null Beeld

Reportagereeks: Soundtrack Zuid-Afrika

Haal mensen uit hun natuurlijke biotoop, zet ze in een onvertrouwde omgeving en kijk wat er gebeurt. Het is een format dat geheid boeiende tv oplevert. Toegegeven, het ene eindproduct, de bekroonde reisreportagereeks ‘Soundtrack’ bijvoorbeeld, zal al wat oogverblindender en beklijvender zijn dan het andere – om het even welk seizoen van ‘Temptation Island’, om maar iets te noemen.

Voor het nieuwe seizoen van die eerstgenoemde reeks kozen de makers het magnifieke Zuid-Afrika als het schouwtoneel waarin vier Vlaamse muzikanten zich een weg banen door de smeltkroes van muziekstijlen. Samen met Jef Neve, Isolde Lasoen en Flip Kowlier is ook Tijs Delbeke vanaf vandaag elke week al roadtrippend en jammend te zien op uw tv.

Tijs Delbeke «Het grote verschil met het eerste seizoen is dat de muzikanten toen in oorlogsgebied (in Israël en de Palestijnse gebieden, red.) rondtrokken en dat in Zuid-Afrika de strijd al zo’n 20 jaar gestreden is. Op papier in elk geval. De apartheid is dan wel afgeschaft, de gevolgen ervan zijn nog heel zichtbaar. Het is die verscheidenheid aan achtergronden en verhalen die het leven daar zo razend interessant maakt. Er heerst een enorm verschil in perceptie van het verleden én het heden bij iedereen. In het nummer ‘Land of Hope’, dat ik onderweg gemaakt heb, zeg ik dat ook ergens. Er zijn zo veel geschiedenissen, zo veel verhalen over één land.»

HUMO Hebben de mensen er ook nood aan om die verschillende verhalen in hun muziek te stoppen?

Delbeke «Heel sterk. We zijn daar niet specifiek naar op zoek gegaan, maar kwamen die verschillende muzikale boodschappen spontaan tegen doorheen onze reis. Logisch ook, veel mensen hebben het in hun muziek over de situatie waarin ze opgegroeid zijn. Nu, we hebben ook mensen ontmoet die daar niet bewust mee bezig waren. The Nomadic Orchestra uit Kaapstad, bijvoorbeeld. Dat zijn jongens die gewoon plezier willen maken. Die willen duidelijk maken dat het verleden is wat het is. En dat was echt niet hol, ze denken er zeker wel over na, maar ze schakelen dat uit in hun muziek.»

HUMO Had je er vertrouwen in dat het muzikaal wel zou klikken met je drie reisgenoten?

Delbeke «Ik vond dat toch even spannend. Met Jef had ik al wel samengespeeld. Isolde en Flip kende ik uiteraard, maar met hen had ik nog nooit op een podium gestaan. De eerste keer dat we zijn samengekomen voor het programma, zijn we gewoon wat gaan jammen bij Geronimo, het productiehuis. Het werd gelukkig snel duidelijk dat het goed zat. Onze muzikale voorkeuren liggen wel een beetje uit elkaar, natuurlijk. Zeker bij Jef, die is meer jazz en klassiek georiënteerd, maar dat maakt het uitdagender.»

HUMO Hoe moeilijk is het om onderweg muzikaal te improviseren?

Delbeke «Dat viel wel mee. Het probleem was dat die gasten van Geronimo echte beeldfreaks zijn. Dat is enerzijds een zaligheid, want het programma is razend knap in beeld gebracht, maar dat maakte het voor ons soms wel moeilijk. Je komt dan aan op een prachtige plek en dan krijg je te horen: ‘Jongens, over tien minuten zal het licht perfect zitten en beginnen we te filmen.’ (lacht)»

HUMO Van welke samenwerking met een Zuid-Afrikaanse band was je ’t meest onder de indruk?

Delbeke «Sowieso die jam met BCUC die in de eerste aflevering zit. Dat was een maffe gekleurde bende die zelf niet heel goed kunnen omschrijven wat ze doen. Het leuke daarbij was dat je nooit in een stijl moest denken. Je speelt een riff, zij pikken in en je weet niet waar het naartoe gaat. Dat was de hardste kruisbestuiving van heel de reis, zowel onderling bij ons muzikanten als met hen. Het had iets heel chaotisch kunnen worden, maar toch kwam alles heel mooi samen. Ook heel cool: de cover van Queen die we gespeeld hebben in Drakensbergen met het Boys Choir. Echt onwezenlijk. Te midden van die massieve bergen, onder dreigende wolken, met honderd koorknapen en wij daar dan voor. Een stevig ‘The Sound of Music’-gehalte. Het komt op beeld heel mooi over, maar in ’t echt was het nóg machtiger. Muzikaal gezien lag dat redelijk ver buiten mijn comfortzone maar af en toe andere werelden opzoeken is niet slecht. En niet alleen op muzikaal gebied. Af en toe vraag ik me af of ik wel blij ben met mijn omgeving en mijn muzikale activiteiten. Sinds Zuid-Afrika besef ik weer beter waar ik mee bezig ben en waar ik naartoe wil. Het klinkt een beetje belegen, maar door andersdenkende mensen te ontmoeten, zie je jezelf ook duidelijker.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234