null Beeld

Review: 25th Hour

Monty Brogan (een goeie Edward Norton), een tot een zware celstraf veroordeelde heroïnedealer, heeft nog één dag te gaan vooraleer hij zich aan de gevangenispoort moet aanmelden. In die laatste vrije vierentwintig uur gaat Monty in het...

Monty Brogan (een goeie Edward Norton), een tot een zware celstraf veroordeelde heroïnedealer, heeft nog één dag te gaan vooraleer hij zich aan de gevangenispoort moet aanmelden. In die laatste vrije vierentwintig uur gaat Monty in het aangeslagen New York van 9/11 op zoek naar de man die hem heeft verklikt, zoekt hij voor de laatste keer zijn vader (Brian Cox) op, én bouwt hij samen met zijn beste vrienden (Philip Seymour Hoffman & Barry Pepper) een dijk van een afscheidsfeestje. That's the spirit! Spike Lee had van '25th Hour' makkelijk een melodrama kunnen maken, of een wraakverhaaltje, of een loodzwaar traktaat over Schuld & Boete, maar de cineast doet iets helemaal anders en laat het verhaal vrijelijk in alle richtingen tegelijk uitwaaieren, - iets wat verscheidene Amerikaanse filmcritici deed besluiten dat het scenario van '25th Hour' nogal aan de rommelige kant is. '25th Hour' vertoont inderdaad enkele dipjes, maar so what? Waarom moeten films altijd een afgerond verhaaltje vertellen? Waarom mag een cineast zich niet laten meedrijven door de magie van het moment en door de roerselen die zijn muze hem influistert? Lee, die voor één keer de raciale thematiek laat rusten, lijkt soms daadwerkelijk vanuit zijn onderbewustzijn te regisseren, zoals in die lange, trippy nachtclubscène - één van de beste nachtclubscènes ever, als u 't mij vraagt - waarin Philip Seymour Hoffman letterlijk door de discotheek lijkt te zweven. En geloof het of niet, maar zelfs de veelbesproken 9/11-scènes dragen hun steentje bij tot die half-dromerige, half-poëtische atmosfeer. Sommige lieden hebben geopperd dat de beelden van Ground Zero er zomaar wat zijn bijgesleurd, maar dat klopt niet: ze diepen de weemoedige sfeer verder uit, creëren een ontroerende achtergrond voor de bewolkte gemoedstoestand van Monty Brogan, en laten '25th Hour' gestaag uitgroeien tot een zinderende elegie. '25th Hour' zal, in de eindafrekening, wel de geschiedenis ingaan als de allereerste sfeerfilm over 9/11, maar wij zullen ons toch vooral de final last words van Brian Cox blijven herinneren ('It all came so close to never happening'): keelkropmoment van het jaar.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234