null Beeld

Ramptoerisme (slot): op citytrip naar het Stockholm van na de aanslagen

Humo trekt deze zomer naar Europese steden die door de terreur van IS zijn geraakt, en neemt er telkens de pols van een stad die in het hart is getroffen. Deze vierde en laatste aflevering brengt ons naar Stockholm, Zweden, naar verluidt een modelland op het vlak van migratie en integratie.

'Terreur is de prijs die het Westen betaalt om het Westen te zijn'

Na een carrière in de vaderlandse politiek trok onze voormalige eerste minister via een topfunctie bij de OESO in Parijs naar het noorden, om er in Stockholm als secretaris-generaal van het International Institute for Democracy and Electoral Assistance verkiezingen over de hele wereld in goede banen te leiden. Door de wispelturigheid van het lot is hij goed op weg om aanslagdeskundige te worden.

yves Leterme «Toen ik nog voor de OESO werkte, woonde ik vlakbij de Porte de Vincennes, waar in januari 2015 een IS-aanhanger de klanten in de Joodse winkel Hyper Cacher gijzelde. De hele operatie verliep daar enorm chaotisch, zowel bij het publiek als bij de veiligheidsdiensten. In Stockholm ging het er veel gedisciplineerder aan toe.»

Zijn kantoor huist in een stijlvol pand op Strömsborg, een eilandje op een schoolslag verwijderd van Drottninggatan. In die lange, smalle winkelstraat beroofde een uitgewezen Oezbeekse asielzoeker een schoolgaand kind, een Vlaamse psychologe, de Britse CEO van Spotify en nog twee andere pechvogels van het leven. Hij crashte zijn gestolen biertruck van de Spendrups-brouwerij tegen de gevel van het Åhléns-shoppingcenter en sloeg op de vlucht, volgens ooggetuigen onder een masker van glas en bloed.

Men zou het de door winkelketens gedomineerde buurt niet nageven, maar ze heeft wel degelijk een terreurverleden. In 2010 gingen er al eens twee bommen van salafistische makelij af (enkel de salafist in kwestie kwam om) en in 1986 werd de toenmalige eerste minister Olof Palme er door onbekenden fataal in de rug geschoten. Yves Leterme en ik hebben er afgesproken om iets te eten – verse vis uit de tegen ons gezichtsveld aanklotsende zee – en terug te blikken op die dag in april toen hij vertrekkensklaar stond om in België zijn zieke vader te gaan bezoeken.

undefined

null Beeld

Leterme «De veiligheidsverantwoordelijke op kantoor stuurde me een mail met de melding dat er iets gaande was in de stad. Op basis van zijn aanbevelingen repte ik me zo snel mogelijk naar de Arlanda Express, de sneltrein naar de luchthaven, maar bij mijn aankomst in het station werd het openbaar vervoer stilgelegd. We moesten ter plaatse blijven en wachten op meer informatie. Het gerucht dat de dader was ontsnapt via de ondergrondse veroorzaakte een golf van paniek. Mensen vielen op de grond en liepen over elkaar heen. Er klonk een geluid als van een ontploffing – wellicht één of ander voorwerp dat in de drukte omvergevallen was – en dat zorgde opnieuw voor paniek. Toch heb ik mij nooit echt onveilig gevoeld. Behalve die twee korte golfbewegingen reageerden de mensen opmerkelijk kalm. Toen het station nadien werd ontruimd, volgde iedereen de aanwijzingen perfect op.»

Perfect. Het woord zal de komende dagen in zowat elk gesprek zijn glimmende kop opsteken. Zweden hebben nu eenmaal een aangeboren drang naar volmaaktheid, zo blijkt.

Leterme «Mensen zijn erg betrokken bij het buurtleven. Ze ruimen het vuil van de straten, schuiven overal keurig aan en respecteren te allen tijde de regels. Bij het oversteken van de straat wachten ze tot het licht op groen springt, ook al is er in de wijde omtrek geen wagen te bespeuren. Die ingesteldheid zorgde voor een merkwaardige kalmte op de dag van de aanslag. Iedereen leek goed te weten wat hij moest doen en wat van hem verwacht werd.»

