null Beeld

Reality: Bouwen aan geluk

Feelgoodprogramma's, allemaal goed en wel, maar wij nemen er geen genoegen mee als, zoals in 'Bouwen aan geluk', de hele straat een jonge weduwe en haar - snif! - peuter uit de nood komt helpen.

Wil een feelgoodprogramma ons écht overtuigen, dan moet de presentator waarachtig zijn. En als Staf Coppens snottert, dan geloven wij hem - en snotteren we vrolijk mee.

Staf Coppens «Ik kan moeilijk faken. Dus ja, het zijn échte emoties die je ziet. Neem nu die jonge weduwe. De buren zijn drie-vier dagen in haar huis komen werken, en ik zit daar al die tijd tussen. Wanneer die vrouw dan thuiskomt met haar kindje en de emoties komen los, dan voel ik me één met die groep. Ik vind dat zó mooi: al die mensen die het beste van zichzelf geven om iemand anders een nieuwe start te geven.»


HUMO Je broer Mathias presenteert 'All You Need Is Love', nog zo'n feelgoodprogramma, en hij snottert gewoonlijk ook gezellig mee. Een familietrekje?

Coppens «Onze Mathias is de grootste blèter van de familie: hij is echt een watje! Grapje, hè. Maar het is wel zo dat Mathias en ik - en onzen Dieter heeft dat ook (neef Dieter Coppens, bekend van onder meer 'Hello Goodbye', red.) - ons heel makkelijk kunnen inleven in andermans situatie.»


HUMO Je hebt twee kleine kinderen: huil je wel eens van vaderlijke trots?

Coppens «Voortdurend! En om de simpelste dingen eerst. Mijn dochtertje zei een paar dagen geleden plots: 'Ik wil buiten spelen.' Haar eerste zin! Ik stond daar nu niet om te blèten, maar dat pákte mij. Of toen mijn zoontje Beau - hij is nu 3,5 - het gras ontdekte. Daar sta ik dan naar te kijken met een hart dat bijna uit mijn borst springt.»


HUMO Kun je huilen van blijdschap, zoals wielrenners wel eens doen na een grote overwinning?

Coppens «Dat overkomt me haast nooit. Een paar jaar geleden won ik 'Dancing on Ice': geen traan om gelaten.»


HUMO Tranen van verdriet, van woede?

Coppens «Verdriet en boosheid krop ik op. Ik word eigenlijk alleen emotioneel door mooie dingen. Zelfs tijdens de montage van 'Bouwen aan geluk' moet ik dikwijls op mijn tanden bijten: ik wéét wat er zal gebeuren, ik was erbij toen die mensen huilend van blijdschap in mekaars armen vielen, maar zet de juiste muziek eronder en ik hou het wéér niet droog. Zeg het maar: ik ben een watje.»


HUMO En het wordt alleen maar erger. Ontroering schijnt, zeker bij mannen, toe te nemen met de jaren.

Coppens «Ik ben daar bang voor: wat moet dat worden als ik vijftig, zestig ben? Laatst gaf Beau met zijn klasje een optreden voor de grootouders. Het stelde niks voor: hij moest met een kartonnen autootje om zijn schoudertjes rondwandelen op een podium.

»Maar toen keek ik rond, en ál die oma's en opa's van al die kindjes stonden daar zo fier als een gieter, met de tranen in de ogen. Als ik later als opa naar zo'n optreden ga, zal ik een stapeltje propere zakdoeken moeten klaarleggen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234