slash, maar 'Guitar Hero''


Pink Floyd 2.0

De twee tafereeltjes hierboven geven een inkijkje in het leven dat deze twee absolute tegenpolen sinds het monstersucces van Guns N’ Roses leiden. Te veel geld, te veel drank, te veel drugs, te veel vrouwen, eigenlijk van alles te veel. Seks, drugs en rock-’n-roll in het kwadraat. Waar The Rolling Stones, Led Zeppelin en Aerosmith ophielden, kwam dit kwajongensclubje uit Los Angeles net op dreef.

Toen ik Slash in 2000 voor het eerst in Keulen sprak, zocht hij zijn rust in simpele zaken: ‘Ik steek mijn eerste sigaret aan als ik 10 seconden wakker ben, drink mijn eerste cocktail om 11 uur in de ochtend en als ik het podium opga, zet ik mijn hoge hoed op. Dat en mijn gitaar zijn de enige zekerheden in mijn leven. Als ik dat niet doe, ben ik binnen de kortste keren morsdood.’

Deze ogenschijnlijk simpele levenshouding van Slash botste ferm met die van Rose. Nadat de in 1987 verschenen debuutplaat ‘Appetite for Destruction’ de bandleden puissant rijk maakte, wilde de zanger zijn groep naar een hoger plan tillen. Zijn grootste voorbeeld was Queen, wist hij bij ons gesprek in Lissabon nog te vertellen. ‘Die groep staat voor alles wat ik met Guns N’ Roses wil bereiken: diepgang, spektakel, tijdloosheid.’ In 1991 wist hij dat niveau met de pretentieuze dubbelrelease ‘Use Your Illusion 1 & 2’ bij vlagen te bereiken. Maar de wilde rock-’n-rollverhalen bleven de band achtervolgen, en zouden de muziek uiteindelijk helemaal overschaduwen. Steve Harris van Iron Maiden kan erover meepraten. Hij nam de band in 1988 mee in het voorprogramma, en kijkt met afgrijzen op de periode terug. ‘Het leek wel of we een stel wilde apen mee hadden genomen. Ze gedroegen zich als supersterren en lapten alle regels van ons management aan hun laars. Zoveel excessen heb ik daarvoor en daarna nooit meer meegemaakt. Onze zanger Bruce Dickinson wilde Axl Rose een pak rammel geven omdat hij elke avond onze fans beledigde.’ Zelfkritiek is nooit de sterkste kant van Rose geweest. James Hetfield, zanger-gitarist van Metallica en een goede vriend van de band, herinnert zich een gesprek waarin de zanger zijn megalomane plannen ontvouwde. ‘In 1992 tourden wij samen en toen liet Axl al weten ontevreden te zijn met de simplistische hardrock die hij naar eigen zeggen maakte. Hij wilde Guns N’ Roses omvormen tot de nieuwe Pink Floyd.’ Er was dus de verschillende muzikale visie, maar Slash had vooral moeite met het excentrieke vedettengedrag van zijn opvliegende zanger. In 2012 keek hij in Amsterdam nog even terug op die periode: ‘Ik was in 1994 al klaar met Axl. Bijna alle nummers die Duff en ik voor een nieuwe Guns N’ Roses-plaat hadden geschreven, keurde hij af. Hij vond het rommel. Dat is ook de enige reden waarom ik in 1995 een soloplaat (‘It’s Five O’ Clock Somewhere’, met Slash’s Snakepit, red.) heb uitgebracht. Puur uit frustratie.’ Axl was ziedend en een jaar later was het voor Slash bij Guns N’ Roses over en uit.


Have a Duff

De rangen dunden in de jaren 90 snel uit. In 1994 had Axl Rose ook al gitarist Gilby Clark ontslagen, en in ’98 mocht Matt Sorum z’n drumstokjes inpakken. Trouwe soldaat Duff McKagan had in ’97 zelf het hazenpad gekozen, waarna Axl het enige overgebleven originele groepslid was.

undefined

null Beeld

undefined

'Met het vertrek van drummer Steven Adler (tweede van rechts) en gitarist/songschrijver Izzy Stradlin (uiterst rechts) verdween het New York Dolls-gehalte uit hun muziek,' aldus Don Henley.'

