'Ik zou graag een nacht praten met de Dalai Lama. Maar bon, we hebben het hier over een seksueel avontuurtje, en dan zou ik eerder aan Sandra Bullock denken.' Beeld Humo
'Ik zou graag een nacht praten met de Dalai Lama. Maar bon, we hebben het hier over een seksueel avontuurtje, en dan zou ik eerder aan Sandra Bullock denken.'Beeld Humo

TUSSEN HEMEL & HELPetra De Sutter

‘Regelen jullie nu ook een afspraak met mijn favoriete onenightstand? Anders had ik net zo goed kunnen zwijgen’

Petra De Sutter (58), veruit onze favoriete minister van Ambtenarenzaken, Overheidsbedrijven, Telecommunicatie en Post van het moment, rijdt tijdens het interview van de hel (de Brusselse binnenring) naar de hemel (haar verbouwde hoeve in de Vlaamse Ardennen). Bonus: het weekend staat voor de deur, en dra trekt ze met partner Claire op vakantie naar Frankrijk.

PETRA DE SUTTER «Ik zie de relativiteit van de dingen in, en begrijp dus wel dat er niet zoiets bestaat als het absolute, oneindige geluk. Al vermoed ik dat ik de hemel op aarde toch eventjes zal benaderen wanneer ik straks weer met Claire op rondreis door Frankrijk trek, en met een goed glas wijn en een boek ergens onder een boom aan een riviertje zit.»

HUMO Welk wijntje mag dat bij voorkeur zijn?

DE SUTTER «Mijn favoriet is chardonnay. De witte bourgogne, zeg maar: een wijn met wat meer body dan pakweg een sauvignon blanc. Rode wijn drink ik ook graag, maar liever bij een lekkere maaltijd.»

HUMO Zoals?

DE SUTTER «Iets Frans, stel ik me zo voor, al ben ik in de eerste plaats een liefhebber van de Indiase keuken.

»Als ik bij jou op bezoek kom en je hebt met veel liefde kip klaargemaakt, dan ga ik niet zo onbeleefd zijn om die te laten staan. Maar wanneer ik de keus heb, eet ik het liefst vegetarisch. Vandaar mijn gehechtheid aan de Indiase keuken: die is zo verfijnd en gevarieerd dat je er geen vlees in mist. Thuis kook ik ook het liefst Indiaas. Dhal bijvoorbeeld, een stoofpot met linzen en veel kruiden. En ik maak mijn eigen paneer, een harde witte kaas. Nu, ik moet wel oppassen dat ik niet overdrijf wat tafelen betreft. ’t Is een klassieke valstrik van de politiek: je hebt veel contacten en gaat al gemakkelijk eens met iemand eten. De kilo’s komen er helaas even gemakkelijk bij.»

HUMO Weet u al welk boek u onder die boom in Frankrijk zult lezen?

DE SUTTER «Wellicht ‘De doodgravers van België’, van Wouter Verschelden. Onlangs gekocht omdat het gaat over hoe de regering waarin ik zelf zit tot stand is gekomen.

»Als kind had ik wat ze tegenwoordig ADHD noemen – toen heette dat ‘hyperkinetisch’. Ik was een lastig kind, laat ik het maar eerlijk zeggen. In mijn volwassen leven heeft die eigenschap zich vertaald in een niet-aflatende honger naar informatie. Mijn geest heeft constant input nodig, met als gevolg dat ik ontzettend veel boeken koop. Die komen vervolgens bijna allemaal op één van de grote stapels terecht in mijn bureau, wachtend op de dag dat ze mee op vakantie mogen. Ik hou vooral van non-fictie, al kan ik ook wel genieten van een mooie zin in een roman. Mijn favoriet is ‘À la recherche du temps perdu’, een boek waarin feitelijk niet veel gebeurt. ’t Is Prousts levenswerk, maar het is ook een levenswerk om te lezen: je bent er nooit klaar mee.»

HUMO Bent u in het algemeen een kunstliefhebber?

DE SUTTER «Zeer. Ik ben met name verslaafd aan muziek: het is de enige kunstvorm waarvan ik in trance kan raken. Ik hou vooral van klassiek, maar sinds ik begin jaren 90 een jaar in Chicago heb gewoond, heb ik ook een boon voor de chicagoblues. B.B. King vind ik fenomenaal.»

HUMO U speelt zelf ook muziek.

DE SUTTER «Dwarsfluit en cello, ja. Enfin, sinds een jaar of twaalf is het vooral cello. Een cello voel je in heel je lijf: ’t is een instrument dat je helemaal moet omklemmen, en waarvan de vibraties tot in de toppen van je tenen reiken. Het liefst – zelfs nog liever dan ik ernaar luister – speel ik Bach: ik kan daar zodanig in verdwijnen dat ik alles vergeet.

»Over kunst gesproken: mijn vrouw en ik bezoeken ook geregeld een museum. Mijn voorkeur gaat uit naar de impressionisten, al ontdek ik via Claire ook veel hedendaagse schilders. Dat Claire zelf schildert, is voor mij ook een ongelooflijke verrijking. De laatste tijd is ze bijzonder productief: telkens wanneer ik in het weekend thuiskom, zo dadelijk wellicht opnieuw, heeft ze één of twee nieuwe schilderijen afgewerkt. Of bíjna afgewerkt: de vraag ‘Is het nu af of niet?’ leidt weleens tot urenlange gesprekken, die me de drukke werkweek even helemaal laten vergeten.»

