null Beeld

Review: Actress op Pukkelpop 2014 (Castello)

Dansen! Koude pintjes drinken! Tentsletjes spotten! Wie vanochtend met die incentives uit z’n slaapzak was gerold, stond waarschijnlijk niét in de Castello tijdens de set van Actress, maar in de Boiler Room bij Raving George.

Presentator Kurt Overbergh bracht alvast goed nieuws in de Castello: toen hij de genaamde Darren J. Cunningham vooraf had gepolst naar de geruchten dat het eerder dit jaar verschenen ‘Ghettoville’ de zwanenzang van zijn alter ego Actress zou zijn – nu ja: ’t stond zwart op wit in de perstekst bij de plaat – antwoordde die met ‘probably not’. Slechts één woord is hier gepast: ‘Hoera.’ Als u graag gek doet: zet er een uitroepteken achter.

Herkenbaarheid is geen prioriteit voor Cunningham: hij laat zijn machines draaien, en in wat er uitrolt vallen, een enkele uitzondering daargelaten, nauwelijks flarden van z’n nummers te herkennen. Neemt niet weg dat hij ons meteen bij het nekvel had toen, na het openingsrondje subbassen afvuren, plots dat hypnotische riedeltje van ‘R.I.P.’ tevoorschijn kringelde.

Af en toe gooide hij er een beat tussen die noopte tot dansen, maar hij was doorgaans verdwenen voor we tegen onszelf konden zeggen ‘verrek, ik dans.’ Er zat maar één ding op: ons onderdompelen in wat Cunningham ons wilde voorschotelen. En vaak was dat iets dat we voor het gemak zullen omschrijven met het woord ‘geluid’ – één keer meenden we oprecht dat zijn drummachine een vervelend gezoem voortbracht, tot we doorhadden dat we naar gestileerde ruis luisterden. Maar fuck, het wérkte: als we onze ogen sloten, waanden we ons in een afterclub om half acht ’s ochtend –geen flauw idee of dit het derde dan wel het zevende feest was waar we verzeild waren geraakt. En had de deejay nu net iets van Marcel Dettmann opgelegd, of probeerde iemand in de kelder paaltjes in de grond te heien? Nog voor we er uit waren, stonden we alweer in een helverlichte veranda in Pulderbos: er weerklonk woozy gepingel op een ontstemde piano, terwijl stofdeeltjes door de bedompte lucht dansen – hey: was dat ‘Jardin’ niet? Tien minuten later stonden we mee in een controlekamer in Doel, en leek het einde van de beschaving nabij.

Actress: minstens aan drie van ónze incentives tegemoet gekomen. Hey: hoe zou het eigenlijk geweest zijn bij Raving George?


Het moment

Om exact een halve minuut over drie – een halve minuut voorbij z’n deadline dus – kwam iemand Cunningham op de schouder tikken om te zeggen dat z’n tijd er opzat. Waarna hij doodleuk nog vier minuten doorging. Tijd is een keurslijf, en dus: te negeren.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234