null Beeld

Renée Zellweger: de terugkeer van Bridget Jones

Het is alweer van 2010 geleden – meer bepaald van de extreem lamlendige horrorfilm ‘Case 39’ – dat we Renée Zellweger nog eens op het grote doek hebben gezien. De carrière van de ster uit ‘Cold Mountain’ en ‘Chicago’ leek helemaal in duigen gevallen.

'In Hollywood geldt slechts één regel: nobody cares'


Texas Girl

Welcome to Katy, Texas. Hier, in dit door pelsjagers gestichte stadje waar de zomers snikheet en de winters berekoud zijn, werd Renée in 1969 geboren. Haar vader, Emil Zellweger, is een ingenieur van Zwitserse komaf, en haar moeder, een dame met de prachtige naam Kjellfrid Irene, is een verpleegster uit Noorwegen. ‘Mijn ouders zijn indertijd naar Texas verhuisd, het avontuur achterna,’ aldus Renée. ‘Mijn vader is een echte immigrant, die zijn hele leven lang keihard heeft gewerkt om mij en mijn broer een comfortabel leven te laten leiden.’ De jonge Renée was een authentiek all-American girl: thuis een brave dochter, op school een ijverige studente, en op zondagmiddag een enthousiaste cheerleader, compleet met lipstick, eyeliner en plateauzolen. ‘Katy is een klein, gezellig stadje waar iedereen elkaar kent en waar de mannen allemaal met een pick-uptruck rijden. Het stadje was als een warm nest voor me, maar toch kon ik haast niet wachten om er te vertrekken: ik verlangde ernaar om op eigen benen te staan en om te weten hoe de rest van de wereld eruitzag. Vreemd genoeg kwam het in mijn tienerjaren nooit in me op om actrice te worden. Pas toen ik aan de universiteit zat en heel veel filmklassiekers begon te zien, werd ik gebeten door de acteermicrobe. Toen ik na mijn studies op de bus naar Hollywood stapte, dacht ik: och, we zien wel wat ervan komt.’

undefined

null Beeld


De kettingzaagjaren

De eerste jaren in Hollywood waren zwaar: Renée holde van de ene auditie naar de andere en verdiende ondertussen een centje bij door cocktails te serveren in een stripclub. ‘In het begin ontmoette ik een hele hoop mensen die mij bekeken met zo’n air van: ‘Aha, het zoveelste domme gansje dat het in Hollywood wil proberen!’ Laat ze maar ratelen, dacht ik.’ Haar eerste opdrachten waren kleine bijrollen in ‘Reality Bites’, ‘Empire Records’, ‘The Whole Wide World’ en ‘The Return of the Texas Chainsaw Massacre’. ‘De eerste jaren waren moeilijk, en ik heb vaak gehuild van heimwee. Maar ik ben nog altijd blij dat ik die stap naar Hollywood heb gezet. Ik dacht: ik ga werken als serveerster, en als ik de kans krijg, ga ik af en toe acteren en tonen wat ik kan. Ik was dus zeker niet één van die meisjes die op hun 18de met hoge hakken aan en met een droom in hun koffer op een bus naar Hollywood springen om dan uit te roepen: ‘Joehoe! Ik ben er!’ Zo werkt het niet. In Hollywood geldt slechts één regel: nobody cares. Nobody!’ Die eerste bijrollen leidden naar haar eerste echte succesje: nadat regisseur Cameron Crowe haar had gezien in ‘The Whole Wide World’, gaf hij haar een belangrijke rol in ‘Jerry Maguire’, naast Tom Cruise. Renée was onderweg.


Bridget

Haar moment kwam toen ze in 2001 de Golden Globe voor beste actrice won voor haar vertolking in ‘Nurse Betty’, een heerlijke zwarte komedie over een serveerster die geen onderscheid meer kan maken tussen haar favoriete soapserie en de realiteit. Dankzij die Golden Globe kreeg de nu razendsnel naar de top klimmende Renée de rol van haar leven aangeboden: die van Bridget Jones, de door de Britse columniste Helen Fielding bedachte heldin die een hele generatie vrouwen vertelde dat het oké was om dik, single, onzeker en verslaafd aan soapseries, chips en goedkope chardonnay te zijn. Renée werkte keihard om zich de rol eigen te maken: ze verhuisde naar Londen, ruilde haar Texaanse tongval in voor een Brits accent, keek elke dag naar ‘Eastenders’ en ‘Ali G’, en kwam twintig kilo bij: ‘Op mijn dagelijkse menu stonden kaasomeletten, volle melk, chocolademilkshakes, reuzepizza’s, kaastaarten... Zelfs als ik geen honger had, bleef ik als een robot schransen.’ ‘Bridget Jones’s Diary’ werd een moddervette hit en Renée haalde haar eerste Oscarnominatie binnen. Het meisje uit Katy was gearriveerd, al is zij de eerste om haar succes te relativeren: ‘Altijd is er dat gevoel dat ik door de mand ga vallen. Ik heb nooit acteerlessen gevolgd, ik weet erg weinig van filmtechniek en ik heb geen methode – en ooit komt de dag dat ze het te weten gaan komen.’

