null Beeld

Review: Amy Winehouse - Lioness: Hidden Treasures

Alleen de allergrootsten, zij die én vreselijk gekweld én vocaal totaal onoverwinnelijk zijn, geraken er mee weg: hun privéleven met naam en toenaam in liedjes gieten. Marvin Gaye deed het op ‘Here, My Dear’, Eminem op ongeveer al zijn platen, en Amy Winehouse op ‘Back to Black’.

Katia Vlerick

Luister naar 'You Know I'm No Good' (‘Cause you’re my fella, my guy / Hand me your Stella and fly’) en je ziet meteen die asshole van een Blake Fielder-Civil opdoemen, maar ook de pubs van Camden, jongens met Trilby-hoedjes en meisjes op ballerina’s, pooltafels, jukeboxen en klinkende glazen, en het Joodse meisje met de beehive zelf. God hebbe Amy’s ziel.

Lioness: Hidden Treasures’ is géén postume plaat, want verder dan schetsen, ideetjes en aanzetten tot songs voor een derde plaat zijn Amy Winehouse en producer Salaam Remi niet geraakt in die verwarrende vijf jaar tussen ‘Back to Black’ en haar dood door alcoholvergiftiging op 23 juli 2011.

(Bedenking: in die vijf jaar heb ik keurig mijn auto afbetaald. Wie moet er zich nu eigenlijk schamen?) Het is eerder een kleine, intieme verzameling van vergeten opnames: in samenspraak met de nabestaanden legden Remi en Mark Ronson, die andere Winehouse-producer, alle embryonale nieuwe songs, bijzondere versies van Winehouse-classics en covers die ze de voorbije jaren opnam bij elkaar. Onaf maar smaakvol: Remi voegde hier wat hiphopbeats toe, daar wat strijkers, and that’s it.

Slechts twee puntjes van kritiek: de benaming ‘Treasures’ is overdreven en ruikt naar inhalige marketing - ‘Songs’ was gepaster geweest - en de toevoeging van rapper NAS in ‘Like Smoke’ is iets te gemakzuchtig. Een half afgewerkt nummer (eigenlijk: een zanglijn) pimpen met wat gerap from da hood maakt nog geen song.

Ik hou van het ‘nieuwe werk’. ‘Between the Cheats’ is een ouderwetse slow waarin messentrekkers op de loer liggen, ‘West Side Story’ in Noord-Londen. En het begin van ‘Half Time’ doet me denken aan wat Mark Ronson me ooit vertelde, over Amy die hem destijds haar liedjes voor ‘Back to Black’ voorspeelde in z’n studio: alleen zij, haar akoestische gitaar én haar liefdesverdriet. Hij wist meteen dat hij goud in handen had.

Van de covers zijn ‘Will You Love Me Tomorrow’ van Carole King en Gerry Goffin (het origineel van The Shirelles was in 1961 de allereerste nummer 1-hit voor een girlgroup) en het ska-nummer ‘Our Day Will Come’ van Ruby & the Romantics mijn favorieten.

En 'Valerie' van The Zutons,misschien wel haar allerbeste song, krijgt hier een verrassend dansbare midtempoversie. De demo van haar eigen ‘Wake Up Alone’ ten slotte, origineel op 'Back to Black', doet dan weer ijsjes smelten.

Als men zich aan de belofte houdt om het hierbij te houden, en eventuele andere opnames in de kluizen te houden, dan is dit een gepast afscheid van Amy, want de sfeer van deze verzameling liedjes echoot die van haar rommelige laatste jaren.

‘Lioness: Hidden Treasures’ is een heupwiegend jukeboxfeestje dat ontroert en altijd dreigt te ontsporen: intiem, liederlijk, vergeetachtig, hoopvol, hartverscheurend, onaf - erratic, zoals ze in het Engels zeggen over het verwarde gedrag van een verslaafde. Onafgewerkte liedjes voor een onafgewerkt leven.

Luister naar 'You Know I'm No Good' (‘Cause you’re my fella, my guy / Hand me your Stella and fly’) en je ziet meteen die asshole van een Blake Fielder-Civil opdoemen, maar ook de pubs van Camden, jongens met Trilby-hoedjes en meisjes op ballerina’s, pooltafels, jukeboxen en klinkende glazen, en het Joodse meisje met de beehive zelf. God hebbe Amy’s ziel.

Lioness: Hidden Treasures’ is géén postume plaat, want verder dan schetsen, ideetjes en aanzetten tot songs voor een derde plaat zijn Amy Winehouse en producer Salaam Remi niet geraakt in die verwarrende vijf jaar tussen ‘Back to Black’ en haar dood door alcoholvergiftiging op 23 juli 2011. (Bedenking: in die vijf jaar heb ik keurig mijn auto afbetaald. Wie moet er zich nu eigenlijk schamen?)

Het is eerder een kleine, intieme verzameling van vergeten opnames: in samenspraak met de nabestaanden legden Remi en Mark Ronson, die andere Winehouse-producer, alle embryonale nieuwe songs, bijzondere versies van Winehouse-classics en covers die ze de voorbije jaren opnam bij elkaar. Onaf maar smaakvol: Remi voegde hier wat hiphopbeats toe, daar wat strijkers, and that’s it.

Slechts twee puntjes van kritiek: de benaming ‘Treasures’ is overdreven en ruikt naar inhalige marketing - ‘Songs’ was gepaster geweest - en de toevoeging van rapper NAS in ‘Like Smoke’ is iets te gemakzuchtig. Een half afgewerkt nummer (eigenlijk: een zanglijn) pimpen met wat gerap from da hood maakt nog geen song.

Ik hou van het ‘nieuwe werk’. ‘Between the Cheats’ is een ouderwetse slow waarin messentrekkers op de loer liggen, ‘West Side Story’ in Noord-Londen. En het begin van ‘Half Time’ doet me denken aan wat Mark Ronson me ooit vertelde, over Amy die hem destijds haar liedjes voor ‘Back to Black’ voorspeelde in z’n studio: alleen zij, haar akoestische gitaar én haar liefdesverdriet. Hij wist meteen dat hij goud in handen had.

Van de covers zijn ‘Will You Love Me Tomorrow’ van Carole King en Gerry Goffin (het origineel van The Shirelles was in 1961 de allereerste nummer 1-hit voor een girlgroup) en het ska-nummer ‘Our Day Will Come’ van Ruby & the Romantics mijn favorieten. En 'Valerie' van The Zutons,misschien wel haar allerbeste song, krijgt hier een verrassend dansbare midtempoversie. De demo van haar eigen ‘Wake Up Alone’ ten slotte, origineel op 'Back to Black', doet dan weer ijsjes smelten.

Als men zich aan de belofte houdt om het hierbij te houden, en eventuele andere opnames in de kluizen te houden, dan is dit een gepast afscheid van Amy, want de sfeer van deze verzameling liedjes echoot die van haar rommelige laatste jaren. ‘Lioness: Hidden Treasures’ is een heupwiegend jukeboxfeestje dat ontroert en altijd dreigt te ontsporen: intiem, liederlijk, vergeetachtig, hoopvol, hartverscheurend, onaf - erratic, zoals ze in het Engels zeggen over het verwarde gedrag van een verslaafde. Onafgewerkte liedjes voor een onafgewerkt leven.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234