null Beeld

Review: Anything Else

Op het eerste oog lijkt 'Anything Else' een typische Woody Allen-film: de vlijmscherpe dialogen, de komische interactie tussen twee geliefden, het neurotische geneuzel in Central Park, - 't is Allen zoals we hem allen kennen en graag hebben. Jason Bi...

Op het eerste oog lijkt 'Anything Else' een typische Woody Allen-film: de vlijmscherpe dialogen, de komische interactie tussen twee geliefden, het neurotische geneuzel in Central Park, - 't is Allen zoals we hem allen kennen en graag hebben. Jason Biggs (bekend van 'American Pie') speelt Jerry Falk, een jonge would be-schrijver die een crush heeft voor Amanda, een egocentrische would be-actrice (een door cameraman Darius Khondji onwezenlijk mooi en sexy in beeld gebrachte Christina Ricci) die zich al snel ontpopt tot een onhandelbare del die met andere mannen in bed duikt om te checken of ze nog orgasmen kan krijgen ('Ik weet dat je dit niet leuk vindt, Jerry. Maar het goeie nieuws is: ik kan nog steeds orgasmen krijgen!'). Intussen vraagt de radeloze en door stekende liefdespijnen gekwelde Jerry raad aan zijn psychiater, die absoluut niks te zeggen heeft (Woody heeft, na dertig jaar zinloze psychoanalyse, duidelijk enkele rekeningen te vereffenen!), en aan zijn mentor David Dobel, een gerateerde komiek (Woody himself) die ten prooi lijkt aan een soort post-9/11-paranoïa en zich angstvallig voorbereidt op een nieuwe holocaust. Hoewel de meeste slapstickscènes in 'Anything Else' niet deugen - de splitscreensketch met de piano is bedroevend ongeestig - en het verhaal een heleboel inzinkingen vertoont, pakt Allen toch uit met enkele mooie observaties - het etentje in het begin van de film! - en blijken de oneliners opnieuw van een uitstekend jaar te zijn (Dobel over Amanda: 'Jezus, het Pentagon kan haar hormonen gebruiken voor oorlogsvoering!'). Uiteraard heeft de cineast het in 'Anything Else' eens te meer over zijn oude obsessie: de onomkeerbare corrosie van de liefde. Niets nieuws dus onder de zonovergoten skyline van New York. Of toch? Onze antennes pikten vreemde signalen op: een onderhuidse bitterheid, een onderdrukte verbolgenheid, die als een vulkaan losbreekt wanneer - in een naar Allens maatstaven ontstellend donkere scène - bij Dobel de stoppen compleet doorslaan (het betreft een scène met een auto en een breekijzer, en het is níet bedoeld om te lachen). Vanwaar die woede, Woody? Wou Allen (68), die het steeds moeilijker heeft om zijn budgetten rond te krijgen en steeds meer in de steek wordt gelaten door zijn publiek, zich even staalhard afreageren? Of begint het de cineast finaal te dagen dat humor de wereld nooit zal kunnen redden, laat staan hemzelf, en begint het lachen hem te vergaan? Moeilijk te zeggen, maar merkwaardig is het wél. Benieuwd waar dit naartoe gaat. 'Anything Else' is zeker geen grootse Allen, maar we kijken meer dan ooit uit naar de volgende.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234