null Beeld

Review: 2004 - De boeken van het jaar


1. Philip Roth, 'Het complot tegen Amerika' (Meulenhoff)Via een deels verzonnen historisch tableau - in 1940 installeert vliegenier en volksheld Charles A. Lindbergh een fascistisch bewind in Amerika - stelt Philip Roth een messcherpe diagnose van ...


1. Philip Roth, 'Het complot tegen Amerika' (Meulenhoff)
Via een deels verzonnen historisch tableau - in 1940 installeert vliegenier en volksheld Charles A. Lindbergh een fascistisch bewind in Amerika - stelt Philip Roth een messcherpe diagnose van de ziektes die de gedroomde democratie Amerika sinds Franklin Delano Roosevelt verkankerd hebben. Het Boek van het Jaar, met voorsprong.

undefined



2. Arnon Grunberg, 'De joodse messias' (Vassallucci)

De zelfverklaarde verlosser Xavier Radek raakt gevangen in zijn eigen perverse logica, en voert zijn filosofie van de pijn tot een apocalyptisch eindpunt. Deze geestige en beklemmende pageturner bewijst overvloedig dat Arnon Grunberg boek na boek beter wordt.


3. Adrian Nicole LeBlanc, 'Zonder familie' (De Arbeiderspers)
Twaalf jaar leefde Adrian Nicole Leblanc in het zog van twee Porto Ricaanse tienermoeders in de Bronx. 'Zonder familie' is een verbijsterende kroniek van het leven in een betonnen jungle, een ontroerende ode aan het moederinstinct en een kolkende docusoap waarvan de Pfaffs het bestaan niet eens vermoeden.


4. Frank Westerman, 'El Negro en ik' (Atlas)
Een oase in het uitgestrekte niemandsland tussen fictie en non-fictie. Frank Westerman reconstrueert de door kolonialisme bepaalde route die een opgezette Afrikaan zonder naam tussen 1831 en 1997 gevolgd heeft, en dissecteert openhartig de evolutie van zijn eigen verhouding met de rest van de wereld.


5. Paul Auster, 'Orakelnacht' (De Arbeiderspers)
Met verbluffende virtuositeit weeft een glashelder formulerende Paul Auster een web van dwarsverbanden tussen verschillende verhalen, waarin romanschrijver Sidney Orr verstrikt raakt. Een heerlijk pleidooi voor literatuur, in één van de knapste romans van één van de knapste oeuvreschrijvers van deze tijd.


6. David Mitchell, 'Wolkenatlas' (Querido)
Na 'De geestverwantschap' en 'DroomNummerNegen' is de derde roman van de jonge Brit David Mitchell opnieuw een razende draaikolk vol bloedstollende actie én een bijtende analyse van de menselijke hang naar macht. Mitchell sleurt de lezer van de koloniale gruwel in de negentiende eeuw naar het leven na de apocalyps, en weer terug.


7. Seymour Hersh, 'Bevel van hogerhand' (De Bezige Bij)
Vijfendertig jaar na zijn ophefmakende berichtgeving over Vietnam weet onderzoeksjournalist Seymour Hersh de wereld opnieuw te schokken met de naakte waarheid: 'Bevel van hogerhand' is een spijkerharde inventaris van Bush' minachting voor burgerrechten en democratie, van 9/11 tot Abu Ghraib.


8. Hugo Claus, 'In geval van nood' (De Bezige Bij)
In een wirwar van splinters en scherven, een wemeling van talent en lef, krijgen lichtvoetige en bedachtzame verzen een ontwrichtende lading en een tegendraadse politieke kracht: Hugo Claus grossiert in verontrusting, maar in geval van nood is er de poëzie.


9. Haruki Murakami, 'Spoetnikliefde' (Atlas)
In deze wonderlijke liefdesroman vervaagt de grens tussen echt en gefantaseerd, en gaan vervreemding en verbeelding een sadomasochistische relatie aan. Door de mix van stijlen en genres is Murakami lezen als zappen van de ene kick naar de andere: hallucinaties gegarandeerd.


10. Gabriel García Márquez, 'Herinnering aan mijn droeve hoeren' (Meulenhoff)
De Colombiaanse Nobelprijswinnaar verleidt als vanouds met zijn overrompelende vertelkracht en aanlokkelijke stijl. Het verhaal van een negentigjarige columnist en een veertienjarige maagd tintelt van de benijdenswaardige vitaliteit en mondt uit in een feestelijke ode aan het leven en de verliefdheid.


