Review: Almost Famous

Toen wij zestien waren, zaten we in de les wiskunde bij de Verschrikkelijke Versick te zuchten onder decimale breuken en vierkantswortels. Toen Cameron Crowe zestien was, zat hij voor het befaamde blad Rolling Stone interviews af te nemen van Bob Dyl...

Erik Stockman

Toen wij zestien waren, zaten we in de les wiskunde bij de Verschrikkelijke Versick te zuchten onder decimale breuken en vierkantswortels. Toen Cameron Crowe zestien was, zat hij voor het befaamde blad Rolling Stone interviews af te nemen van Bob Dylan, Neil Young en David Bowie; - Gods Grote Plan is werkelijk ondoorgrondelijk. Crowe, 43 intussen, heeft onlangs zijn lade vol memorabilia opengetrokken, hij heeft zijn foto's, notities, concerttickets, pasjes en tapes nog eens bekeken, en hij heeft er een wondermooie film uit gedistilleerd, die ons meeneemt naar de backstage van zijn herinneringen. In 1973 krijgt schooljongen William Miller (prachtig vertolkt door debutant Patrick Fugit) van Rolling Stone de opdracht om een artikel van vijfduizend woorden te schrijven over de opkomende rockband Stillwater (een fictieve groep die Crowe heeft gebaseerd op Led Zeppelin, The Eagles, The Allman Brothers en al die andere bands die hij persoonlijk heeft gekend). Gewapend met de tips van de legendarische rockjournalist Lester Bangs (alweer een schitterende bijrol van Philip Seymour Hoffman) ('Raak niet bevriend met de rocksterren!') en met de stem van zijn overbezorgde moeder (Frances McDormand) in zijn hoofd ('Zorg dat je op tijd thuis bent voor je examens!'), stapt de piepjonge William op de toerbus, om prompt in het krankzinnige rockwereldje te worden gekatapulteerd: de hotels, de party's, de drugs, de groupies, de barstende ego's, de uitspattingen, de ruzies, de verveling, de onvermijdelijke 'Spinal Tap'-momenten - hij zit er met zijn neus op. Crowe is zichtbaar blij dat hij het allemaal eens kan vertellen (het plezier van het filmen spat van het scherm), maar 'Almost Famous' is veel meer dan een nostalgisch uitstapje naar het verleden. Crowe probeert in zijn film namelijk de magie van muziek uit te leggen. Je kunt evengoed proberen sterrenstof te filmen, me dunkt, maar Crowe speelt het klaar. U hoeft de seventies dus niet te hebben meegemaakt om van 'Almost Famous' te kunnen genieten: iedereen die weet hoe het is om zestien te zijn, om een gebroken hart te hebben, en om vervolgens naar een song te luisteren en je niet meer eenzaam te voelen, zal zichzelf in die jonge melkmuil herkennen. Roll with it.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234