Regen, rednecks en rock in 'Montage of Heck' over Kurt Cobain

Toen ‘Montage of Heck’ in 2015 verscheen, was de documentaire over Kurt Cobain, indierocks grootste en meest tragische posterboy, meteen een hype – zoals alles wat dicht of ver met Cobain te maken heeft.

Het succes van ‘Montage’ leek echter dubbel en dwars verdiend. Er was om te beginnen het bronmateriaal: in tegenstelling tot een sensatiezoeker als Nick ‘Kurt & Courtney’ Broomfield, mocht regisseur Brett Morgen vrijelijk putten uit dagboekmateriaal van de Nirvana-zanger zelf. En dan was er de aparte interpretatie van het bronmateriaal: Morgen richtte zich vooral op het artwork dat hij terugvond. Het zijn Cobains tekeningen, krabbels en droedels die, aangevuld met in dezelfde geest geanimeerde fragmenten, ‘Montage of Heck’ een leidraad geven. Dat alleen al maakt de film het bekijken waard.

Het levensverhaal van Kurt Cobain, dat door Brett Morgen van wieg tot graf verteld wordt, is er één van een jeugd in het door constante regen, rednecks en houthakkers geteisterde Aberdeen, een disfunctionele familie, depressies en verslavingen. Niet direct vrolijke kost, maar gelukkig is daar ook de muziek: net zoals de beste (en dus zowat alle) Nirvana-songs ondanks de zware onderwerpen een zekere euforie in zich dragen, werd de jonge Cobain door een enkel luid aangeslagen akkoord aan de modder van alledag onttrokken. Dat wil overigens niet zeggen dat u de cd ‘Montage of Heck’ meteen moet gaan kopen. De zogenaamd ‘unieke en nooit gehoorde’ thuisopnames die daarop te vinden zijn, bleken exact dát te zijn – frutsels, voor niemands oren behalve die van Kurt zelf bedoeld. Van die paar songs die wel de moeite waard waren, zoals OHM-favoriet ‘Sappy’, bestaan legio versies die op legio boxsets en compilaties allerhande te vinden zijn.

Terug naar de film: is ‘Montage of Heck’ nu het ultieme Nirvana-document? Wij houden het na een tweede visie op ‘neen’. Er wordt naar onze smaak net iets te vlotjes meegegaan in wat we de Waarheid volgens Kurt Cobain willen noemen: het door de zanger graag gecultiveerde beeld van de zielige jongen, mager en met een zwart gemoed, die uiteindelijk wel de afgrond in móést gaan sukkelen. It’s better to burn out than to fade away, u kent het van Neil Young geleende zelfmoordwijsje. Die kritiekloze overname door Morgen werpt zelfs een morele kwestie op: is het wel oké om depressies en zelfmoord als ‘onvermijdelijk’ neer te zetten en de zwartgallige gedachten van een verwarde jongeman zo een zekere cool te verlenen? Bepaalde door Cobain-biograaf Charles Cross betwiste feiten, worden in de film zomaar voor waar aangenomen, zoals het ‘dagenlang slapen onder een brug’ (in werkelijkheid waarschijnlijk nauwelijks een paar uur) en de worsteling met de roem (Kurt vertelde van kindsaf aan iedereen dat hij de nieuwe John Lennon wilde worden). En dan is er nog het idiote verhaal over de seks die hij met een verstandelijk gehandicapt meisje zou hebben gehad. Zijn oude maat Buzz Osborne van de Melvins was alvast keihard: ‘90 procent van ‘Montage of Heck’ is onzin. Kurt was een meester in het met je voeten spelen, vrijwel alles wat hij zei was een leugen. Fucking a fat retard? Totale bullshit!’

Nirvana was een zeldzaam fenomeen en Kurt Cobain wérd de John Lennon van zijn tijd, maar kon dat gezien zijn zelfdestructieve persoonlijkheid niet lang volhouden. Die sombere conclusie blijft ook staan na ‘Montage of Heck’. Wat ook blijft staan, zijn die Nirvana-platen in uw collectie. Leg ze nog eens op, en begin en eindig vooral met ‘Incesticide’ – een kliekjescompilatie en derhalve behoorlijk vrij van sturing en bullshitverhalen. Het is een handgranaat vol briljante indie, machtige hooks en het heerlijkste gitaargeluid van de jaren 90.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234