null Beeld

Reality: One Car Too Far

Drop een rustige Britse survivalexpert en een lawaaierige Amerikaanse racefanaat samen in verschillende onherbergzame Chileense gebieden, geef ze een jeep waarmee ze aan de extreme omgeving moeten zien te ontsnappen, en kijk wat er gebeurt: ziedaar in een notendop ‘One Car Too Far’, een nieuw survivalprogramma van Discovery Channel.

Katrien Depecker

Voormalig Special Forces-soldaat Gary Humphrey en Gumball 3000-racer Bill Wu worden achtereenvolgens achtergelaten in de Andes, het regenwoud, de Atacama-woestijn en op een vulkaan, en moeten telkens in drie dagen tijd weer heelhuids de bewoonde wereld binnenrijden. Dat de twee elkaar voordien nog nooit gesproken hadden, zorgt voor de nodige chemie.

Bill Wu «Ik zal eerlijk zijn: als ik Gary ’s nachts tegen het lijf zou lopen op café, zou ik niet spontaan tegen hem beginnen te zeveren. We verschillen enorm: hij is dol op kamperen, ik ben een stadsmens die vóór het programma nog nooit onder de blote hemel geslapen had.

»Maar uiteindelijk bleek die combinatie te werken, omdat we een gemeenschappelijk doel voor ogen hadden. Op het einde van onze vijf weken samen gedroegen we ons als een getrouwd koppel: ik had het voor het zeggen in de auto, en hield wijselijk m’n mond zodra ik de wildernis instapte. Want (klopt op Humphreys schouder) ik kan je vertellen: voor je zit de échte James Bond.»

Gary Humphrey «En naast mij zit een softie (knipoogt). Meneer kon ’s morgens z’n schoenen niet vinden, en verkwanselde zelfs in het regenwoud zijn tijd met het in de plooi leggen van z’n haar. En wat er allemaal in z’n toiletzak zat! Deodorant, antischimmelcrème, babydoekjes... Ik had enkel m’n tandenborstel bij.

»Nu, voor het lijkt alsof Bill écht een watje is: hij is een geweldige chauffeur, en hij heeft mijn leven gered. (Tegen Bill) Herinner je je de afdaling van die steile, met ijs bedekte helling?»

Wu «Man, dat vergeet ik nooit! We gleden weg in een kloof en kwamen onzacht op de bodem terecht – resultaat: een kapot achterwiel. Er zat niets anders op dan er te blijven overnachten, en de volgende dag schuin weg te rijden. In de uitzending neemt dat in het totaal maar tien minuten in beslag, maar in werkelijkheid waren het achttien helse uren.»

Humphrey «Het was niet alleen fysiek, maar ook mentaal erg slopend. De kijker zal merken dat we in het begin nog vol energie zitten, terwijl we naar het einde toe beduidend minder enthousiast zijn (lacht)

HUMO Met alle respect, maar kan de kijker wel iets aanvangen met jullie survivaltips? De kans is klein dat iemand plots met een jeep op een gletsjer gedropt wordt.

Wu «Ik ben er zeker van dat we levens zullen redden. Hoe vaak hoor je niet dat toeristen met hun auto in de woestijn vast komen te zitten, die auto dan maar achterlaten – nooit doen, trouwens! – en uiteindelijk sterven?

»In de aflevering in de Atacama-woestijn leg ik uit dat je gewoon de druk in je banden moet verlagen om te kunnen wegrijden: een woestijn is immers geen autosnelweg. En zo zitten er wel meer handige weetjes in.»

HUMO Excuses. Tot slot: wat hebben jullie het meeste gemist in die vijf weken?

Humphrey «Het zal misschien onnozel klinken, maar: chilisaus. Iedere godganse dag uitgedroogde noedels: ik werd er gek van.»

Wu «Eten in het algemeen. Ik snuisterde ’s nachts in de lunchboxen van de crew, op zoek naar chocoladerepen (lacht)

Bekijk de trailer:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234