null Beeld

Recht uit het hert: Caribou over zijn nieuwe plaat 'Our Love'

Dan Snaith ziet er niet alleen uit als een wiskundeleraar, het had niets gescheeld of hij wás ook effectief wetenschapper geworden. ’t Is dus best ironisch dat ‘Swim’, de plaat met vloeibare elektronica die Snaith in 2010 onder de vlag Caribou maakte, zo’n hit werd op het soort afterparty’s waar mensen in dure kleren de roes zo lang mogelijk proberen te rekken en het witte poeder op spiegels rondgaat.

De opvolger van ‘Swim’ heet ‘Our Love’. Dan Snaith heeft in de tussentijd dan ook veel liefde over zich heen gekregen: die van een babydochter, die van festivalmenigten en die van Radiohead, dat Caribou meenam op tournee. Ik ontmoet Snaith backstage in de AB, de zaal waar ik Caribou vier jaar geleden live zag op het Autumn Falls-festival.

Dan Snaith «Ik weet het nog goed: ik was mijn stem toen volledig kwijt. Een enorm stresserende dag: ik hing de hele tijd met mijn hoofd boven een dampende kom water, om toch maar mijn stem terug te krijgen en de show te kunnen spelen.»

HUMO Niks van gemerkt. Heb je de naam Caribou van dat platenlabel, bekend van de ‘Caribou Sessions’ van Dennis Wilsons cultplaat ‘Pacific Ocean Blue’?

Snaith «Nee. Maar ‘Pacific Ocean Blue’ is wél één van mijn favoriete platen aller tijden. Ik luisterde er zelfs véél naar toen ik enkele jaren geleden mijn naam moest veranderen, van Manitoba in Caribou. Iemand anders heette al Manitoba. Beide namen waren bedoeld als een ode aan mijn Canadese roots, maar misschien dat die Dennis Wilson-plaat onbewust heeft meegespeeld. Ik ben in ieder geval zwaar beïnvloed door de Beach Boys. En is Dennis Wilson ook niet verdronken? Met een albumtitel als ‘Swim’ zal één en ander dan toch geen toeval zijn (lacht).»

HUMO Was ‘Swim’ nu echt de plaat waarop je leerde zwemmen?

Snaith «Nee, ik kon wel zwemmen, maar ik was er niet echt goed in. Dus heb ik goed leren zwemmen, en omdat die sport een heel groot deel van mijn vrije tijd in beslag nam, wou ik een plaat maken waarop geluid door water reisde, waarin een vloeibare dynamiek zat.

»Intussen zwemt mijn dochter meer dan ik (lacht). Ze is drie nu.»

HUMO Je werd vader op het moment van je grote doorbraak. Viel dat te combineren?

Snaith «Moeilijk. Ik stond erop om nooit langer dan twee weken van huis weg te zijn. Het vaderschap heeft álles veranderd. Ik ben closer geworden met mijn vrouw, mijn familie, mijn ouders, mijn zussen, mijn vrienden. Ik was vroeger een crazed workaholic. Verdween in mijn studio en werkte, werkte, werkte. De manier waarop ik nu muziek maak is: een paar uurtjes hier, een paar uurtjes daar.

»In het verleden was ik ook niet zelfverzekerd genoeg om persoonlijke stuff in mijn muziek te stoppen – het was vaak fictie, pocherij: ik kan dit en dat. Die bravado is weg, het gaat nu om belangrijker zaken. ‘Your Love Will Set You Free’, de laatste song op de nieuwe plaat, is het sentiment dat ik centraal wou stellen op de plaat. Ik heb wel even gedacht: oké, ik ben superhappy en wil dat gevoel uitdrukken, maar overdrijf ik nu niet, is dit niet te cheesy? Maar het móést, zo’n songtitel als afsluiter. Want in een pak songs op ‘Our Love’ verwerk ik verdriet om de scheidingen in mijn vriendenkring. Ik ben 36: véél mensen in mijn omgeving gaan uit elkaar, veel mensen met kleine kinderen ook.»

HUMO Ben je eigenlijk zelf al eens op een afterparty beland waar Caribou oplag?

Snaith «Nee (lacht). Veel mensen vertellen me dat ze op een afterparty op Ibiza ‘Sun’ weleens horen passeren. Vreemd, want ik had nooit gedacht dat mijn muziek in die context kon floreren. Ik had ook nooit durven te dromen dat ik als dertiger concerten zou spelen voor een publiek met op de eerste rij alleen maar 18-jarigen. Al ben ik evengoed met mijn kop tegen de muur gelopen: toen we op een keer een liveset speelden in de grote zaal van Space op Ibiza, bewogen de mensen alleen bij ‘Odessa’, de rest van de songs deed hen niks. Dat zet je meteen weer op je plaats. Maar met een dj-set op het terras van Space, waarin ik volledig mijn ding kon doen, kreeg ik wél iedereen mee.

