Reportagereeks: Manneken pis

In ‘Weg naar Compostela’ en ‘Ten oorlog’ was het Arnout Hauben zelf die op reis trok; in zijn nieuwste programma ‘Manneken Pis’ stuurt hij anderen op pad. Die anderen, dat zijn radiopresentatrice Linde Merckpoel, tv-maker Dieter Coppens, actrice Maaike Neuville en haar zus Elke Neuville, mede­oprichter van De chinezen, het florerende productiehuisje dat voor ‘Manneken Pis’ tekent. Maar wat ís ‘Manneken Pis’ precies, en hoe is één en ander tot stand gekomen?

Arnout Hauben «‘Manneken Pis’ is ontstaan uit verwondering over de bonte stoet dagjesmensen die iedere dag de grote toeristische trekpleisters van de hoofdstad aandoet: het Atomium, de Grote Markt, het Beursgebouw, het Jubelpark en dus ook Manneken Pis. ‘Waar komen die mensen toch allemaal vandaan?’ vraag je je weleens af, en ook: ‘Zou er bij hen thuis ook iets moois te zien zijn?’ Vanuit die vraag zijn we op het idee gekomen om een motorhome in de buurt van al die plekken te parkeren, zo’n blinkende Amerikaanse Airstream uit de jaren stillekens. Vervolgens spraken een aantal van onze researchers de toeristen in de buurt aan: leken het boeiende mensen te zijn, dan mochten ze de motorhome in, waar ik op hen wachtte. Ik babbelde dan nog wat verder met hen, en als ik het idee had dat het klikte, stelde ik de Grote Vraag: ‘Jullie zijn nu bij ons langsgekomen, maar stel dat wij eens bij jullie zouden langskomen, in jullie land, wat zou je ons dan laten zien?’ Soms kwam daar een uitnodiging van: ‘Kom maar langs, jullie zijn welkom.’ Verbazend om te zien hoe gastvrij mensen kunnen zijn.»

'Verbazend hoe gastvrij mensen kunnen zijn'

HUMO En vervolgens bepaalde jij welke van je vier reporters op de uitnodiging mocht ingaan?

Hauben «Ja: eerst heb ik een hele bak uitnodigingen verzameld, die ik daarna allemaal onder de reporters heb verdeeld. Ik ken de sterktes en de zwaktes van mijn reporters: ’t was dus enerzijds mijn taak om daarop in te spelen, maar anderzijds ook om hen af en toe eens uit hun comfortzone te halen. Maaike, die vegetariër is, heb ik bijvoorbeeld naar een stel Georgiërs gestuurd van wie ik wist dat ze haar op wodka en vleesbouillon zouden vergasten. En Dieter stuurde ik naar een Italiaanse non die een dansschool runt: had ik één van de meisjes gestuurd, dan had dat wellicht wat minder spanning opgeleverd.

»De reporters gingen onvoorbereid op pad: toen ze vertrokken, hadden ze geen idee van waar ze die avond gingen slapen. Zo kwam Elke tot haar verrassing terecht bij iemand die vroeger bij een bekende rockgroep had gedrumd. Dat kwam zo: op een gegeven moment stapte een Amerikaans meisje de caravan binnen, dat in het kader van een uitwisselingsproject een jaar bij een Belgisch gastgezin logeerde. Ze vertelde heel enthousiast dat ze uit Yellow Springs kwam, een hippiedorp in Ohio. Ik zeg: ‘Tof! En waren uw ouders misschien ook hippies?’ ‘Ja,’ zegt ze, ‘onze pa heeft nog op Woodstock gedrumd.’ Bleek het om de drummer van Country Joe and the Fish te gaan, indertijd een wereldberoemde psychedelicaformatie.»

HUMO Iets beloven is makkelijk; je belofte nakomen is nog een ander paar mouwen. Is het niet vaak gebeurd dat mensen achteraf terugkwamen op hun beslissing om jullie uit te nodigen?

Hauben «Da’s een paar keer gebeurd, ja. Zo werden we één keer helemaal ingepakt door een stel stinkend rijke Amerikanen, die ons de beste seats op de Super Bowl beloofden, en wat weet ik nog allemaal. Maar toen puntje bij paaltje kwam, hebben we ze niet meer te pakken gekregen – ze namen gewoon hun telefoon niet meer op. Maar het omgekeerde gebeurde ook. Op een gegeven moment zaten er drie boeddhistische monniken in onze motorhome, die ons uitnodigden in hun tempel in Thailand. Fantastisch natuurlijk, maar de volgende dag las ik in de krant dat er in heel Europa valse monniken actief zijn die mensen in ’t zak zetten. ‘Meestal zijn het één oude man en twee jongere mannen,’ stond er: exact zoals die mensen die in onze caravan hadden gezeten! ‘Verdorie,’ dacht ik, ‘we zijn beetgenomen.’ Maar we hebben het dan gecheckt en gedubbelcheckt en zelfs getripelcheckt, en het bleken wel degelijk echte monniken te zijn. En dus heb ik Linde naar ginder gestuurd: zij is met een prachtige reportage teruggekomen.»

HUMO Laatste vraag: heb je toestemming aan Frank Van Passel gevraagd voor het gebruik van de naam ‘Manneken Pis’?

Hauben «Nee. Maar Manneken Pis is natuurlijk sowieso gemeengoed – ’t is niet omdat er een film naar is genoemd, dat het een beschermde naam zou zijn. Trouwens, ‘Iedereen beroemd’ (waar De chinezen enkele rubrieken voor leveren, red.) is ook een film van Dominique Deruddere, hè? En ‘Ten oorlog’ was een toneelstuk van Tom Lanoye

HUMO Jij pikt al je programmatitels van anderen?

Hauben «Ja, maar hou het stil.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234