Magnus Ranstorp, internationaal terreurexpert van de Swedish Defense University en kwaliteitsmanager van de EU Radicalisation Awareness Network, bevestigt per telefoon de nationale liefde voor efficiëntie en structuur. We hadden afgesproken om een koffie te gaan drinken in één van de vele baaien in de hoofdstad, maar de onvoorziene arrestatie van een terreurverdachte besliste daar anders over.

Magnus Ranstorp «Onze politie- en veiligheidsdiensten hebben die dag uitstekend werk verricht, dankzij een lange voorbereiding. Al drie jaar lang trainen ze voor zo’n gebeurtenis. Eén van die oefeningen wás zelfs in Stockholm, enkele dagen voor de aanslag. Binnen de vijftien minuten na het incident was iedereen up and running. Onze rapid response units waren overal in de stad aanwezig, leden van de Special Operations met automatische wapens gingen meteen op zoek naar de dader, die na enkele uren dan ook al werd gevat.»

Die vlekkeloze operatie kreeg de handen op elkaar in binnen- én buitenland.

Ranstorp «De bevolking apprecieert het werk van onze politiediensten heel erg. In de dagen na de aanslag werden hun dienstvoertuigen dan ook bedolven onder de bloemen. Ook de crisiscommunicatie van onze politieke klasse was sterk. De eerste minister en de kroonprinses traden meteen op de voorgrond om samenhorigheid te prediken en de bevolking tegen polarisatie te beschermen.

»Het enige minpunt was het ontbreken van een efficiënt werkend informatiesysteem. Geruchten dat er in andere delen van de stad schietincidenten waren, veroorzaakten paniek in de metro- en treinstations. Daarom zijn we nu al druk aan het werk aan een systeem dat sms’en stuurt naar iedereen die zich in een bepaalde zone bevindt.»


uitzonderlijk gebed

‘Ik weet niet of een sms’je me op dat moment had kunnen kalmeren, maar het typeert de Zweden wel dat ze alles tot in de puntjes willen regelen. Daarom hou ik ook zo van dit land.’ Aan het woord is Reem Zayouna. Ze is de dochter van de Irakese Zweed Tahseen Zayouna, die werkt als vertaler bij Letermes organisatie International IDEA en sinds enkele jaren de trotse bezitter is van een robijnrode Sverige Pass, het Zweedse paspoort. Bij een kop koffie op de eerste verdieping horen we hoe het achttienjarige meisje vanachter een winkelraam zag hoe de Oezbeekse dader Rakhmat Akilov tekeerging.

Haar dag was nochtans uitstekend begonnen: na lang zoeken had ze eindelijk de kleren gevonden die ze zocht.

Reem Zayouna «Ik stond op het punt om naar de kelderverdieping van River Island te gaan (een boetiek op ongeveer 300 meter van de plaats waar de truck is gecrasht, red.) toen ik een vrachtwagen zag voorbijrazen. Het duurde een paar tellen voor ik begreep wat er aan de hand was, maar toen moest ik meteen terugdenken aan de aanslagen in Parijs, waar de daders winkels en cafés waren binnengegaan om slachtoffers te maken. Ik was er rotsvast van overtuigd dat ik ging sterven. Ik viel op de grond en begon te schreeuwen. Vrijwilligers van het Rode Kruis, die meteen van alle kanten toestroomden, probeerden me tevergeefs te kalmeren. Uiteindelijk namen ze me via een binnendeur mee naar het hotel ernaast. Ik ben pas uren later tot bedaren gekomen.»

Reems vader Tahseen weet zich geen houding te geven tijdens het gesprek.

