Reportagereeks: Kristel gaat vreemd

‘Kristel gaat vreemd’, nieuw op VIER, is een zevendelige human interest-reeks waarin Kristel Waterloos telkens een week lang logeert in een haar volkomen vreemde biotoop: van een zigeunerdorp tot een baggerboot en van een vrouwengevangenis tot een krakerspand - kwestie van die setting van binnenuit te leren kennen.

Rest de vraag: wie ís Kristel Waterloos, en welk pad mag zij in hemelsnaam bewandeld hebben om hier te belanden?

Kristel Waterloos «Tja, wie ben ik? Ik denk dat ik een doodgewone vrouw van 36 ben, met een echtgenoot en twee kinderen, en een derde op komst. Mijn ouders hebben altijd bij de VRT gewerkt – mijn vader (Xavier Waterloos, red.) is jarenlang journaalanker geweest – en als tiener ging ik soms mee op reportage of hielp ik met monteren. Zodoende kreeg ik de kriebels om zelf voor televisie te gaan werken.

»Ik ben documentaire- en reportageregie gaan studeren aan het Rits, en elf jaar geleden ben ik bij Woestijnvis begonnen: eerst heb ik een jaar of vijf voor ‘Man bijt hond’ gewerkt, waar ik samen met een collega de rubriek ‘Wordt gevolgd’ heb gemaakt; daarna heb ik met Annemie Struyf samengewerkt voor programma’s zoals ‘In Godsnaam’ en ‘De zussen van mijn dochter’.

»Vorig jaar heb ik mijn stoute schoenen aangetrokken en ben ik op Wouter Vandenhaute afgestapt met de vraag of ik een eigen programma mocht maken. Ik denk dat Woestijnvis de enige plek is waar zoiets zou kunnen: als ik naar de VRT was getrokken en had gezegd: ‘Hallo, ik wil mijn eigen programma’, dan zouden ze me waarschijnlijk uitgelachen hebben.»

HUMO In mei was u volop ‘Kristel gaat vreemd’ aan het voorbereiden, toen VTM ineens met het gelijksoortige ‘Demoustier’ op de proppen kwam. Wat dacht u?

Waterloos «Ik wist al van ‘Demoustier’ af vóór dat op tv kwam: toen we research deden voor onze aflevering over zigeuners, kwamen we in een kamp terecht waar ze ons vertelden dat Daniël Demoustier er al gepasseerd was. Dan denk je wel even: ‘Oei!’ Niks aan te doen, hè? Trouwens, ik denk dat mijn programma heel anders is dan het zijne.

»Demoustier heeft toch enigszins afstandelijke - zij het degelijke - reportages gemaakt, terwijl ik in elke aflevering deel uitmaakte van de biotoop die ik onderzocht. Wanneer je een week lang in een kraakpand op een koude vloer slaapt, kun je toch een vollediger beeld van de krakerswereld schetsen dan wanneer je even binnenwipt voor een interview en daarna naar je veilige cocon terugkeert.

»De enige plek waar ik niet heb overnacht, was de vrouwengevangenis: je mag daar niet zomaar iemand opsluiten. Jammer, maar die aflevering is daarom niet minder boeiend. Wat mij vooral verbaasde, was dat de meeste gevangenen eruitzagen zoals de vrouwen die ik iedere ochtend aan de schoolpoort op hun kind zie staan wachten; ’t waren niet de volgetatoeëerde manwijven die ik had verwacht. En dan begin je met ze te praten, en blijkt dat ze hun baby hebben gewurgd, of iemand met twintig messteken hebben vermoord. Wanneer ik in de weken na de opnames over straat liep, dacht ik om de haverklap: ‘Shit, iederéén kan hier wel een moordenaar zijn.’ Een beangstigend gevoel, toch.»

HUMO Maar ongetwijfeld nog niet half zo beangstigend als een week lang als enige vrouw op een baggerboot vol mannen verblijven?

Waterloos (lachje) «Ik heb mijn kajuit ’s nachts toch maar op slot gedaan, voor de zekerheid. Die mannen zitten daar vijf maanden zonder vrouw, hè. ‘Eerst rukken, dan tukken’: dat schijnt daar de mantra te zijn.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234