null Beeld

Reportagereeks: People of Tomorrow

Tomorrowland – dat in 2005 van start ging en in de tien jaar daarna alle meetbare grenzen der populariteit oversteeg – is voor alle andere festivals zowat het equivalent van de gebronsde surfer die ooit met ons lief ging lopen. Niet zozeer het feit dat zij – dat lief en de festivalgangers – het op een ander gingen zoeken irriteert, dan wel dat het oneerlijke concurrentie is: wij kúnnen helemaal niet surfen.

vvp

Maar genoeg over ons: we zouden het over Tomorrowland hebben, en de glanzend nieuwe documentairereeks die erover gedraaid werd, ‘People of Tomorrow’. Daarin volgt Eén enkele globetrotters die van over de hele aardbol naar België afzakken voor de ‘full madness’-ervaring: ze worden zowel in hun thuisstek als op het festival gefilmd en tonen – spoiler! – zo aan dat muziek mensen van alle slag met elkaar verbindt.

Staat eerst op het multiculturele menu: de Australische Suesha Rana, een actrice die het even probeerde te maken in Hollywood (ze mocht zelfs de hoofdrol in één film spelen) om daarna terug naar de outback af te zakken. Typeert haar wanneer we met haar skypen: die yummy Australische tongval. En de dito looks hoeven we er niet eens bij te fantaseren.

Suesha Rana «Tomorrowland is het speciaalste festival ter wereld! Waarom? De muziek is sowieso superbelangrijk, maar voor iemand als ik – uit Australië – is het dubbele pret, want ik kan die geweldige dj’s niet alleen live aan het werk zien, maar ook nog eens aan de andere kant van de aardkloot. Je ontmoet nieuwe mensen, je zit in een sprookjeswereld… Het totaalpakket is uniek. Of ken jij nog een andere plek waar er – geheel toevallig en spontaan – tientallen vlaggen van evenveel verschillende landen kunnen oprijzen, om allemaal harmonieus samen in de wind te wapperen? Nee toch!

»Mekaar allemaal tezamen graag zien in dat gekke kleine plaatsje dat Boom heet: beter dan dat wordt het niet, hoor.»

HUMO Wat heb je gemeen met de andere festivalgangers die gevolgd werden? Er zitten mensen tussen uit Sri Lanka, Kenia en Kosovo…

Rana «De liefde voor de muziek staat op één. Maar wij gaan eigenlijk om dezelfde redenen als iedereen: voor de sfeer en de setting – het podium alleen al is pure magie. Je kunt niet op Tomorrowland rondlopen zonder je de ogen uit de kop te kijken.

»Het was een fantastische groep, trouwens. De momenten dat we met iedereen samen waren, waren de beste. Meer nog: mijn favoriete Tomorrowland-herinnering aller tijden is van toen we met z’n allen aan het shaken waren op David Guetta. Just epic!»

HUMO Er bestaat nu een Belgische documentaire over jou: vind je dat niet een beetje vreemd?

Rana «Very weird! Het is nog niet helemaal tot me doorgedrongen. Ik heb ook nog geen afleveringen gezien, en vaak had ik niet eens door dat er een camera achter me stond: alles is dus redelijk geruisloos aan me voorbijgegaan (lacht). We amuseerden ons gewoon rot!»

HUMO Over je rot amuseren gesproken: Tomorrowland is zowat het nieuwe Woodstock wat betreft de consumptie van drugs. Feest jij ook graag onder invloed?

Rana «Euh… Ik heb het niet zo begrepen op die vraag, maar laat me dit zeggen: je hebt totáál geen drugs nodig om van de muziek te genieten. Ik snap wel dat sommige mensen zich er graag met heightened senses in laten onderdompelen. Als dat je ding is, go for it – dat heb je trouwens op élk festival. Maar ik hoef niks te nemen om me te amuseren.»

HUMO Even naar je acteercarrière nog: is LA even gek en hectisch als het wordt voorgesteld in series als ‘Entourage’?

Rana «Zo gek was LA niet voor mij, hectisch dan weer wel (lacht). Het is een supercompetitieve omgeving: ruwweg 90 procent van de mensen die er wonen zijn acteurs, dus de concurrentie is niet mals. Ik ging veel naar acteerlessen, hield me bezig met netwerken, enzovoort. It was a beautiful struggle.

»Ik ben ook wel trots op wat ik er bereikt heb – de film waarin ik de hoofdrol speel, ‘Highway to Dhampus’, komt dit jaar uit: yay! – maar het was tijd om mijn prioriteiten te verleggen: ik wil me nu vooral focussen op mijn relatie. Dat acteren doe ik later misschien wel weer.»

HUMO Je woont nu met je verloofde in het rustige Perth: niet een beetje saai na die periode in LA?

Rana «Voor mij voelt het alleszins niet zo aan: dit is waar ik ben opgegroeid, waar mijn familie is… Dit is mijn thuis. Ik mis LA soms wel een beetje, maar ik denk dan: zolang ik zélf niet saai word, zal mijn leven dat ook niet zijn (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234