null Beeld

Reportagereeks: De baard van Bartel

Globetrotters die krap bij kas zitten kunnen de komende zaterdagen helemaal gratis en voor niets met Bartel Van Riet mee op wereldreis in 'De baard van Bartel'. In zijn eerste primetimeworp laat de groene jongen zijn Kempische tuintje even voor wat het is om honderd dagen lang langs de natuurwonderen van deze wereld te trekken.

Van Riet, volgens de vrouwelijke helft van de bevolking zélf een ferm wonder der natuur, vergaapt zich onder meer aan reusachtige gletsjers in Groenland, weidse vlaktes in Tanzania en miljoenen monarchvlinders in Mexico. Dat uitdrukkingen als ‘sjieke dings’en ‘zalig gewoen’ daarbij meermaals over de lippen van de sympathieke Kempenzoon rollen, zal niemand verbazen.

Al is 'De baard van Bartel' ook een programma met een voorzichtig ecologische boodschap: de natuurpracht die zo majestueus voorbijglijdt op uw scherm, krijgt natuurlijk steeds meer weerwerk van de oprukkende CO2-uitstoot en de bijbehorende klimaatsveranderingen.

Bartel Van Riet «Al willen we met ons programma zeker niemand met de vinger wijzen. Ik ben geen Don Quichote die op de barricades springt om iedereen luidruchtig op zijn ecologische fouten of plichten te wijzen. We zijn gewoon beginnen te fantaseren over een reisprogramma, en hoe we dat zo authentiek mogelijk konden aanpakken. En dan kom je natuurlijk al snel bij de grote natuurwonderen uit, zoals de gletsjers in Groenland.

»Maar zodra je daar dan iets over gaat opzoeken, kun je gewoon niet om het feit heen dat het niet goed gaat met die plaatsen. Die gletsjers, bijvoorbeeld, krimpen zienderogen. Voor veel mensen hebben natuurwonderen een soort eeuwigheidswaarde – ze zijn er al zo lang en zijn vaak zo reusachtig groot, dat ze wel altijd zullen blijven bestaan.

»Maar dat klopt dus helemaal niet. Ik heb onderweg met mensen gepraat die in de buurt van zo’n natuurwonder wonen en ik kan u zeggen: dan valt uwe mondwel open. Ijs dat wegsmelt, opdrogende rivierbedden, vlaktes waar opeens geen regen meer valt... Die mensen hebben dat de voorbije dertig jaar allemaal zíén gebeuren. Als door die verhalen nu al eens een tiental kijkers gaan denken: ‘Potverdikke, zo had er ik nog niet over nagedacht,’ dan zal ik al heel blij zijn.»

HUMO Jouw ecologische voetafdruk zal door het vele vliegen toch ook enkel schoenmaten gegroeid zijn?

Van Riet «Ja, het zou natuurlijk hypocriet zijn om eerst duizenden kilometers met het vliegtuig af te leggen en dan te gaan prediken dat het niet goed gaat met ons klimaat. Daarom heb ik samen met CO2logic (een bedrijf dat projecten steunt die voor minder CO2-uitstoot zorgen, red.) geprobeerd om mijn reis nadien weer ‘CO2-neutraal’ te maken. Zo hebben we in ruil voor het vele vliegen 130 milieuvriendelijke ovens geschonken aan een Afrikaans ontwikkelingsland. Dankzij die oventjes kunnen die mensen daar efficiënter vuur maken, waardoor ze minder moeten ontbossen en ook minder CO2 uitstoten.»

HUMO Mooi. Unesco heeft in totaal wel 185 plaatsen als natuurwonder geclassificeerd. Was het niet moeilijk om er daar maar zeven van uit te kiezen?

Van Riet «Toch wel, en vooral: hoe meer je over al die plaatsen begint te lezen, hoe moeilijker het wordt om niet gewoon alles te kiezen (lacht).Ook achteraf kon ik niet zeggen: ‘Dat was nu eens mijn favoriete natuurwonder.' Dat zou echt appelen met peren vergelijken zijn, want zo’n gigantisch hoge gletsjer is natuurlijk iets helemaal anders dan een reusachtige put in de grond (doelt op de Grand Canyon, red.).

»Maar ze waren wel allemaal stuk voor stuk fascinerend. Daar raken was altijd al een hele onderneming – die natuurwonderen liggen nu eenmaal niet in onze achtertuin, hè. Onderweg heb je dus meer dan genoeg tijd om te fantaseren over wat er je te wachten staat en groeien de verwachtingen. En toch, als je daar dan daadwerkelijk staat, dan zakt je broek gewoon op je enkels van het verschieten. Ik heb geprobeerd op voorhand die impact in te schatten, maar eenmaal daar werd ik toch altijd nog omvergeblazen. Die plaatsen zijn zo oud, zo gigantisch... Dat kan een mens gewoon niet vatten.»

HUMO Heimwee was er dus niet bij, in die honderd dagen?

Van Riet «O, jawel. Ik ben ook maar een simpele jongen vanonder de kerktorenvan Grobbendonk, dus dat gebeurde weleens. Vooral de kleine dingen van thuis miste ik soms: een thermos koffie zetten, bijvoorbeeld, en die dan rustig in je eigen sofa opdrinken. Of nog eens naar je eigen wc gaan (lacht).»

HUMO Te veel info, Bartel, maar toch bedankt. Na je reis liet je je baard van honderd dagen eindelijk afscheren. Zijn daar ondertussen nog geen plukjes van te vinden op eBay?

Van Riet (lacht) «Niet dat ik weet. Ik hoop ook van niet! Stel je voor zeg, dat zou echt vuil zijn.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234