De eerste die het moederschip verliet, was mede-oprichter Izzy Stradlin. De gitarist, die ook een belangrijke songschrijver was in de groep, kon zich eenmaal afgekickt niet meer vinden in het gedrag van zijn ploegmaten, en gaf er in 1991 de brui aan. Twee jaar na zijn vertrek liet hij zich ontvallen dat Guns N’ Roses zonder hem en originele drummer Steven Adler nooit meer klonk als op ‘Appetite for Destruction’. Een mening die ook wordt gedeeld door een onwaarschijnlijke collega: Don Henley. De leadzanger en drummer van de legendarische Eagles, zelf geen onbekende van het wilde rock-’n-rollbestaan, vroeg Rose in 1989 om mee te zingen op zijn soloplaat ‘The End of the Innocence’. In datzelfde jaar kroop hij achter het drumstel om Guns N’ Roses bij de hit ‘Patience’ te begeleiden tijdens de American Music Awards, omdat Adler destijds in een afkickkliniek zat. ‘Ik heb goed kunnen werken met Axl en vond hem erg professioneel en toegewijd. Maar de classic sound van ‘Appetite for Destruction’ raakten ze kwijt na het vertrek van Adler en Stradlin. Het New York Dolls-gehalte verdween uit hun muziek en het werd allemaal wat meer gepolijst.’

Noch Stradlin, noch Adler maken deel uit van de band die in 2017 door Europa tourt. De eerste heeft simpelweg geen zin en Adler is niet gevraagd. ‘Hij kan het fysiek sowieso niet meer aan om nog lang op tournee te gaan. Zijn intensieve druggebruik heeft zijn leven gesloopt,’ liet Slash in 2014 weten toen hem in Amsterdam een Gitaar Award werd uitgereikt. Op dat moment was er overigens al sprake van een reünie. Slash en Axl feliciteerden elkaar dat jaar op sociale media met hun verjaardag, en achter de schermen zorgde de rustige McKagan voor de benodigde lijm. De lange, blonde bassist is binnen de band altijd een verbindende factor geweest. Nadat hij van harddrugs afkickte, speelde hij in verschillende bands, studeerde muziekrecht en richtte met Slash en Sorum het redelijk succesvolle Velvet Revolver op. McKagan: ‘Ik ben altijd met Axl en Slash in contact gebleven. Natuurlijk hebben we na het uiteenvallen vreselijke dingen over elkaar gezegd, maar niemand van ons was helder genoeg om zelfkritiek te uiten.’ Slash breekt een lans voor zijn bassist: ‘Duff is een echte wijsneus. Hij wist het altijd beter, maar hij had ook meestal gelijk. Studeren is niets voor mij, daar ben ik veel te slim voor. Maar Duff was altijd al de meest realistische van ons twee en het is goed dat hij vaak in mijn buurt is. Hij is een hele positieve kracht voor iedereen om hem heen.’ Het was ook McKagan die op 14 oktober 2010 tijdens een Guns N’ Roses-concert in de O2 in Londen opeens het podium opliep voor een gastrolletje. Vier jaar later werkte hij als vervanger nog eens een rijtje volledige concerten af.


Hello Cleveland!

Toen de band in 2012 werd opgenomen in de fameuze Rock and Roll Hall of Fame in Cleveland, stuurde Axl zijn kat. Een gemiste kans, want het is voor rocksterren vaak de perfecte plek om voor de camera’s hun vetes bij te leggen. Maar bij Guns N’ Roses gelden nu eenmaal andere regels. Axl vervloekte in een brief alles en iedereen die ook maar iets met het feestje te maken had. Overigens twijfelde ook Slash ernstig. ‘Pas twee dagen voor de ceremonie heb ik besloten om naar Cleveland af te reizen. Ik had er eerlijk gezegd geen klap zin in, maar toen Green Day-zanger Billy Joe Armstrong ons verwelkomde als nieuw lid van de Rock and Roll Hall of Fame, voelde ik mij toch even een jongetje.’

Het waren de eerste voortekenen dat het vuurtje toch nog altijd brandde, maar er was meer nodig. Gezond worden bijvoorbeeld. Toen Slash in 2001 vanwege hartproblemen in een ziekenhuis belandde, wist hij dat hij het roer moest omgooien. In 2012 zei hij dit: ‘Ik heb in mijn leven al zoveel overdosissen gehad. Ik gebruikte al heroïne voordat Guns N’ Roses werd opgericht en mijn verslaving werd door het succes van de band alleen maar erger. In het ziekenhuis bleek ik het hart van een oude man te hebben. Het was afkicken of voor mijn 50ste overlijden. Het werd ook allemaal zo vervelend, dat hele rock-’n-rollgedoe. Weet je, ik heb thuis een gezin. Een geweldige vrouw en schatten van kinderen. Ik wilde geen excuus meer hebben om tot 11 uur in mijn bed te liggen.’ De tijd achterhaalde zijn woorden: een aanvraag om te scheiden van zijn ‘geweldige vrouw’ Perla Ferrar, die ook zijn manager was, luidde in het najaar van 2014 het nieuws van de reünie in. In 2009 had Rose in een interview nochtans verklaard dat dat nooit ofte nimmer zou gebeuren: ‘Eén van ons tweeën gaat nog eerder dood dan dat we weer samenkomen. Ik beschouw Slash als een kankergezwel dat beter weggehaald kan worden.’ Saillant detail: kort voor die uitspraak stond Slash bij de zanger in Los Angeles voor de deur, om wat juridische kwesties mondeling op te lossen. Rose weigerde de deur te openen.