Tahseen Zayouna «Ik was ooit kolonel in het leger van Saddam Hoessein. Vanuit mijn militaire achtergrond heb ik mijn kinderen altijd geleerd dat ze altijd en overal alert moeten zijn. Ze moeten drukke plaatsen vermijden en mogen nooit in het midden van het voetpad lopen. Aan de zijkant is beter, zo kunnen ze indien nodig snel verdwijnen in een winkel of een zijstraat.

»In Irak woonden we in een oorlogszone, vlakbij het gerechtsgebouw en het kantoor van de inlichtingendiensten. Mijn kinderen hoorden er regelmatig bommen ontploffen. Eén keer moesten ze in de klas zelfs onder hun lessenaar schuilen. Sinds we in 2006 naar Zweden verhuisden, hebben we geen enkel geval van geweld meer meegemaakt. Na de aanslag ging ik ervan uit dat Reem genoeg had meegemaakt om dit te kunnen dragen, maar dat is niet zo. Ik begrijp het niet.»

Zelf lukte het Tahseen niet om het trauma van zijn dochter te verjagen, en als diepgelovige christen wendde hij zich dan maar tot de priester van hun kerkgemeenschap in Stockholm. Die sprak een ‘uitzonderlijk gebed’ uit dat enkel bij noodgevallen mocht aangeheven worden. Maar God bracht geen soelaas. Enkele weken later nam Tahseen zijn dochter mee op citytrip naar Londen. Ze wandelden langs Borough Market, waar hij haar vertelde dat terroristen er onlangs tekeer waren gegaan met messen. Net op dat moment draaide een bestelwagen de hoek om. Reem begon op slag te rillen en te huilen. Tahseen schudt het hoofd. Wat kan hij nog meer doen?

undefined

'Zweden probeert zich staande te houden in een complexe wereldeconomie. Kleine landen die zich afsluiten, plegen simpelweg zelfmoord. Dat besef zit er bij ons al lang in'

Reem zayouna «Mijn familie is Irak ontvlucht omdat we geloofden dat we hier een beter leven konden opbouwen. Vroeger was het goed, maar na de inval van de Amerikanen raakte het sektarisme en het conservatisme steeds meer verspreid: het was gewoon ondenkbaar dat een meisje als ik in Irak ooit een kans zou krijgen in het hoger onderwijs. In Zweden is alles mogelijk voor iedereen. Mijn oudste zus studeert voor ruimte-ingenieur aan de Universiteit van Kiruna, in het hoge noorden. Zelf begin ik in september aan mijn opleiding als leerkracht.»


Held Zlatan

De migratiecrisis duwt het Westen intussen in een egelstelling: de begripvolle blik naar binnen en de venijnige stekels naar buiten. Zweden is de uitzondering, als ik de cijfers uit internationale rapporten van de Migrant Integration Policy Index mag geloven: 22 procent van de Zweedse bevolking is in een ander land geboren of is een tweedegeneratiemigrant. 80 procent van de Zweedse bevolking staat positief tegenover migranten. Meer dan andere Europese landen slaagt het in zijn ambitieuze doelstellingen om migranten te integreren in de arbeidsmarkt.

‘De Zweedse samenleving is altijd tolerant geweest tegenover buitenlanders,’ zegt Peter Strandbrink, hoofddocent politicologie aan de Södertörn-universiteit in Stockholm.

peter Strandbrink «Net als België zijn wij een klein land dat zich staande probeert te houden in een complexe wereldeconomie. Kleine landen die zich afsluiten, plegen simpelweg zelfmoord. Dat besef zit er bij ons al lang in.»

