null Beeld

Review: Arno op Leffingeleuren 2013

Arno is zowat de John Goodman van de Vlaamse muzikanten: iedereen is blij dat hij er nog is, maar vraagt zich binnensmonds wel af waar die hartaanval blijft. 'Het rustig aan doen' is het enige scheldwoord dat Arno nooit ofte nimmer in de mond zal nemen.

Zo mooi als de klanken waren die Trixie Whitley voortbracht, zo vort en gekarteld schuurde Arno's stem zijn keelgat kapot. Ons vermoeden: ooit heeft Arno een knorrige kabouter ingeslikt, die nu rond zijn stembanden woont en er elke dag met een roestige nagel een streepje zet tot hij weer buiten mag. Het gejoel van een ouder wordend publiek is voor hem de cue om onbeaarlijk te beginnen krassen, en voor Arno om zijn klep open te trekken.

'Het herkenningseffect aan het werk'

Arno zou vandaag revanche nemen voor zijn mislukte doortocht in 2011 - toen hij zo zat was dat hij nauwelijks op een stoeltje kon blijven zitten. Vandaag was beter, maar voor een echt moment de gloire was de set te rommelig. Alle centen werden ingezet op potige crowdpleasers als 'Je veux nager', 'Oh la la la' of 'Vive ma liberté': het herkenningseffect aan het werk. De nieuwe(re) nummers - en zelfs ouder werk als 'Ratata' - misten energie. Er stond een moe man op podium die de indruk probeerde te wekken dat hij vol goesting zat, maar aan zijn bindteksten - iets met Cola Zero en Bruce Willis - merkte je dat de focus foetsie was.

Wanneer oude TC Matic-geluiden werden aangewend (chanson from hell, zoiets?) en werd geknipoogd naar die goeie ouwe Belgische coldwave uit de jaren 80 ging het beter. Opener 'Ostend Dub' is een zeldzaam sterke recente song en walste het publiek al plat voor Arno nog maar het podium opkwam. Weird, experimenteel en tegendraads: zo zien wij onze Arno het liefst. Helaas: veel meer dan dat er avontuur werd opgezocht, werd er teruggegrepen naar een 'Putain putain', en werd Arno meer luidruchtig marktkramer dan gedegen entertainer. Misschien dat hij het verschil zelf niet meer weet.

De mensen die nog écht meegaan in 's mans manie zijn allen de vijftig gepasseerd: moeten wij dat triestig vinden? 't Is zoals één van die newwavefuiven waar altijd flyers van in cafés en op straathoeken hangen: leuk voor de mensen die daar nog iets uithalen, maar als jonge mens heb je niet veel stimulans om ernaartoe te gaan. Arno dreigt een vergane glorie te woren, en met middelmatige concerten gaat hij dat tij niet keren.


Het moment

'Watch Out Boy': bevreemdende, waitsiaanse Arno - hier met een stevige Oosterse tint - is veel beter dan festivalhits-Arno.


Het publiek

Tegenover gisteren was de gemiddelde leeftijd zomaar eventjes verdriedubbeld, als zou Arno's fanbase niet voornamelijk uit tienermeisjes bestaan.


Quote

'TlhIngan Hol Dajatlh'a'? HIja'. loQ vIjatlhlaH.' Wij herkenden sommige van de klanken die Arno uitsloeg, maar zijn nog altijd niet zeker of het nu West-Vlaams dan wel Klingon was.


Tweet

Met dank voor de vertaling, Karl!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234