null Beeld

Reportagereeks: Afspraak in Rio

Dat op 5 augustus 2016 de 28ste Olympische Zomerspelen voor geopend zullen worden verklaard in Rio de Janeiro, staat vast; hoeveel en welke Belgische sporters erbij zullen zijn, is nog koffiedik kijken.

In ‘Afspraak in Rio’ (vanaf maandag iedere week op Eén) volgt oud-Humojournalist Luc Kempen tien potentiële Riogangers in hun doen en vooral ook in hun laten: bekende als zwemmer Pieter Timmers en meerkamper Hans Van Alphen, en minder bekende als turnster Laura Waem en langeafstandsloper Bashir Abdi. Plus één team met een meer dan gemiddelde dosis sexappeal, waarover later meer.

Luc Kempen «Het oorspronkelijke idee voor dit programma kwam voort uit onvrede: de leiding van de openbare omroep vond het niet kunnen dat de drie Belgische medaillewinnaars van Londen 2012 vrijwel onbekend waren bij het grote publiek toen ze hun medaille behaalden. Insiders wisten wel wie Charline Van Snick en Evi Van Acker waren, maar het gros van de Belgen had nog nooit van hen gehoord.»

HUMO Laat staan van Lionel Cox.

Kempen (lacht) «Laat staan van Lionel Cox, inderdaad – bedankt, die naam ontsnapt me altijd. Foei!

»Men is bij productiehuis De chinezen komen aankloppen met de vraag om eens na te denken over een manier waarop vermeden zou kunnen worden dat op de Spelen van Rio hetzelfde zou gebeuren. Zo is ‘Afspraak in Rio’ geboren, een programma waarin een idee wordt gegeven van wie de sporters zijn die ons land willen vertegenwoordigen in Brazilië; op sportief, maar ook op menselijk vlak. In 2008 is er op Canvas al eens een soortgelijk programma uitgezonden, ‘Alles voor Peking’, maar daarvoor is men pas beginnen te filmen in januari van dat jaar, acht maanden vóór het begin van de Spelen. Voor ‘Afspraak in Rio’ hebben we drie jaar gekregen, een ongezien lange periode. De meerkampster Nafi Thiam, bijvoorbeeld, heb ik voor het eerst gesproken in het voorjaar van 2013, op een atletiekmeeting in de buurt van Aalst. 18 was ze toen, en in de Franstalige pers werd er weleens iets gezegd en geschreven over haar, maar in Vlaanderen was ze nog volslagen onbekend. Wij waren de enige Vlaamse ploeg die er vorig jaar bij was in Götzis in Oostenrijk, op een toernooi dat als het Wimbledon van de meerkamp geldt. Daar is ze pas echt ontbolsterd – ze verpulverde haar eigen Belgische record op de zevenkamp – maar behalve ik en een Franstalige journalist van Le Soir had niemand uit België interesse voor haar. En nu is ze Sportvrouw van het Jaar: ik ben uiteraard zeer tevreden dat ik destijds de keuze heb gemaakt om haar te volgen.

»Hetzelfde geldt voor Dylan Borlée, de vier jaar jongere broer van de tweeling Jonathan en Kevin. Het getuigt van lef, vind ik, dat hij het in zijn hoofd heeft gehaald om in hetzelfde nummer uit te komen als zijn broers, de 400 meter. Jonathan en Kevin zijn wereldvermaard in die discipline; het is bepaald niet evident om je daartussen te proberen te wringen.»

HUMO Naast tien individuele atleten volg je ook de gevreesde Yellow Tigers.

Kempen «Ja, onze nationale vrouwelijke volleybalploeg. Toen we begonnen te filmen, leek het vrijwel onmogelijk dat ze zich voor de Spelen zouden plaatsen – er mogen maar twaalf volleyballanden deelnemen aan de Spelen, waarvan zes uit Europa – maar inmiddels is dat al lang niet meer zo onrealistisch. Een meevaller voor het programma, net als het feit dat een aantal van die vrouwen er nog goed uitzien – je kunt er moeilijk naast kijken. Toch vreemd, wat dat betreft, dat de Yellow Tigers nog altijd niet echt bekend zijn in België. Al heeft het er misschien mee te maken dat bijna al die vrouwen in het buitenland spelen, in Italië en Frankrijk vooral. Iemand als Charlotte Leys is al jaren een geweldige sportcarrière aan het uitbouwen in Polen: ’t is hoog tijd dat ze daar ook bij ons erkenning voor krijgt.»

HUMO Ga jij volgend jaar eigenlijk mee naar Rio, Luc?

Kempen «Nee. Het is sowieso vaak knokken om bij competities en op toernooien te kunnen filmen waar je wil; op de Olympische Spelen zal dat gewoonweg onmogelijk zijn. In 2000 ben ik voor Humo naar de Spelen in Sydney gegaan, en dat was mede door de Australische gastvrijheid een aangename ervaring. Maar toen kwam 9/11 en werd de veiligheid met elk toernooi strikter.

»Ik zal in 2016 gewoon thuis voor de buis het gebeuren volgen. Tenzij we nog iets kunnen betekenen voor de Yellow Tigers, natuurlijk, haha. Ik kan misschien vragen of ik als hun mascotte mee mag?»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234