Methode of niet, in 2004 ontving ze een Oscar voor haar bijrol in ‘Cold Mountain’. ‘Zelfs die Oscar voelt fake. Alsof ik hem in een souvenirwinkel op Hollywood Boulevard heb gekocht.’

undefined

null Beeld


De ontmoeting

Eén keer had uw dienaar het genoegen om Renée recht in haar betoverende mooie ogen te kijken: tien jaar geleden in New York, tijdens een veertig minuten durend face-to-facegesprek naar aanleiding van haar rol in ‘Cinderella Man’. Gloedvol vertelde ze over haar speciale band met België: ‘Toen ik heel klein was, verhuisde de broer van mijn mama naar België. En vijf jaar lang, telkens rond Kerst, verstuurde hij vanuit België een doos Lego! Tegen de muur van mijn slaapkamer hing zelfs een maandkalender uit België! Ik herinner me nog hoe ik naar die kalender zat te staren en zat te denken dat België echt wel een paradijs moest zijn.’ Het gesprek nam een bloemzoete wending toen Renée niet één, maar twéé keer zogezegd achteloos met haar poezelige handje langs onze knie streelde, en zich begon te verliezen in amechtig uitgesproken zinnetjes als – het staat op een in Fort Knox bewaarde tape – ‘Je bent zo’n knappe jongen’ en ‘Jammer dat ik naar de luchthaven moet, ik zou kunnen blíjven met je praten.’ Eén ding staat vast: als Renée toen dat vliegtuig niet had moeten halen, ging uw dienaar vandaag als Meneer Zellweger door het leven.


De stilte

En toen – misschien omdat wij er niet waren om haar te redden – liep het mis. Films flopten, projecten vielen in het water, de stroom van aanbiedingen droogde op. Vanaf 2010 tot nu oogt haar filmografie akelig leeg. ‘Geen zorgen,’ zo zegt ze nu over haar stille jaren, ‘ik heb alleen maar even een pauze genomen. Vanaf 1996, toen ‘Jerry Maguire’ uitkwam, tot 2009, heb ik elk jaar in gemiddeld twee films meegespeeld: ik kan je verzekeren dat zoiets niet in de kouwe kleren kruipt. Het werd tijd om eens op de rem te gaan staan, om alle scenario’s en aanbiedingen en agents af te wimpelen, en om eindelijk weer eens een beetje méns te worden. Ik snakte naar normaliteit.’ Helaas: be careful what you wish for, Renée.

undefined

null Beeld


De facelift

Tussen 2010 en 2016 verscheen Renée één keer in het nieuws, en hoe! Toen ze twee jaar geleden de rode loper opwandelde van het ‘Woman in Hollywood’-event, waren de aanwezige fotografen met stomheid geslagen: was die vrouw met dat strakgespannen gezicht, die opgetrokken oogleden en dat akelig gladde voorhoofd daadwerkelijk Renée Zellweger? Zij die ooit door People Magazine was verkozen tot één van de vijftig mooiste vrouwen op aarde, was getransformeerd in een sinistere versie van Eva Pauwels! De aandacht voor Zellwegers bizarre gedaanteverwisseling bleef niet beperkt tot de showbizzmedia: op CNN gaven plastische chirurgen toelichting, feministische columnistes riepen dat ‘iedere vrouw baas is over haar eigen lichaam’, er vonkte een discussie op over de onredelijke schoonheidseisen die aan actrices worden gesteld. Uiteindelijk doorbrak ook Renée de stilte: ‘Niet dat het iemand wat aangaat, maar ik heb géén plastische chirurgie ondergaan. En voor de rest vind ik het vreselijk dat mensen zich zo hard kunnen uitlaten over iemand die ze niet kennen.’ Right on, Renée.

null Beeld

undefined

null Beeld


De comeback

En nu is ze dus eindelijk terug, en dan nog wel in de rol die haar wereldberoemd maakte. Maar let op, want ‘Bridget Jones’s Baby’ bevat enkele verrassingen: Hugh Grant doet niet meer mee, en Bridget zelf oogt opmerkelijk... slank! Naar verluidt zag Renée het niet meer zitten om opnieuw ijsjes en pizza te schransen en om de extra kilo’s vervolgens weer kwijt te spelen. ‘Bridget is veranderd,’ aldus Renée. ‘Ze is nu een succesvolle televisieproducente, ze kleedt zich goed, ze is in goede vorm. Maar ze blijft Bridget: ze verzeilt nog steeds in gênante situaties.’ Deze keer raakt Bridget zwanger zonder precies te weten wie de vader is: de knappe Patrick Dempsey of die goeie ouwe Colin Firth? Maar er zijn nog andere nijpende vragen. Wie zit vandaag – nu haar plaats als zeitgeisticoon is ingenomen door Amy Schumer en Lena Dunham – nog op Bridget Jones te wachten? En is er voor Renée zelf nog een plekje weggelegd aan de top van de box office, nu jonge meiden als Jennifer Lawrence en Blake Lively tijdens haar afwezigheid de kroon hebben overgenomen? Vooruit Renée, laat ze een poepje ruiken!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234