Leterme «Als Belg blijf ik het fascinerend vinden hoe het migratieverhaal in Zweden altijd positief wordt geduid. Onlangs sprak ik er met lokale politici. Sommige dorpen voelen aan dat een dunbevolkt gebied gebaat is bij de instroom van nieuwe mensen. Soms gaat het om heel praktische zaken: de elektriciteitsdistributie kan pas verzekerd worden als er genoeg mensen wonen. In sommige gebieden staat elke tweehonderd meter een huis. Als de lege woningen daar niet snel bewoond worden, is het niet interessant meer om de nutsvoorzieningen in stand te houden. Dat soort debatten hoor je hier vaak. Politici zeggen letterlijk: ‘Hopelijk denken ze aan ons wanneer ze migranten over het grondgebied verspreiden.’ Dat hoor ik een Belgische burgemeester nog niet zo snel zeggen.

»Zo zijn er wel meer landen. Toen ik bij de OESO de Europese arbeidsmarkt opvolgde, maakte ik van dichtbij mee hoe Letland ten onder ging aan de economische crisis en een drastische daling van de bevolking. Dankzij een intelligent migratiebeleid hebben ze de situatie daar met succes kunnen keren.»

Strandbrink «De Zweedse mentaliteit heeft een historische achtergrond. In de jaren 50 en 60 was de Zweedse industrie een succesverhaal. De Europese infrastructuur was verwoest tijdens WO II en de onze draaide op volle toeren. De vraag naar arbeidskrachten was hoog: Joegoslaven, Spanjaarden en Zuid-Amerikanen konden meteen na hun aankomst aan de slag. De erfenis van die hoogdagen zindert nog altijd na. Ook nu stelt de Zweedse overheid alles in het werk om de integratie te bevorderen. Ze biedt taal- en integratiecursussen aan en de arbeidsmarkt is zeer open.»

Leterme «In taxi’s of in de horeca kom je vaak in contact met migranten. Vaak zijn ze nog maar enkele jaren in het land, maar ze spreken heel vloeiend Zweeds en Engels dankzij de talrijke overheidsprogramma’s en taalcursussen. Toen mijn Vlaamse regering in 2004 op voorstel van Geert Bourgeois de inburgeringscursussen invoerde, werd er schamper over gedaan, ook binnen de regering. We hebben dat toen doorgeduwd, al besefte ik eerlijk gezegd zelf nog niet ten volle hoe belangrijk die aanpak was.»

Tahseen Zayouna «Ik kwam hier aan in 2006 en volgde vier maanden lang Zweedse taallessen. Daarna vond ik werk bij een ngo als researchassistent, als vertaler bij een bedrijf en nu bij International IDEA. Van mijn taalklas van 2006 werkt iemand intussen als apotheker, een ander als IT’er bij Siemens en nog twee anderen als ingenieur bij Scania. Het heeft gewoon tijd nodig voor iemand zijn weg vindt.»

undefined

null Beeld

undefined

'Drottninggatan, de lange winkelstraat waar Rakhmat Akilov met een gestolen biertruck doorraasde, met 5 doden en 14 gewonden tot gevolg.'

Strandbrink «Taal is een sleutelelement in de integratie. Er zullen altijd migranten zijn die nooit zullen integreren, vaak zijn dat laaggeschoolde vrouwen in een heel gesloten, mannelijke omgeving. Maar diegenen die de taal wél leren en wél werken, zijn de kroon op ons migratiebeleid. Ook in andere migratielanden als Canada en Australië staat de arbeidsmarkt centraal in de integratiepolitiek. Net als die landen is Zweden een vrij leeg land met meren, bossen en hier en daar een dorp. Een onderbevolkt land als het onze kan gerust nog mensen opvangen.»

Leterme «In België wordt er veel over gepraat, maar dit is een échte multiculturele samenleving. De voetballer Zlatan Ibrahimovic is een nationale held, een jongen uit een voorstad van Malmö met een migratieachtergrond. Ook de journaals en andere tv-programma’s worden vaak gepresenteerd door anderskleurigen.»

In één van die voorsteden woont ook Reem Zayouna en haar familie, maar zij schetst toch een minder fraai beeld.