11. Jonathan Coe, 'De gesloten kring' (Meulenhoff)
De personages uit Coes 'De Rotters Club' hebben zich, twintig jaar later en minstens evenveel illusies armer, één voor één teruggetrokken in hun eigen claustrofobische universum. Coe zet de grote maatschappelijke veranderingen aan het eind van de twintigste eeuw af tegen het emotionele status-quo van zijn personages.


12. Honoré de Balzac, 'Verloren illusies' (Van Oorschot)
De archeologische prestatie van het jaar: het hoogtepunt uit het oeuvre van Honoré de Balzac is eindelijk vertaald. 'Verloren illusies' dateert uit 1843, maar zowel de dynamiek waarmee de neergang van een jonge dichter verteld wordt als het cynische marktdenken dat hem fnuikt, is verbijsterend bij de tijd.


13. Koen Peeters, 'Mijnheer sjamaan' (Meulenhoff)
De beste Vlaamse roman van het jaar. Samen met zijn hoofdpersonage, een bodemonderzoeker die de vervuiling op een afgedankt industrieterrein in kaart brengt, registreert Peeters als voldragen nazaat van Louis Paul Boon de ziekte van deze tijd: het verlangen naar diepgang wordt gesmoord in melancholie en allerhande lachwekkende religies.


14. Jeanette Winterson, 'Vuurtorenwachten' (Contact)
In 'Vuurtorenwachten' is de briljante Winterson van 'De passie' en 'Op het lichaam geschreven' helemaal terug. In een oude, blinde vuurtorenwachter als bron van een stroom van verhalen over verlangen en verlies brengt ze hulde aan een poëtische oerkracht: de verbeelding als ultiem kompas.


15. Peter Singer, 'De president van goed en kwaad' (Lemniscaat)
Het beste van de gigantische stapel (anti-)Bush-boeken die dit vermaledijde verkiezingsjaar het licht zagen. Zich uitsluitend baserend op harde feiten en koele logica legt Peter Singer genadeloos de hypocrisie bloot in het kluwen van religieuze en emotionele doublespeak van that son of a Bush.


16. Jonathan Lethem, 'De burcht van eenzaamheid' (Prometheus)
Manhattan is het decor voor de bevreemdende coming of age van de aanstormende blanke rockjournalist Dylan Ebdus en de zwarte graffitikunstenaar Mingus Rude. Lethem dompelt de lezer onder in een tableau vivant vol crack, comics en tags en bouwt zo een monument voor het vervallen Arcadië uit zijn jeugd.


17. Jean-Christophe Rufin, 'Globalia' (Podium)
In dit secuur geborstelde beeld van de wereld van morgen, Globalia, schemert ingenieus de wereld van vandaag door - Rufin is niet van gisteren. Zijn mix van sciencefiction, satire en epos leert hoe broos de democratie is en hoe snel vrijheid beknellend, veiligheid fnuikend en voorspoed kwetsbaar wordt.


18. Hari Kunzru, 'Leela.exe' (Podium)
Vanuit zijn eenkamerflat in Silicon Valley slaakt een misnoegde Indiase immigrant een hartenkreet - en ontwricht zo de wereldeconomie met een zelfgemaakt e-mailvirus. Een kruising tussen een hitech-thriller met de cultuurkritische haviksblik van J.G. Ballard en een portret van de Zeitgeist à la Douglas Coupland.


19. Niccolo Ammaniti, 'Het laatste oudejaar van de mensheid' (Wereldbibliotheek)
Scherper, grilliger en rijker dan de bestsellers 'Ik ben niet bang' en 'Ik haal je op, ik neem je mee' is deze collectie vroege verhalen van de nieuwste Italiaanse wonderboy. De titelnovelle over een geheel uit de klauw lopend oudejaarsfeest is door de verrassende en demonische fantasie nu al klassiek.


20. Chuck Palahniuk, 'Wiegelied' (De Geus)
Een apocalyptische vertelling over een onderzoeksjournalist en een makelaar, door Chuck 'Fight Club' Palahniuk leep geïnjecteerd met een onstuimige dosis horror: in een wervelende rondedans van fatale transformaties zaait een slaapliedje dood en vernieling. De angst slaat de lezer om het hart én om de hersens.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234