Review: Amatorski op 'Les Nuits Botanique'

Kent u dat gevoel, wanneer u een nummer voor het eerst hoort, en al na een halve minuut volledig van uw melk bent? Dat uw traanklieren plots in overdrive gaan, en er een ijzige rilling door uw lichaam trekt? Ja? Het Amatorski-effect, heet dat.

Amatorski is zo'n band die, ongeacht de situatie, altijd een goed resultaat neerzet - of ze nu voor luidruchtige hooligans spelen, in een ongezellige festivaltent of in een kelder voor anderhalve man en een paardenkop. Ze laten de muziek spreken, en de muziek sprak klare taal, woensdagavond in de Botanique: 'Zwijgen en luisteren!'

'Altijd klein en intiem, altijd wondermooi, en altijd met het vizier op het hart gericht'

De missie van Inne Eysermans, Sebastiaan Van den Branden en Christophe Claeys was duidelijk: 'From Clay to Figures', hun tweede langspeler, aan de man brengen. En dat deden ze. Een uur lang straalde Eysermans - goedlachs, zelfverzekerd en uitstekend bij stem - als een moeder die trots haar pasgeborene aan de familie voorstelt.

Het begon met 'U-Turn', de hobbelende baslijn van Van den Branden en Eysermans die ons van achter haar piano een eerste keer in het oor fluisterde: 'Can't you try / To be full of love / I get it wrong / All love is certain.'

Altijd klein en intiem, altijd wondermooi, en altijd met het vizier op het hart gericht: het tweestemmige 'Wild Birds' kwam aanvliegen als een goeie vriend, het gruizige 'Anthem' was een verrassende uitstap naar debuutplaat 'tbc', en de pop pur sang van 'Warszawa' (héérlijk, die kletterende drumcomputer halfweg!) was van het beste dat woensdag in en rond de Brusselse Kruidtuin te rapen viel.

'Fragment' was aardig, maar viel - mede dankzij enkele luidruchtige boeren in het publiek - in het niets bij het meesterlijke 'Hudson', de sprankelende single en naast 'Warszawa' het prijsbeest van de avond.

Nog twee kleine minpunten dan maar? Ook in 'Landscape Gardening' raakten ze de weg kwijt door het aanhoudende geroezemoes in het publiek, en het noisy 'She Became a Ballerina' was meer chaos dan song.

Verder viel Amatorski weinig te verwijten. Publiekslieveling 'Come Home'? Niet gespeeld. 'Soldier'? Evenmin. En toch hebben we u niet horen klagen, want met 'How Are You?' en de Elliott Smith-cover 'Needle in the Hay' kreeg u simpelweg bétere songs in de plaats.

Half twaalf was het toen Christophe Claeys zijn laatste slag uitdeelde, Van den Branden ons vriendelijk groette en Eysermans ons met een welgemeend 'merci' de nacht in stuurde. Achteraf nog lang lopen zoeken naar onze kluts, én naar een woord dat Amatorski het best omschrijft. 'Klassevol' lag lange tijd in poleposition, maar deze was uiteindelijk nog raker: wondermooi!


Het moment

'Warszawa', 'U-Turn', 'Wild Birds', 'Hudson'.


Het publiek

Er zijn nog steeds mensen die het verschil tussen een concertzaal en een café niet kennen. Spijtig.


Quote

'Nacht. Nacht. Jullie. Goeienacht. Ook jullie.' Inne Eysermans weet wat een goeie bindtekst is.


Tweet


Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234