Reem Zayouna «Er wonen geen Zweden, alleen Irakezen en Syriërs. En ook al spreek ik de taal vloeiend, na zeven jaar hier heb ik nog altijd geen Zweden in mijn vriendenkring. Ik hoop dat dat verandert wanneer ik in september aan de universiteit mag beginnen.»


Op voet van oorlog

Terreurexpert Magnus Ranstorp weigert zich aan te sluiten bij de fanfare. Hij lacht zuur als ik hem de internationale rapporten van de Migrant Integration Policy Index voorleg.

Ranstorp «Ik denk niet dat die onderzoekers hun werk heel goed hebben gedaan. In werkelijkheid is de positieve houding van het grote publiek al een tijdje gekeerd. Een goede barometer is de opmars van de rechts-populistische partij Sverigedemokraterna: die behaalde bij de laatste verkiezingen in 2014 op sommige plaatsen tot 30 procent van de stemmen.

undefined

null Beeld

undefined

'Yves Leterme: 'Zweden respecteren te allen tijde de regels. Dat zorgde voor een merkwaardige kalmte op de dag van de aanslag.'

»Zweden heeft een historisch probleem met allerlei vormen van extremisme. Uit ons onderzoek blijkt dat het gemakkelijk is om een extremist te zijn in Zweden. De straffen zijn vrij laag en er zijn weinig veroordelingen. De neonazibewegingen, die hier traditioneel sterk staan, leven op voet van oorlog met de antifascisten van Antifa en andere extreemlinkse bewegingen. Onze politie- en inlichtingendiensten werken goed, maar ze laten het afweten op vlak van preventie en de behandeling van terugkerende Syriëstrijders. Zoals u ongetwijfeld weet, waren er twee Zweden betrokken bij de aanslagen in Parijs en Brussel.

»We bengelen ook onderaan de ladder wat de integratie van migranten betreft – wat sommige studies ook mogen beweren. Er is veel discriminatie op de arbeidsmarkt. Onlangs toonde een rapport zelfs aan dat van de 163.000 asielzoekers die sinds 2015 in het land zijn, slechts 0,3 procent aan het werk is. En door de herverdeling van de Europese opvang komen er de volgende jaren naar schatting 500.000 migranten bij. Voor een land met een bevolking van tien miljoen inwoners is dat een enorm zware opgave.»

undefined

null Beeld

undefined

'Terreurexpert Magnus Ranstorp: 'Zweden heeft een historisch probleem met allerlei vormen van extremisme.'

De Oezbeekse kamikaze Rakhmat Akilov woonde in Hjulsta, één van de getto’s die deuken slaat in het vredige imago van Zweden.

Ranstorp «In 2015 kwam het daar tot gewelddadige botsingen met de ordediensten. In die enclaves wonen soms tot honderdduizend mensen dicht op elkaar. Het zijn nog geen no-gozones, maar als ik er kom, moet ik me wel laten escorteren door de politie. Het is er levensgevaarlijk, met al die drugsbendes die er vechten om territorium. En omdat de winkels en de gewone Zweden uit die buurten zijn weggetrokken, is het een perfecte kweekvijver voor extremisten. Uit mijn onderzoek naar de achtergrond en de identiteit van de 300 Zweedse Syriëstrijders bleek dat 80 procent van hen bestond uit gefaalde gangsters uit vier voorsteden. We raden onze overheden voortdurend aan om die wantoestanden dringend aan te pakken, maar ze hebben daar niet de middelen voor. Hopelijk krijgen we nooit de rekening gepresenteerd. Onze inlichtingendiensten hebben nu tweeduizend mensen op de radar die hen zorgen baren. Dat is tien keer zoveel als in 2010.»


de westerse vijand

De mantra luidt dat de aanhoudende terreur onze manier van leven niet mag beïnvloeden, maar de onrust heeft zich diep in de psyche van de Europeaan genesteld. Hebben terreurgroepen dan toch meer impact dan we zelf willen toegeven?

