null Beeld

Review: Babyshambles - Down in Albion

De kersverse Fuck Off Boring Junkie Award 2005 van (ss) pakken ze hem niet meer af, en terwijl we dit schrijven ratelen de telexen gewoon verder: 'Doherty opgepakt in Londen', 'Doherty bestuurt Jaguar op foutieve wijze', 'Doherty riskeert zeven jaar ...

De kersverse Fuck Off Boring Junkie Award 2005 van (ss) pakken ze hem niet meer af, en terwijl we dit schrijven ratelen de telexen gewoon verder: 'Doherty opgepakt in Londen', 'Doherty bestuurt Jaguar op foutieve wijze', 'Doherty riskeert zeven jaar cel', 'Moss dumpt Doherty', 'Rocker mogelijk besmet met hiv', 'Zelfmoord gepland op 27ste verjaardag'.

Een plaat had Pete Doherty - ex-Libertine, maar meer dan ooit libertijn - niet hoeven te maken om in de belangstelling te komen, maar hij heeft het toch gedaan. Zijn groep heet Babyshambles, voor ons ligt 'Down in Albion', en tussen het puin valt een meer dan behoorlijke plaat te rapen.

Opener 'La Belle et le Bête' is voor de helft een sexy liefdeslied - de helft die door Kate Moss wordt gezongen - en voor de rest een opvallend accurate vooruitblik van Doherty, die in een zeldzaam ernstig gesprek met zichzelf prevelt: 'You turned your back upon her one too many times.' Wie wie is, moge duidelijk zijn. In het pakkende liefdeslied 'What Katy Did Next' (dat overigens niet kan tippen aan de ballade over zijn echte, denkbeeldige liefde: 'Albion') laat Doherty weten niet altijd een monster te zijn. 'Fuck Forever', hier net als die andere vooruitgeschoven single 'Killamangiro' door producer Mick Jones (van The Clash) van een ander, nauwelijks geproducet jasje voorzien, is wat we van een junkie willen horen: een waterdichte uitleg waarom hij een junkie is. Het royaal van weerhaken en hooks voorziene 'Pipedown' ('Paddy put the pipe down!') is de perfecte note to self. Ook heel mooi, om exact dezelfde reden als 'Fuck Forever': 'In Love with a Feeling', 'A'rebours' - naar de gelijknamige roman van Joris-Karl Huysmans (bijgenaamd 'de Bijbel van de Decadentie': vraag ernaar in uw boekhandel!) - en afsluiter 'Merry Go Round' ('It was the first one of the day / It was the last one of the night').

Die meer dan behoorlijke plaat waar we het over hadden, duurt ongeveer dertig minuten, 'Down in Albion' ruim een uur. Dat Pete Doherty zijn stront niet langer van zijn parels kan onderscheiden, valt nog te begrijpen, maar waar was Mick Jones met zijn gedachten toen hij de twee minuten tweeënvijftig seconden gebrabbel genaamd 'Back from the Dead' liet passeren? Of het onding '32nd of December', dat nog min of meer aanhoorbaar is tot de meest misplaatste bridge van het jaar de song finaal de nek omwringt? Dingen als 'Loyalty Song' en 'Up the Morning' schrijft Fence tussendoor, voor de lol. Luister ook eens naar de doldwaze pogingen tot reggae, ska en Clash in 'Sticks and Stones' en 'Pentonville' (met een ex-bajescollega van Doherty op, nu ja, zang), en probeer niet te lachen. Succes!

Wij vernemen uit zeer welingelichte bron dat Pete Doherty zou overwegen van crack op Jupiler over te schakelen. In dat geval heeft hij tegen volgende kerst een fraaie bierpens, en wij van Babyshambles een geweldige bluesplaat. 2006, een feest!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234