»‘Swim’ leek me gewoon een weirde, persoonlijke plaat, ik dacht dat ik hoogstens wat mensen zou bereiken die van dezelfde dingen hielden als ik, namen als Arthur Russell of underground houseproducers als Theo Parrish en Moodymann, artiesten die alles in het werk hebben gesteld om géén cross-over te maken en een haast furieuze onafhankelijkheidsethos onderhielden.»

HUMO Het draaide anders uit: er kwam zelfs een tournee met Radiohead.

Snaith «Toen ik Thom Yorke ontmoette, had ik al een remix voor Radiohead gemaakt: ik wist dus dat ze van mijn muziek hielden. Ik zei: ‘Look, als je ooit een opener nodig hebt op tournee, bel me.’ Waarop Thom: ‘O echt? Ik hoorde dat je net een dochter hebt, dus we durfden je niet te vragen. We dachten dat je thuis wou blijven.’ We hebben onze dochter toen gewoon meegenomen op tour. Radiohead is een zeer trouwe groep die al jaren met dezelfde crew werkt, dus dat zorgde voor een bijzonder gastvrije omgeving.»

HUMO Bij de opnames van welk classic album was je graag een vlieg op de muur geweest?

Snaith «Ongeveer alles van Stevie Wonder uit de jaren 70, ‘Innervisions’ op kop. Exact het soort plaat dat ik ooit wil maken: om de feel, de composities, de opnames... Tussen haakjes: onlangs heb ik Malcolm Cecil gezien, die op verschillende Stevie Wonder-platen te horen is, waaronder ‘Innervisions’. De uitvinder van de Tonto ook, die gigantische synthesizer. Ik was er graag bij geweest toen Stevie Wonder en hij in de studio in de weer waren met die Tonto. Ik zag Cecil, met z’n gigantische bos witte krullen, dus onlangs in Woodstock, waar op ik bezoek was bij een vriend. Hij was net boodschappen aan het doen, met een grote, blauwe Cadillac – quite a character. Maar ik heb hem niet aangesproken.

»Sommige mensen houden er niet van om benaderd te worden. Ik heb het ooit voorgehad met jazzsaxofonist Pharoah Sanders. Ik cureerde een festival waar hij speelde en we hadden hemel en aarde bewogen om hem op de affiche te krijgen. Ik vertelde hem dat ik blij was dat hij op het festival speelde, meer niet. Hij reageerde bijzonder nors. Toen een vriend van me vroeg om een foto te maken, zei hij: ‘Nee, dat doe ik niet.’ Wat oké is, hoor: ik snap dat zo iemand een moeilijk pad heeft bewandeld en niet altijd voldoende geapprecieerd werd. Maar ik hou ervan als mensen naar me toekomen om over muziek te praten, dat doet gewoon deugd.»

HUMO Nog geen last gehad van psychotische stalkers?

Snaith «Wel, ik ben op tournee geweest met Radiohead, dus ik heb wel wat gezien op dat vlak (lacht).

»Ik denk dat die tour deze plaat heeft beïnvloed: ik heb mijn tijd genomen om het op de juiste manier te doen, zoals Radiohead ook op alle details let. Alleen al dat zij ons zelf voor hun voorprogramma vroegen, niet hun manager of booking agent, bewijst dat ze niets aan het toeval overlaten.»

HUMO Hoe serieus waren ooit je ambities om academicus te worden? Je hebt een PhD in de wiskunde op zak.

Snaith «Heel serieus. Mijn vader was ook wetenschapper, en als kind zag ik welke vrijheid hij had – om te reizen, om na te denken... Maar in de vier jaar dat ik mijn PhD afwerkte, werd muziek alsmaar belangrijker. Ik had al platen uit, en had ook concerten gespeeld. ‘Misschien lukt dit wel,’ dacht ik, ‘misschien kan mijn muziek mijn werk worden?’ En als ik nu met academici praat, merk ik dat de crisis hun job serieus heeft aangetast: ik hoor hen alleen maar klagen dat ze nu twee keer zo veel studenten hebben en twee keer zo veel examens moeten verbeteren. ’t Is dus een job als een ander geworden. Terwijl ik als muzikant écht geen belemmeringen ervaar.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234