Strandbrink «De aanslagen, hoe brutaal of vernietigend ook, zijn niet krachtig genoeg om de westerse beschaving schade te berokkenen. Ze hebben wél een tijdelijk effect op ons als individu. Sinds 9/11 is elke westerling ervan doordrongen dat deze gruwelijke zaken op elk moment in elk land kunnen gebeuren.»

Leterme «De voortdurende berichtgeving over terreur conditioneert ons gedrag. In het buitenland controleer ik altijd de beveiligingsmaatregelen: zijn er extra paaltjes gezet? Liggen er betonblokken? In een station sta ik altijd in de buurt van een uitgang. Ik let op wat ik bij het reizen in mijn koffer stop en raak gewend aan de vele veiligheidscontroles in de luchthaven. Of we dat nu willen of niet: bewust en onbewust zijn we er voortdurend mee bezig.»

undefined

null Beeld

undefined

'Reem Zayouna: 'In Irak zou ik als meisje nooit tot in het hoger onderwijs zijn geraakt, maar in Zweden is alles mogelijk voor iedereen.'

HUMO Is die angst irreëel? Volgens de statistieken van de Global Terrorism Database vielen er in de jaren 70 en 80 beduidend meer slachtoffers door terreur, vooral door de Rote Armee Fraktion en groeperingen als ETA en IRA.

Leterme «Ik maakte onlangs dezelfde opmerking tegenover een collega: we moeten redelijk blijven. Twintig jaar geleden gingen terreurgroepen veel driester te werk. Een Brit aan tafel gaf me gelijk, maar iemand anders was niet akkoord. Hij vond mijn relativerende vergelijking not done.

»Als ik mijn 87-jarige vader over zijn jeugd hoor praten, dan werd er vroeger op café regelmatig een mes getrokken, en soms zelfs iemand vermoord. Het ene geweld heeft dus plaats gemaakt voor het andere. Al is het heel moeilijk om dat te zeggen zonder bekeken te worden als een relativist.»

Ranstorp «De statistieken van de Global Terrorism Database worden vaak aangehaald, maar ze geven een vertekend beeld. Om te beginnen waren de antiterreureenheden in de jaren 70 en 80 niet zo ontwikkeld als vandaag. Nu verijdelen ze bijna wekelijks een aanslag. Bovendien gingen de meeste van de groepen die u aanhaalt achter industriële, politieke of militaire persoonlijkheden aan. Een beweging als de IRA had natuurlijk een vernietigend effect op de Noord-Ierse maatschappij, maar daarbuiten was haar invloed beperkt. Voor de Baskische afscheidingsbeweging ETA geldt hetzelfde. Een groep als IS werkt op veel grotere schaal. Het is niet correct om die statistieken met elkaar te vergelijken.»

HUMO Waarom valt IS Zweden aan? België, Frankrijk of Groot-Brittannië kunnen ze nog hun militaire aanwezigheid in het Midden-Oosten aanwrijven, maar Zweden is – op een handvol adviseurs na – niet eens bij de oorlog betrokken.

Tahseen zayouna «Op het internet roepen extremisten voortdurend op om de westerse maatschappij te vernietigen. Met hun propagandafilmpjes doen ze geloven dat alle westerse landen christelijk of joods zijn. Dat ze in werkelijkheid seculier zijn en geloven in de scheiding der machten maakt niet uit.»

Strandbrink «De hele westerse cultuur is de vijand, en het doet er dan ook niet toe in welk westers land men precies toeslaat.

»We mogen niet blind blijven voor de kern van die fundamentalistische kritiek. Niemand kan onze wreedaardige politiek in het Midden-Oosten ontkennen. Vroeger was er de koloniale aanwezigheid, enkele jaren terug vielen we zonder legitieme reden Irak binnen, en vandaag zijn er nog altijd troepen actief in Afghanistan, Syrië en andere moslimgebieden. Het Westen geeft de extremisten letterlijk de instrumenten in handen om te rekruteren. Ik weet zelfs niet eens of we dat vanuit onze dominante wereldpositie kunnen vermijden. Terreur is de prijs die het Westen betaalt om het Westen te zijn.»


