null Beeld

Reality: Beroepen zonder grenzen

Neen, laten we het hier vooral niet hebben over stakingen of hervormingen, of over het feit dat we vorige week wéér eens een halfuur lang met de duimen hebben staan draaien voordat onze trein arriveerde: in het vermakelijke ‘Beroepen zonder grenzen’ ziet u vanavond hoe vier Antwerpse NMBS-beambten - twee technici, een treinbegeleidster en een machinist - in ‘the armpit of the world’ worden gedropt.

Noud Jansen

Albanië, met name, alwaar ze een week lang met hun Albanese collega’s mogen meedraaien. Een cultuurshock, meneer de machinist?

Walter Oerlemans «Amai nog niet! Ik ben nu tweeëndertig jaar treinbestuurder, en ik kan je verzekeren: in het jaar 1980 waren de spoorwegen bij ons een pak moderner dan hoe het er in Albanië op dit moment aan toegaat. Ja, in de dagen van het communisme moet dat land qua treinverkeer zijn tijd vooruit zijn geweest – je ziet er hier en daar nog overblijfselen van - maar inmiddels is alles er grondig verkommerd en versleten.

»Allee, ze rijden daar met vijftig jaar oude Tsjechische locomotieven over sporen waar bij ons geen enkele trein over zou mogen, en qua seininrichting is het er al helemaal huilen met de pet op: ik heb niet één sein gezien waar nog een lamp in zat. En dan zwijg ik nog over de rijtuigen: afgekeurde bakbeesten uit Italië, Oostenrijk en Zwitserland, zonder verwarming en met kapotte ruiten. Het enige verschil met goederenwagons is dat hier nog zitbanken in stonden.»

HUMO Zonder werkende seinlichten moeten er toch ongevallen gebeuren?

Oerlemans «’t Is te zeggen: hier en daar zie je aan de overwegen wel een wachter staan, zoals wij ze hier in de jaren vijftig ook hadden - zo’n mens die de spoorboom naar beneden doet wanneer er een trein aankomt, en ‘m weer omhoog doet wanneer de trein gepasseerd is. Maar meer dan eens staat er niemand, en blijft de spoorboom gewoon open: dan blijven de auto’s over het spoor rijden tot je met je trein tot op zo’n vijftig meter genaderd bent. Die Albanese treinbestuurders vertelden me dat ze op die manier geregeld al eens een auto meepakken: kan ook moeilijk anders, natuurlijk.

»Ik moet wel zeggen: botsende treinen zijn in Albanië vrijwel uitgesloten, want ook al liggen er soms twee sporen naast mekaar, er wordt maar op één enkel spoor meer gereden. En op dat ene enkele spoor rijdt telkens maar één trein: daar zijn ze wel heel strikt in, moet ik zeggen. Nog chance (lacht)

HUMO Kijkt uw sinds uw reis naar Albanië anders tegen uw job aan?

Oerlemans «Toch wel een beetje, ja. Als je ziet: een Albanese treinbestuurder krijgt 150 euro per maand betaald, en voor dat schamele bedrag moet hij regelmatig shiften van veertien uur draaien. Een schande als je het vergelijkt met de situatie in België, maar toch heb ik de hele week lang niemand horen klagen: van ’s morgens tot ’s avonds maakten ze plezier en waren ze goedgezind. En ze deden hun job dan ook nog eens naar behoren - ze waren fier op hun werk, en dat merkte je.

»Als ik sindsdien collega’s hoor klagen over de werkdruk en wat weet ik allemaal, dan denk ik weleens: ‘Laten we toch allemaal niet te hard zagen.’ Serieus: als je ziet hoe het er op amper tweeduizend kilometer van hier aan toe gaat, dan mogen we onze twee pollekes kussen.»

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234