undefined

null Beeld

undefined

'De drie overblijvende leden van de originele Guns N' Roses, vroeger en nu: Axl Rose, Duff McKagan en Slash.'


Guitar Hero

Zeven jaar later staat het duo weer letterlijk rug aan rug op het podium. In een recent interview vertelde Rose dat de vraag om in april van dit jaar op het grote Amerikaanse Coachella Festival te spelen, doorslaggevend was. ‘Dat was voor mij een reden om Slash te bellen. Uiteindelijk hebben we in oktober vorig jaar in mijn huis samen gegeten. En daarna zijn we gaan plannen en repeteren. Het ging meteen goed, alsof je naar je werk gaat. Niks aan de hand.’ Op 1 april van dit jaar kondigde Guns N’ Roses een tournee aan en de band gaf diezelfde dag een verrassingsconcert in de befaamde maar piepkleine Troubadour in West-Hollywood. In al zijn enthousiasme brak Rose die avond zijn voet, waardoor hij het eerste optreden van de tour, in Las Vegas, afwerkte vanuit een futuristische stoel. Wel bleek hij duidelijk zijn leven te hebben gebeterd. Waar hij in het verleden garant stond voor relletjes of om de haverklap concerten uren te laat liet beginnen, is hij nu punctueel. Wellicht heeft zijn bijbaantje als tijdelijke vervanger van AC/DC-zanger Brian Johnson deze zomer daar wel bij geholpen. Rose zelf kijkt met veel plezier terug op dit korte invalavontuur: ‘Het was geweldig om de songs van Brian en Bon (Scott, de vorige AC/DC-zanger, red.) te mogen zingen en Angus Young als baas te hebben.’ Tijdens deze optredens bleek Rose in topvorm te zijn en met speels gemak de AC/DC-classics aan te kunnen.

Wat populariteit betreft, is Slash in de jaren sinds de breuk zijn zanger voorbijgegaan: de man met de hoge hoed is tegenwoordig ook een idool bij pubers en zelfs kinderen, dankzij het computerspel ‘Guitar Hero’. ‘Overal ter wereld kom ik kinderen tegen die opeens heel wild luchtgitaar gaan spelen als ze mij zien. Ze noemen mij geen Slash, maar ‘Guitar Hero’. Daarbij spelen ze ook nog eens zonder gitaar perfect de solo van ‘Paradise City’ na. Hilarisch!’

Een andere opgemerkte nevenactiviteit van Slash: in 1995 begeleidde hij Michael Jackson op de MTV Awards tijdens de song ‘Black or White’. Rose was, u raadt het nooit, ziedend. Hij was als kind regelmatig door zijn gewelddadige vader gemolesteerd, en kon er niet tegen dat zijn gitarist optrad met iemand met een dubieus verleden met kinderen. Het zijn allemaal emoties die tijdens deze ‘Not in This Lifetime Tour’ zijn geparkeerd, maar of we helemaal gerust moeten zijn op een goede afloop van deze reünie is nog maar de vraag. Twee jaar terug bezocht ik in de Hollywood Hills Chi Coltrane, een zangeres die in de jaren 70 een paar hits scoorde. Zij liet nog volgende smeuïge anekdote optekenen: ‘Onlangs werd ik ’s ochtends wakker en vond ik in mijn tuin een vleugel die te pletter was gevallen. Een uur later stond er iemand voor de deur van het management van Axl Rose met de vraag of ik wellicht een piano in mijn achtertuin had gevonden. Wat bleek? Axl had tijdens een driftbui de vleugel, die aan de rand van zijn terrastuin stond, over de rand geduwd. Een ding met een waarde van zeker 70.000 dollar. Ongelooflijk!’

Guns N’ Roses speelt op zaterdag 24 juni op TW Classic. Info & tickets: twclassic.be

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234