Zweed zonder vrees

Vrijdagavond, de Stockholmse binnenstad. In de cafés aan de waterkant laven blanke jongeren zich schaamteloos aan hun zorgeloosheid, op het plein voor mijn hotel spelen Arabische mannen schaak. Of de aanslag van 7 april de Zweedse samenlevingspuzzel heeft gebroken, vroeg ik aan al mijn gesprekspartners.

undefined

null Beeld

undefined

'De Zweedse bevolking apprecieert het werk van onze politiediensten heel erg. In de dagen na de aanslag werden hun dienstvoertuigen bedolven onder de bloemen.'

Strandbrink «Zowel publiek als politiek is de grote meerderheid nog altijd in staat om een onderscheid te maken tussen een minderheid van extremisten en een meerderheid van vredelievende moslims en migranten. En dat zal naar mijn gevoel ook niet veranderen.»

Tahseen Zayouna «Zweden is een heel open gemeenschap, maar zelfs voor mij gaat het soms te ver. Een minister zei onlangs dat ze terugkerende IS-strijders moeten opvangen, rehabiliteren en opnieuw integreren in de gemeenschap. Maar deze personen hebben gemoord, onthoofd en verkracht. Zulke mensen kan je niet opnieuw integreren. Zo begaat de overheid een misdaad tegen haar eigen burgers. Er is maar één oplossing: die gangsters terugsturen naar hun land van oorsprong.»

Leterme «Ik merk toch wat voorzichtigheid en argwaan, en mensen in de buurt waar ik woon vertellen me dat ze meer op hun hoede zijn voor vreemden. Maar het flegma van de Scandinaviërs is groot en deze samenleving is sterk. Als politicus vind ik Zweden een ongelooflijk inspirerend land. Er is een beter evenwicht tussen rechten en plichten dan in België, en de samenleving is beter georganiseerd. Alleen al het respect dat men hier heeft voor de overheid. Mensen zeggen hallo tegen een agent op straat of slaan een praatje. En stel je voor: Skatteverket, de belastingdienst, is het meest populaire departement van Zweden.»

undefined

'Een minister zei dat ze terugkerende IS-strijders moeten opvangen, rehabiliteren en opnieuw integreren in de gemeenschap. Maar die gangsters moeten teruggestuurd worden naar hun land van oorsprong'

Strandbrink (lacht) «Het is inderdaad de overheidsinstelling die de Zweden het meest vertrouwen inboezemt. Sinds eind jaren 80 uit een enquête bleek dat haar reputatie beneden alle peil was, heeft ze haar dienstverlening drastisch bijgestuurd. Zweden hebben nu eenmaal de onbedwingbare neiging om alles te willen verbeteren.»

Maar wat dan met de bloedige herinneringen? Drottninggattan en Åhléns Mall, het shopping center waar de biertruck crashte en uitbrandde, hebben alweer hun onberispelijke commerciële jasje aangetrokken. De roetplekken zijn weggeveegd, de gebarsten ruiten vervangen. Meer dan een kleine sticker met ‘Fearless’ en de onooglijke stifttekening ‘All We Need Is Love’ is er niet meer te zien. De vraag of er een gedenkmonument moet komen voor de slachtoffers, houdt Peter Strandbrink al een poosje bezig.

Strandbrink «Ik weet niet of het een goed idee is. Het is een heel gevoelig dossier: doe je niets, dan lijk je als overheid niet te geven om de slachtoffers. Maar als je dit incident te veel aandacht geeft, dan benadruk je de belangrijkheid ervan en speel je de terroristen in de kaart. Ik geloof dat een terreurgroep als IS blij zou zijn met al die herdenkingsmonumenten in onze Europese steden.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234