null Beeld

Review: Balthazar (AB)

Het krioelen van kippenvel, het branden van tranen, het opwellen van euforie: zelden maakt een mens het allemaal mee in één nacht. Maar Balthazar staat dan ook niet elke nacht in de AB.

Twee platen hebben die van Balthazar ondertussen al richting ons gemoed gestuurd: 'Applause' - de beginselverklaring - en 'Rats' - de bevestiging, en zowat de lelijkste naam denkbaar voor iets dat toch zo mooi is. Met ons gemoed, mocht het u interesseren, is het van de weeromstuit nooit meer goed gekomen. En dat we niet de enigen zijn die sindsdien met een gekneusde geest rondlopen, dat weten we wel zeker sinds de thuiskomst van Balthazar in de AB sneller uitverkocht raakte dan een munitieverkoper in Kiev. Het tweede concert de dag erna deed dat nog eens vlotjes over.

'Een intensiteit die in Brussel niet meer gezien was sinds in de Nieuwstraat de Innovation in de hens ging.'

Maar verkochte tickets maken geen geweldig concert, dat doet alleen de muziek. En die hééft Balthazar, bij hopen. Het instinct en de kunde om die brengen met een meute mensen voor zich zo mogelijk nog meer. Het begon al bij 'Lion's Mouth', de macabere rouwmars die de festiviteiten mocht aftrappen, en dat voor de goede orde al meteen het onmogelijke presteerde: koud kippenvel kweken in een zaal waarin de zwetende massa zó dicht tegen elkaar aanplakte dat ze het kleingeld in elkaars zakken konden tellen.

Toevalstreffers bestaan niet, bewezen het introverte 'Later' en de gitaarkastijding van 'The Boatman' meteen daarna, en ook daarna bleef het subliem huppelen tussen eerste en tweede plaat: 'The Man Who Owns The Place', 'I'll Stay Here', 'The Oldest Of Sisters' - een setlist waar werk in was gekropen. Het gevolg: geen moment dat de aandacht ook maar een béétje verslapte. Zie ook 'Joker's Son' van 'Rats': nooit eerder live gebracht, maar wie na lange tijd van huis weer terugkeert, brengt naar goeie gewoonte nu eenmaal een cadeautje mee.

Ook zo mooi aan Balthazar: de verschillende karakters die zich op het podium aftekenen tegen het felle licht: de volksmennerij van bassist Simon Casier, de rock-'n-roll van frontman Jinte Deprez, die andere frontman Maarten Devoldere als de begrafenisondernemer die altijd wel te laat is voor één of andere uitvaart, de nodige vrouwelijke zachtheid van violiste Patricia Vanneste, en drummer Christophe Claeys die de boel ondertussen zwijgend rechthoudt. 'De X-factor', zouden sommige, met commerciëler bedoelingen geïnspireerde lui de bezetting van Balthazar noemen. We zouden ze voor één keertje misschien niet eens tegenspreken.

Ondertussen was het gezelschap op het podium aan een rondje nieuw werk begonnen dat bij uitzondering eens niet een stormloop op bars en toiletten betekende. Het al bekende 'Leipzig' kwam daarbij logischerwijs het duidelijkst uit de verf. Onthouden we van de twee andere jonkies die gespeeld werden donderdag: volbloed Balthazar, en dus nooit minder dan intrigerend. Hoffelijk als ze zijn, bedankten ze u voor uw geduld met 'Fifteen Floors': tot op heden Balthazars bekendste wapenfeit, en donderdag de zaal ingejaagd met een intensiteit die in Brussel niet meer gezien was sinds in de Nieuwstraat de Innovation in de hens ging.

'Do Not Claim Them Anymore' (die achtergrondzang!) sloot de reguliere set af, de bisronde werd er eentje om in te kaderen: 'Sides', een niemendalletje dat voorbij is voor je weet, maar wél onheelbare wonden slaat in broze zieltjes, en het hakkelende 'Any Suggestion', een processie van Echternach met meer stappen achteruit dan vooruit, waarvan de instrumentale apotheose meteen ook de avond afsloot.

Of zo leek het toch. Wie Balthazar kent, wist immers wat zou volgen: 'Blood Like Wine', eedaflegging voor nachtburgemeesters, verband voor gebroken harten, en - met dank aan het publiek, u was geweldig - de kers op het delirium. En dan naar huis, de nacht in. Met de autoradio af, want mooier kan het die avond toch niet worden.

Vanavond staat Balthazar nog een keer in een even uitverkochte AB. Bewaak uw ticket met uw leven.


Het moment

De stamp in de maag van 'Fifteen Floors', het prettig zinken in 'Sinking Ship', of de samenzang in 'Blood Like Wine', die we gewoon aanhielden tot we thuis waren? We nemen ze allemaal.


Het publiek

Hief het glas met Balthazar, dronk het tot op de bodem leeg, en trok daarna zingend de nacht in. Kortom: geweldig.


Quote

'Dank u, zeer attent.' - Bescheidenheid siert, ook als de hele AB je staat toe te brullen.


Tweet

Of: die keer dat de MIA's het wél bij het rechte eind hadden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234