Review: Andrew Bird - The Mysterious Production of Eggs

Faut le faire: een plaat maken die meer dan genereus georchestreerd is - violen die over elektrische gitaren buitelen, elektronica in de clinch met noeste ambacht, een blaasinstrument hier en een Indisch walsje ginder - en het geheel toch laten klink...

Faut le faire: een plaat maken die meer dan genereus georchestreerd is - violen die over elektrische gitaren buitelen, elektronica in de clinch met noeste ambacht, een blaasinstrument hier en een Indisch walsje ginder - en het geheel toch laten klinken als een eigentijdse popplaat zonder veel pretentie. Andrew Bird, violist van opleiding en multi-instrumentalist van professie, heeft het gedaan. U kent hem misschien van zijn gastbijdragen aan werk van onder anderen Neko Case en Throwing Muses-frontvrouwe Kristin Hersh, wij kenden hem niet, maar blijkens zijn discografie draaien hij en zijn hier afwezige begeleidingsgroep Bowl of Fire al een hele tijd mee. Toch gaan we niet meteen, blozend en met gebogen hoofd, een achterwaarts inhaalmanoeuvre maken: de arrangementen zijn rijk, gevarieerd en vaak ronduit prachtig en Bird kan zowel als zanger en songschrijver vele stijlen aan, maar de songs willen niet altijd mee. Net alsof hij zoveel tijd gestopt heeft in het kiezen van een passend geluid voor elk nummer, dat hij het schrijven zelf nu en dan een beetje over het hoofd heeft gezien. Vooral de tweede helft van de plaat lijdt aan dat euvel: 'Masterfade' hangt tussen Simon & Garfunkel en moderne barden als Hayden en Kurt Wagner van Lambchop in, maar haalt niet hetzelfde niveau. 'Opposite Day' is niet onaardig, maar je wéét dat een uitgeklede, akoestische versie onopgemerkt zou blijven, en voor pakweg 'The Naming of Things', 'MX Missiles' en 'Tables and Chairs' geldt hetzelfde: wie zich een weg baant door het klanktapijt vindt her en der wel een goeie aanzet of een leuk idee, maar daar houdt het dan ook op. Het kan ook anders: in een begenadigde bui ('A Nervous Tic Motion of the Head to the Left', 'Fake Palindromes') boetseert Bird vijf songs tot één geheel en komt gek genoeg weer bij een popsong uit, of speelt hij mooie, simpele luisterliedjes als 'Measuring Cups', of de single 'Sovay'. Weet u wat? Koop hem half! (Andrew Bird opent op 22 maart voor Ani DiFranco in de AB en speelt op 2 mei in de Botanique - telkens in Brussel.)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234