Review: Balthazar op Pukkelpop 2014 (Main Stage)

Nog zo’n twintig minuten tot Balthazar, maar het publieksvak rondom ons was al flink volgelopen: jong, oud, modebewust, minder modebewust, vrijbuiters, rokers, snuivers – en ja, zelfs een paar geheelonthouders. Balthazar, beseften we, is tegenwoordig van iederéén.

We zetten het dan maar op een gezellig clashen met subculturen, met hier en daar de occasionele strubbeling. ‘Da's hier toch niet met duwen, hè?’, vroeg een al wat oudere festivalgangster ongerust bij de aanblik van het steeds hechter samenkoekende volk. Haar gerust gesteld: wie begint te beuken op Balthazar heeft het niet goed begrepen.

Maar u, u begreep het deksels goed. En toen Maarten Devoldere – volgens de overlevering dateert z’n laatste nacht slaap al van 2003 – met die grafstem van ‘m ‘Lions Mouth’ op gang klaagde, daalde er een rust over de wei. Geen vrede - bestaat niet bij Balthazar – maar eerder een ongemakkelijke ingetogenheid, dat gevoel dat je wel vaker overvalt wanneer er iemand met beide handen in je gemoed staat te roeren.

Balthazar kwam op net toen een lage zon de Main Stage oplichtte, dat werd dus spelen met de ogen dichtgeknepen. Maar geen erg: fronsen kunnen Devoldere en de zijne als de besten. Zie ook ‘The Oldest of Sisters’, wat ook al bitter weinig deed om ons ondertussen driftig kabbelend gemoed gerust te stellen. ‘Leipzig’, nog altijd geen jaar oud, werd onthaald als een vriend die veel te lang van huis weggeweest is, ’Fifteen Floors’ deed alsof het een wereldhit was en raakte er nog mee weg ook, en ‘The Boatman’ was een ouwe tandeloze tobbedanser met z’n handen rond je strot – en toch probeer je er nog op te headbangen. In ‘Listen Up’ en ‘Blood Like Wine’ kreeg benjamin Michiel Balcaen dan weer de ideale gelegenheid om dat rouwrandje rond het vertrek van drummer Christophe Claeys eindelijk eens weg te poetsen. Gelukt, waarvoor ons langdurend respect – en nog een extra lading eer dat hij dat deed onder een constante hazing van zijn vakbroeders.

Het was het laatste rondje Balthazar in België dit jaar: nog één keertje konden we met z’n allen het glas heffen op de vallende nacht, nu moeten we het zelf zien te rooien. Na Pukkelpop zullen ze weer allerhande studio’s met spoken opzadelen, om er uiteindelijk weer te vertrekken met een derde plaat. We kregen op Pukkelpop al enkele voorsmaakjes van die lachende derde voorgeschoteld – we hebben alvast een hartkamer gereserveerd voor mocht ze op een nacht onverwacht komen aankloppen.


Het moment

Vreemd. Tijdens ‘Leipzig’ begon het plots te regenen terwijl de zon onverminderd voort bleef fonkelen. Een fenomeen dat we graag naar Balthazar genoemd hadden, ware het niet dat we al snel erachter kwamen dat het in de volksmond al ‘kermis in de hel’ heet – u had ons gezicht moeten zien toen we hoorden dat het dus al naar Balthazar genoemd was.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234