HUMO De hel op aarde, mevrouw de minister: hoe stelt u zich die voor?

DE SUTTER «Over mijn persoonlijk verhaal wil ik het niet te veel hebben, want iedereen kent het inmiddels wel. Maar er is een moment geweest in mijn leven, net voor mijn transitie in 2003, dat ik zou kunnen omschrijven als de hel op aarde. Gelukkig ben ik een geboren optimist, en zie ik vooral het positieve aspect eraan: ik heb ervan geleerd dat ik ook uit een diep dal als een gelukkige mens tevoorschijn kan komen.

»Uit onderzoek is gebleken dat we allemaal een welbepaald basisgeluksgevoel hebben, en dat we de neiging hebben om er ongeacht de omstandigheden altijd naar terug te keren. Iemand die doorgaans een zeven op tien zou geven aan zijn geluksgevoel, en morgen de lotto wint, zal in één klap van zeven naar tien op tien gaan. Welnu: diezelfde mens zal een jaar later bijna per definitie terug op zeven staan. Of stel, omgekeerd, dat die mens te horen krijgt dat hij aan een chronische ziekte lijdt, dan zal hij ongetwijfeld van zeven naar vier gaan. Maar een jaar later zit hij evengoed opnieuw op zeven. Zo schommelt mijn geluksgevoel al m’n leven lang rond de negen.»

HUMO Welke kleine of grote irritaties zorgen weleens voor een dip in uw geluksgevoel?

DE SUTTER «Ik mediteer, en dat helpt me enorm om me over irritaties heen te zetten. Wanneer ik een irritatie voel opkomen, doe ik mijn ogen dicht en concentreer ik me op m’n ademhaling. En na een minuut is het weg. Zeer efficiënt, ik kan het iedereen aanbevelen.

»Hoe dan ook erger ik me wel aan hypocrisie en onrechtvaardigheid, en vooral aan bedrog. Ik vertrouw mensen snel, omdat het voor mij niet wérkt om iedereen als een potentiële vijand te zien. Ik ben er ook van overtuigd dat je veel meer krijgt wanneer je geeft dan wanneer je probeert te nemen. Maar af en toe, of eigenlijk best vaak, wordt mijn vertrouwen beschaamd. Dan is het ook meteen afgelopen.»

HUMO Ergert uw naaste omgeving zich ook weleens aan u?

DE SUTTER «Voortdurend, vrees ik. Ik ben een perfectionist, en ik leg de lat hoog voor de mensen die met me samenwerken: dat moet soms weleens op de zenuwen werken. Maar ik zit nu eenmaal in de cockpit van ons land: mijn verantwoordelijkheid is dermate groot dat ik me geen fouten kan veroorloven.»

HUMO Wat bezorgt u geestelijk genot?

DE SUTTER «Iets lezen waarbij ik moet nadenken. Een boek dat me de laatste ontwikkelingen in de kwantumfysica uit de doeken doet, bijvoorbeeld. Of iets over politiek, filosofie of geschiedenis.

»Het laatste boek dat ik gelezen heb, heette ‘Dead Countries of the Nineteenth and Twentieth Centuries – Aden to Zululand’. De auteur, Les Harding, heeft het aan de hand van postzegels over landen die niet meer bestaan. Zeer interessant, ook al omdat ik iets met postzegels heb: ik ben minister van Post, en zowel mijn grootvader als mijn tante hebben heel hun leven voor de post gewerkt. Als kind heb ik de postzegelverzameling van mijn grootvader geërfd, en van mijn tante heb ik op mijn zevende een abonnement cadeau gekregen waardoor ik alle nieuwe Belgische postzegels thuisbezorgd krijg – per post, uiteraard. Tot m’n 25ste heeft ze dat abonnement ieder jaar verlengd, en daarna heb ik het zelf voortgezet. Naast een vrij uitgebreide verzameling oude postzegels van mijn grootvader heb ik dus ook letterlijk íédere Belgische postzegel sinds 1970. Ik vind postzegels interessant omdat ze iets vertellen over geschiedenis, cultuur en wetenschap. Alle grote evenementen staan wel ergens op een postzegel afgebeeld.»

HUMO Wat is voor u het hoogste lichamelijke genot?

DE SUTTER «Een glas chardonnay drinken. Er zijn nog andere zaken waarvan ik lichamelijk kan genieten, maar die zijn niet per se voor publicatie vatbaar.»

HUMO O jee. U bent toch niet zo iemand die à la Jan Jambon weigert om de laatste horde te nemen?

DE SUTTER «Wie mijn favoriete onenightstand is, bedoel je? (lacht) Mocht jij me zeggen: je krijgt een toverstokje, en je mag een nacht doorbrengen met om het even wie, dan zou ik de Dalai Lama kiezen.»

HUMO Húh?

DE SUTTER «Om met hem te práten, don’t get me wrong. In 2015 heb ik me trouwens al eens een uur lang met hem mogen onderhouden, tijdens een audiëntie op reis in India: het meest memorabele gesprek uit mijn leven.

»Maar bon, we hebben het hier over een seksueel avontuurtje, en dan zou ik eerder aan Sandra Bullock denken. Een schitterende actrice, in meer dan één opzicht.

»Zeg, en wat is nu de volgende stap? Dat jullie van Humo dat gaan regelen voor mij? Anders had ik dit interview net zo goed niet kunnen doen (lacht)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234